Huttentocht in Tirol met kinderen: de Virgentaler Sonnseitenweg

Een huttentocht met kinderen lopen is iets wat blogger Fieke al eerder deed. Het beviel zo goed dat het hele gezin nog een keer op huttentocht wilde gaan. Ze gingen op zoek naar een tocht die geschikt is om met kinderen te lopen in Tirol. Of deze huttentocht in Tirol met kinderen weer net zo avontuurlijk was als de eerste tocht? Dat lees je in dit blog.

Huttentocht met kinderen voor herhaling vatbaar

Wandelen in de bergen doen wij ontzettend graag met onze kinderen en dat leidde twee jaar geleden tot het idee om een meerdaagse huttentocht te gaan lopen. Onze eerste poging mislukte doordat het zeer slechte weer roet in het eten gooide maar gelukkig was de herkansing er één met een gouden randje.  

De hele dag actief aan de wandel, genietend van de bergen en mooie gesprekken met elkaar. ’s Avonds een goede maaltijd in de berghut, spelletjes spelen en op tijd onder de wol zodat we de volgende dag weer fris en fruitig op pad kunnen gaan. Na onze eerst tocht wisten we dat we dit vaker wilde gaan doen als gezin. 

Huttentocht in Tirol

Waar we bij onze eerste tocht de veiligheid van een speciale route voor gezinnen kozen willen we ons dit keer niet alleen beperken tot de routes van huttentochtmetkinderen.com. Oostenrijk is ons prima bevallen. Tirol is een prachtig gebied en we horen goede verhalen over het voor ons nog onbekende deel Oost-Tirol.

Dit deel van Oostenrijk ligt aan de zuidkant van de Alpen waardoor het vrij zonzeker is, ook fijn als je gaat wandelen. We gaan dus op zoek naar een huttentocht met kinderen in Oost-Tirol.

Waar moet onze huttentocht in Tirol aan voldoen?

Onze jongste is 7 jaar oud en hij is dus de bepalende factor met betrekking tot aantal kilometers en hoogtemeters die we per dag kunnen lopen. Vorig jaar liepen we etappes die voor volwassene in max 3,5 uur te lopen waren. Uit ervaring weten we dat wij er ongeveer anderhalf keer zo lang over doen met de kinderen.

De routes mogen dit jaar maximaal 4,5 uur duren en we willen maximaal vier dagen lopen.

Huttentocht Virgentaler Sonnseitenweg in Nationaal Park Hohe Tauern

We komen tijdens onze zoektocht bij het Virgentaler Sonnseitenweg terecht, een huttentocht langs het Virgental in Oost-Tirol. Dit gebied maakt onderdeel uit van het National Park Hohe Tauern. Het is een huttentocht van vier vrij lange etappes die je loopt tussen de 1500 en 2200 meter hoogte. Een tocht die bossen, alpenweides en ruige bergen combineert en eindigt bij een grote waterval. 

Nu al nieuwsgierig naar deze huttentocht met kinderen in Oost-Tirol? Bekijk dan de sfeerimpressie in het filmpje:

Huttentochtroute aanpassen zodat het aan onze wensen voldoet

De route in zijn totaliteit lopen is geen optie. De eerste drie dagen zijn lange dagen van vijf tot zes uur lopen voor volwassenen. Één dag van 5 uur willen we best doen, maar dan moeten de andere dagen wel iets korter zijn.  We kijken of we de route van de eerste twee dagen aan kunnen passen en dan de laatste twee dagen de volledige route kunnen lopen

We zien dat de eerste dag langs het Zedlacher Paradies loopt. Hier is ook een rondwandeling te maken. We kiezen ervoor om dag één vanuit Zedlach als dagwandeling te lopen. We slapen de eerste en tweede nacht dus in dezelfde plaats. 

Voor de tweede dag kiezen we er voor om niet vanuit Zedlach te lopen maar rijden we met de auto naar Marin. Vanuit Marin is er een wandelroute de bergen in en pakken de Virgentaler Sonnseitenweg bovenop de berg weer op. De dag etappe duurt nu zo’n 3,5 uur voor volwassenen en moet dus prima te doen zijn.

huttentocht in Tirol kaart
De oorspronkelijke route van de Virgentaler Sonnseitenweg in Oost Tirol

Mogelijke aanpassingen route als je extra uitdaging zoekt of juist voor het eerst wilt kennismaken met een huttentocht

Wanneer je op zoek gaat naar huttentochten in Tirol of andere delen van Oostenrijk zul je zien dat met een beetje zoeken en informeren huttentochten aan te passen zijn zodat ze geschikt zijn voor gezinnen.

