Eiffeltoren met kinderen: wel of niet beklimmen?

Denk je aan Parijs, dan denk je aan de Eiffeltoren. Je moet ‘m op z’n minst een keer in je leven gezien hebben. De grote vraag daarbij is: ga je de Eiffeltoren wel of niet beklimmen? En is een bezoek aan de Eiffeltoren met kinderen de moeite waard? Om antwoord te krijgen op deze vragen zit er voor ons maar een ding op. Naar Parijs!

De Eiffeltoren, waarom staat deze er ook alweer?

De Eiffeltoren werd gebouwd voor de wereldtentoonstelling in 1889. Op 6 mei van dat jaar is de toren officieel geopend. Oorspronkelijk was het de bedoeling dat de Eiffeltoren na 20 jaar gesloopt zou worden. De toren bleek echter waardevol voor communicatiedoeleinden en mocht daarom langer blijven staan. In de loop van de jaren is er regelmatig verbouwd. Zo werden in 2000 lichten aangebracht op de toren die elke avond tussen 21 en 24 uur aangaan en zelfs een paar minuten knipperen.

De bekendste bezienswaardigheid van Parijs.
De bekendste bezienswaardigheid van Parijs.

De Eiffeltoren is de bekendste bezienswaardigheid van Parijs. Veel dagjes mensen bekijken de toren alleen vanaf een afstandje, wij besluiten eens te gaan kijken of het de moeite waard is om de Eiffeltoren te beklimmen.

Nieuwsgierig hoe ons bezoek aan de Eiffeltoren met kinderen is verlopen? Kijk dan dit filmpje en/of lees het blog verder.

Eiffeltoren met kinderen bezoeken

Al weken van tevoren hebben Maureen en Camiel het erover. “We gaan naar Parijs en we gaan toch ook de Eiffeltoren beklimmen?”. Ja, stel ik ze steeds gerust. Dat gaan we doen, maar we gaan waarschijnlijk wel met de lift. Dat vinden ze prima, al overweegt Camiel nog een paar keer om samen met Gerard te gaan lopen. Als we er eenmaal zijn kiezen zij toch ook voor de lift.

Het terrein onder de Eiffeltoren is tegenwoordig afgesloten. Je kan er wel gratis komen, maar dan moet je eerst langs de security. Alle tassen worden gecontroleerd. Wij komen probleemloos door de controle. Het is even zoeken naar de rij voor de kaartjes, want we zien nauwelijks rijen. Het is veel rustiger dan we hadden verwacht. Als we de kassa hebben gevonden, staan we nog geen vijf minuten in de rij om de kaartjes voor de lift naar de top te kopen. Opnieuw tassencontrole. Deze keer gaan ze door een scanner, net als op de luchthaven. Wij lopen een voor een door het poortje. Maureen en Camiel hebben dit duidelijk vaker gedaan en doen alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.

Vlakbij de Eiffeltoren.
Vlakbij de Eiffeltoren.
Zo he, dat is best hoog.
Zo he, dat is best hoog.
Kijk onder de Eiffeltoren eens naar boven.
Kijk onder de Eiffeltoren eens naar boven.
Prachtige symmetrie.
Prachtige symmetrie.

De lift brengt ons direct naar de tweede verdieping en vanaf hier gaan we met een andere lift verder naar de top. Bij het instappen dirigeren we Maureen en Camiel direct naar een plekje bij het raam. We zoeven naar boven. Wauw, wat een geweldig uitzicht en wat gaaf om duidelijk merkbaar in de Eiffeltoren omhoog te gaan.

Derde verdieping van de Eiffeltoren

We stappen uit en lopen direct naar de rand. Door het gaas heen kijken we naar het uitzicht. Wat kunnen we ver kijken en wat is Parijs groot. We wijzen de kinderen aan waar we later in de week heen gaan. Kijk, daar de Sacre Coeur en daar het Louvre. “Is dat de Seine?” vraagt Maureen. Ja, dat heb je goed onthouden. We lopen een rondje en bekijken alle kanten. Op een van de muren is te zien hoe hoog we zijn. De derde verdieping is op ruim 280 meter hoogte. Maureen probeert de 281 meter aan te tikken maar komt er net niet bij. Op deze verdieping is een champagnebar. Niet goedkoop, maar als je hier bent om je liefje ten huwelijk te vragen, dan maakt dat het wel helemaal af.

Op weg naar boven.
Op weg naar boven.