Den Haag: Museum voor Communicatie met kinderen

Communiceren, we doen het allemaal. Wist jij dat er een Museum voor Communicatie is? Ik had er van gehoord en was heel nieuwsgierig wat er in het Museum voor Communicatie met kinderen te doen is. Tijdens onze citytrip Den Haag (dec. 2015) ging ik er samen met Maureen (8) en Camiel (6) heen.

Wat is het Museum voor Communicatie?

Bij het Museum voor Communicatie kan je ontdekken hoe mensen met elkaar communiceren. Veel musea ken ik uit mijn eigen kindertijd, maar dit museum zei me niets. Toen ik mij iets meer verdiepte in de geschiedenis van het museum ontdekte ik dat dit museum vroeger het Postmuseum (tot 1989) en PTT Museum (1989 – 1998) heette. Deze namen doen bij mij wel een belletje rinkelen.

In het Museum voor Communicatie ervaar je het verschil in communicatie tussen vroeger en nu. Het is een van de eerste musea met een multimediale kindertentoonstelling: Het Rijk van Heen en Weer. Sinds maart 2015 wordt er gewerkt aan een grootschalige renovatie van het museum en is deze tentoonstelling niet meer te bezoeken. In de zomer van 2016 wordt er gestart met de echte vernieuwing van het museum. Het museum is tijdens de verbouwing wel open, maar check altijd eerst de website om de actuele stand van zaken te lezen. Na de renovatie is er meer aandacht voor actuele ontwikkelingen en technologie van nu.

Voor het Museum voor Communicatie.
Voor het Museum voor Communicatie.

Museum voor Communicatie met kinderen: onze ervaring

Tijdens ons bezoek zijn er twee tentoonstellingen die in het teken staan van de liefde: liefdesbrieven en een ode aan de eeuwige en voorbije liefde. We beginnen bij de liefdesbrieven. Camiel kan dit niet heel erg boeien en Maureen vindt het deels interessant. Ik wil eigenlijk alles wel lezen, maar omdat ik deze keer alleen met de kinderen op pad ben loop ik toch maar met ze mee. Kinderen kunnen meedoen aan een workshop waarbij ze zelf een liefdesbrief mogen versieren. Maar nee, de interesse voor dit onderwerp is ver te zoeken. Maureen kijkt me aan en zegt: “Voor wie moet ik dan een liefdesbrief maken? Ik weet niemand hoor”.

Tentoonstelling over liefdesbrieven.
Tentoonstelling over liefdesbrieven.

Dan staan we opeens in een andere tijd. Terug naar de jaren ’50 en ’60. Ik ben niet van die tijd, toch zie ik veel herkenbaars. Camiel zit al snel achter de telex te tikken en Maureen sorteert de post. Ik vertel haar dat oma dat werk vroeger ook deed. Ze kijkt me aan en kan zich bijna niet voorstellen dat de post echt handmatig werd gesorteerd. Dan ziet ze een telefoon. Ik moet in een andere ruimte gaan zitten om de telefoon op te nemen. Bellen gaat via een centrale, Maureen snapt niet waarom het zo ingewikkeld moet gaan. Dan heeft ze mij aan de lijn. Ik hou ons telefoongesprek kort en zeg: “Niet te lang kletsen hoor, straks heb je geen kwartjes meer om te bellen”. Nu spreek ik helemaal Arabisch voor haar. Wat hebben kwartjes met bellen te maken? En wat zijn kwartjes eigenlijk? Als ik begin te vertellen over telefooncellen voel ik me opeens ook heel oud. Zij groeit op in een tijd dat iedereen bereikbaar is en kan zich er geen voorstelling van maken hoe het vroeger was. Ze weet wel dat het leven echt verschrikkelijk geweest moet zijn zonder mobiele telefoon… Nou, dat viel toch ook wel mee?

Communiceren via een blikje en een draadje.
Communiceren via een blikje en een draadje.
Tikken op de telex machine.
Tikken op de telex machine.