Wil je kennismaken met het lopen van een huttentocht en maar één nacht willen overnachten. Dan kan je prima je onze tweede etappe lopen en er tijdens de derde etappe voor kiezen om vanaf de Bodenalm niet omhoog te lopen maar terug naar het dal te gaan. 

Wil je extra uitdaging toevoegen dan is het een optie om tijdens de derde etappe een uitstapje naar de Eisseehutte te maken. Deze hut ligt op 2521 meter hoogte vlak bij het bergmeertje Eissee. Een bijzondere ervaring de ruige bergen op te lopen en te overnachten op deze verlaten plek. 

Wat neem je mee op een huttentocht in Tirol?

In het blog over onze eerste huttentocht in Kleinarl is veel informatie te vinden over wat je mee moet nemen tijdens een huttentocht. Denk hierbij aan kleding, rugzakken eten maar ook aan slaapspullen. Je vind er ook informatie over hoe je je voorbereid op een huttentocht. Voor deze huttentocht in Tirol geldt nagenoeg hetzelfde.

We zien op de route van de Virgentaler Sonnseitenweg wel dat er tijdens iedere etappe halverwege een berghut met horecavoorziening ligt. Hierdoor hoeven we geen eten voor de lunch mee te dragen en weten we dat we onderweg ons water aan kunnen vullen.

De kinderen zijn ook weer een jaar ouder dus dragen de kinderen allemaal wat meer spullen zelf. Met een goede rugzak die goed aangesnoerd zit bij de heupen blijkt dit ook geen enkel probleem te zijn.

De weersvoorspellingen in Oost-Tirol zijn heel goed voor onze wandeldagen, strakke blauwe lucht en behoorlijk warm. Toch twijfelen we er niet over om onze regenjassen mee te nemen. Want in de bergen weet je het nooit. Het weer kan zo van het ene moment naar het andere omslaan. 

Wat er ook dit jaar weer mee moet is een stempelkaart voor de kinderen. Voor vertrek gaan we naar de lokale Tourist Office om een stempelkaart te halen. Hierin kunnen de kinderen bij iedere hut een stempel halen. Hebben ze genoeg stempels? Dan kunnen ze een medaille krijgen. Een leuke stimulans en beloning voor het lopen van een huttentocht

huttentocht in Tirol stempelkaart
Bij de lokale Tourist Info halen we een stempelkaart voor de kinderen. Dan kunnen ze bij iedere hut een stempel halen.

Huttentocht in Tirol dag 1: Zedlacher Paradies & bezoek Wodenalm

Het lopen van de huttentocht in Tirol zit aan het begin van onze zomervakantie in Oostenrijk en Duitsland. Het lopen van etappe 1 is gelukkig een korte route. Zo kunnen we even wennen aan het wandelen in de bergen en kunnen we ook bijkomen van onze lange autoreis gisteren. Met de auto rijden we naar het begin punt dat net buiten het dorp Zedlach iets hoger op de berg ligt.

Rondwandeling door een oud Lariksbos

Via een grote poort wordt de start van de Zedlacher Paradies rondwandeling aangegeven. De informatieborden vertellen ons al wat over dit gebied wat onderdeel is van het National Park Hohe Tauern. Op het informatiebord hebben we gezien dat er op verschillende plekken tijdens de rondwandeling informatieborden en metalen dieren zullen staan. Al snel vinden de kinderen de eerste plek. 

Informatieborden en grote metalen dieren

We zien een doorsnede van een lariksboom van een paar honderd jaar oud. Aan de hand van historische personen/gebeurtenissen worden de jaarringen aangegeven. Zo krijgen we een goed beeld van hoe oud deze bomen zijn.

We lopen verder en al snel komen we de beloofde metalen dieren (kunstwerken) tegen. Leuk om een mier op deze grootte te kunnen zien. We merken dat dit echt een wandeling is die geschikt is om te lopen met kleine kinderen. De afstanden tussen de stops zijn gering.

Extra uitstapje naar de Wodenalm

Na 40 minuten komen we bij de grote metalen beer en we beseffen ons dat we al op de helft van de rondwandeling zijn. We besluiten dat we meer van dit gebied willen zien en kiezen voor een extra uitstapje naar de Wodenalm.

De Wodenalm ligt een kleine 300 meter hoger, dus dat wordt klimmen. We moeten allemaal weer wennen. Zeker omdat de route gedeeltelijk over een onverharde weg gaat. Het wandelen over kleine bergpaadjes is veel leuker. “Waarom wilden we dit stuk eigenlijk nog lopen?” vraagt de oudste van 11 jaar zeurend.

Gelukkig lopen we even later allemaal met goede zin verder. We komen uit bij de Wodenalm waar een berghut te vinden is. De lucht trekt een beetje dicht maar we kunnen prima buiten op het terras zitten.

Om de vakantie in Oostenrijk echt goed te beginnen lunchen we met de typische Oostenrijkse lekkernij Kaiserschmarrn, een soort pannenkoeken. 

Leuke dagtocht voor gezinnen met jonge kinderen

We lopen via een andere route de berg af terug naar de metalen beer. Daar vervolgen we de rondwandeling Zedlacher Paradies.

We hebben heerlijk gewandeld maar ik vind dit stuk niet typerend voor een huttentocht etappe. Ik mis de vergezichten op de bergen doordat we zoveel in het bos liepen.

De route is een prima dagwandeling, zeker voor gezinnen met jonge kinderen.

huttentocht in tirol zedlachter Paradies
Het startpunt van de wandeling in het Zedlacher Paradies is makkelijk te vinden.
Huttentocht in Tirol Virgental
Tijdens de rondwandeling in het Zedlacher Paradies kom je verschillende informatieborden tegen. O.a. over hoe oud de lariksbomen in het bos zijn.
Virgental Huttentocht in Tirol
We lopen over brede en duidelijke paden door het Lariksbos.
Virgental Huttentocht in Tirol
We komen ook allerlei dieren onderweg tegen, gemaakt van metaal. Op deze reuze mier willen de kinderen wel even zitten.
Virgental huttentocht in Tirol
Bij de grote beer kiezen we ervoor om de route te verlaten en een uitstapje naar de Wodenalm te maken.
Virgental huttentocht in Tirol wodenalm
De eerste klim van de vakantie gaat naar de Wodenalm.

Huttentocht in Tirol dag 2: flink klimmen, een prachtige alpenweide en mooie vergezichten

Na en stevig ontbijt trekken we allemaal onze wandelschoenen aan en checken onze rugzakken. Hebben we alles bij ons wat we nodig hebben?

We stappen de auto in en rijden in 10 minuten naar Marin. Aan de rand van het bos is een parkeerplaats waar we onze auto parkeren. Er staan meer auto’s van wandelaars. En dan is het zover, het is half elf, we gaan van start.

Ik vind het een klein beetje spannend. Zal deze huttentocht in Tirol net zo leuk zijn als die van vorig jaar? Zullen de etappes niet te lang zijn voor de kinderen? Voordat ik er erg in heb loopt iedereen al een stuk verder dan ik. Ik sluit snel aan.

Via de kruisweg omhoog naar het kerkje op de berg

We moeten de berg op, om de route van de Virgentaler Sonnseitenweg op te pakken. Dat wordt een flink stuk klimmen. We verlaten het weiland waar we begonnen en lopen het lariksbos in. We volgen het pad van een kruiswegroute omhoog naar de Allerheiligenkappele op de berg. Het pad slingert door het bos en gaat flink steil omhoog.

Gelukkig weten we dat we allemaal ons eigen tempo moeten lopen en dat we boven op elkaar wachten. Onze jongste bekijkt de kleine kruiswegkapelletjes onderweg met volle aandacht. Hij loopt van de één naar de ander. Dat houdt het tempo er goed in.

Als we zo’n 300 meter geklommen hebben zijn we bij het kerkje. Het bankje naast de kerk zorgt voor een mooie eerste stopplek na een uur klimmen. We hebben allemaal de wandelslag weer te pakken!

Een mooie alpenweide als beloning voor nog meer klimmen

We vervolgen onze weg omhoog. We moeten nog eens 250 meter klimmen naar 1945 meter hoogte. De kleine paadjes kronkelen door het bos. Mijn man en kleine vent sprinten vooruit. Die kleintjes hebben bij het klimmen voordeel van hun geringe gewicht, ze rennen zo omhoog.

Als wij dames eigenlijk een beetje klaar zijn met het klimmen lijkt het erop dat het einde inzicht is. We lopen langs een paar koeien en dan wordt het vlak vlakker en breder. Het pad loopt over in een groot grasland.

We lopen iets verder en worden dan verrast door een prachtig uitzicht over een alpenweide, de Gottschaunalm. De berghut die er staat wordt omringd door heel veel gekleurde bloemen. Wat is dit een mooi plekje zeg. Dit zijn de plekken die het lopen van een huttentocht met kinderen zo de moeite waard maken. Mijn jongste komt aan rennen: “Papa en ik waren hier lekker het eerste”. 

Lunchen met lokale gerechten en genieten van de omgeving

Niet eerder heb ik een berghut gezien waarvan de tuin zo mooi is aangelegd. De hut staat midden op de weide met diverse zitjes om de hut heen. We zijn niet de enige maar gelukkig is er een tafel vrij. Wat fijn om de rugzakken af te kunnen doen en iets te eten en te drinken.

“Kijk mama, wat die mensen daar eten dat wil ik ook” roept mijn middelste. Ze ziet de lokale lekkernij krapfen, een soort platte oliebollen met poedersuiker. We bestellen ze en ook een plankje lokale vleeswaren met brood.

Terwijl ik heerlijk zit, rennen de kinderen alweer rond de hut. Ook zorgen ze dat hun stempelkaart van een stempel van deze hut wordt voorzien. Na een uur is het tijd om verder te gaan. 

Prachtige vergezichten onderweg naar de Niljochhutte

We verlaten de alm en lopen via een klein pad verder omhoog. We lopen langs de ruige grijze bergtoppen en kunnen mooi van ons afkijken. Ik hou van die stoere ruige vergezichten. We passeren een stroompje en gooien een plens van het koude water in ons gezicht. Het is heerlijk wandelen in de volle zon, maar zo’n verkoelende plens ijswater doet goed. 

We lopen verder en op een gegeven moment zien we in de verte een hut liggen. Dit lijkt onze hut voor de komende nacht te zijn. We moeten een stuk langs de bergen lopen om er te komen. We lopen langs een boerderij en komen even later op een onverharde weg die ons uiteindelijk bij de Niljochhutte brengt. Het is half vier. Wat hebben we een prachtige dag gehad van onze huttentocht in Tirol.

Overnachten in de Niljochhutte

De Niljochhutte ligt op een uitstekende punt, vanaf de hut kun je 360 graden om je heen kijken. De hut zelf is nog niet zo oud. Hij is een paar jaar terug opgebouwd van boomstammen. Niet alleen buiten maar vooral binnen is de hut echt prachtig en vergeleken met de hutten van vorig jaar ook wel ruim en luxe.

De eerste echte lange wandeldag zit erop. We zijn nu al blij dat we ook dit jaar weer een huttentocht lopen.

Het einde van de middag en begin van de avond brengen we door in de hut. Eerst genieten we op het terras van een goede maaltijd en daarna spelen we binnen spelletjes. Als de zon bijna onder is gaan we naar buiten om van de prachtige lucht te genieten. En dan kruipen we op tijd onder de wol.

huttentocht in Tirol virgentaler sonnseitenweg
Het eerste stuk van de etappe is een kruisweg naar het kerkje boven op de berg. Het is direct flink klimmen.
huttentocht in tirol bloemen
Onderweg komen we de mooiste bloemetjes tegen.
huttentocht in tirol klimmen
De eerste helft van deze etappe bestaat alleen maar uit klimmen.
Huttentocht in tirol Almhut
De hut op de Gotschaunalm is echt een plaatje. Wat is het hier mooi zeg.
huttentocht in tirol lunchen
Deze hut is echt een fantastische plek om uit te rusten.
huttentocht in tirol
Geniet bij de hut van lokale lekkernijen, zoals verse ham en krapfen.
Huttentocht in Tirol met kinderen
We lopen het laatste stuk richting de Niljochhutte. En natuurlijk mag de knuffel van onze jongste net als vorig jaar weer uit de tas meekijken.
huttentocht in tirol water
Tijdens de tocht steken we regelmatig een watertje over. Met warm weer is het heerlijk om even een plens bergwater in je gezicht te gooien.
huttentocht in tirol niljochhutte
En dan zit de tweede etappe erop en komen we aan bij de Niljochhutte.
huttentocht in tirol niljochhutte avond
Als de zon onder gaat kleurt de lucht mooi roze/rood. Het uitzicht vanuit de hut is prachtig.

Huttentocht in Tirol dag 3: eeuwige sneeuw, spelen in bergstroompjes en flink afzien 

We staan op tijd op, pakken onze rugzakken in en gaan beneden in de hut ontbijten. We hebben allemaal heerlijk geslapen dus zijn uitgerust om aan deze lange derde etappe te beginnen. Het blijkt weer een zonovergoten dag te worden. We smeren ons goed in, nemen voldoende water mee en om negen uur verlaten we de hut.

Op weg naar de Bodenalm

Direct nadat we de hut verlaten hebben, lopen we op een smal bergpaadje door steile weilanden. Het pad is glooiend er hoeft dus niet heftig geklommen te worden. Overal tussen het gras zien we de mooiste bloemetjes staan. De middelste dochter heeft er vandaag zin in. Samen met mijn man loopt ze binnen korte tijd ver voor ons uit. Onderweg komen we langs een vijver met bergwater vol met vissen. De jongste wil natuurlijk even proberen om de vissen aan te raken.

We lopen verder door het groene landschap, ondertussen genietend van het zicht op de bergtoppen met sneeuw. Na anderhalf uur lopen, waarvan het laatste kleine stukje weer flink klimmen is (en we de kuiten goed voelen), komen we aan bij de hut op de Bodenalm. Het is zo warm dat we een plekje in de schaduw kiezen om even wat te drinken.

Keuzepunt: wel of niet de volledige lange route lopen van etappe 3?

De Bodenalm is het punt waar we de keuze hebben om de gehele route van etappe 3 te volgen of dat we het stuk richting de Eisseehutte overslaan. Het is 11 uur, het weer is goed en we lopen allemaal soepel. We besluiten dat het de hele tocht gaat worden.

We horen van wandelaars die terugkomen uit de Eisseehutte dat ze onderweg murmeltieren zijn tegen gekomen. Dat willen de kinderen ook wel zien, dus nog een extra reden om de lange route te lopen.

We vervolgen onze weg naar boven. Links van ons stroomt een beekje. Even verderop wordt ons pad verspert door een aantal koeien. Waar de meiden en ik kiezen om even van het pad te gaan om de dieren te passeren, lopen de mannen gewoon door op het pad en gaan de koeien netjes opzij.

Sneeuw en dammen bouwen in ijskoud bergwater

We lopen verder de berg op en zien in de verte sneeuw liggen. “Mogen we daar naar toe en sneeuwballen gooien, mama?” vragen de kids. Ik vertel ze dat we daar volgens mij wel langslopen dus dat het kan. En ja hoor, even later staan ze op de (keiharde) sneeuw. Er echt overheen lopen gaat niet, het bergriviertje stroomt er onder door, dus lijkt het niet helemaal veilig. Wel spotten we ons eerste murmeltier bij de sneeuw!

We komen bij het hoogste punt van onze wandeltocht vandaag waar we het watertje over moeten steken. Wat is het hier mooi. Hier moeten we even stoppen. De kinderen willen in het water met hun blote voeten. Voordat we het weten staan we allemaal in het ijskoude snelstromende water fanatiek dammen te bouwen. De tijd vliegt voorbij en opeens is het al bijna één uur. We eten nog wat en trekken de wandelschoenen weer aan. We moeten nog een groot deel van onze route lopen.

Wil je deze huttentocht in Tirol uitbreiden naar de hoger gelegen Eisseehutte dan moet je vanaf hier verder omhoog lopen.

Bijna terug naar het dal

We lopen aan de andere zijde van het bergriviertje terug naar beneden. Onderweg spotten we opnieuw een paar murmeltieren. Het geluid van het snelstromende water horen we continue. We lopen het bos in en steken het water op verschillende plekken over. Het is fijn om in de schaduw te lopen want het is echt warm vandaag. 

Even later lopen we vol in de zon op een alpenweide. Het dalen is voor de knieën zwaarder dan het klimmen. Nu is het nog belangrijker dat je je eigen tempo loopt. Het tempo van de kinderen is mij iets te traag, dus ik loop een stuk vooruit en Bob loopt achteraan met de kinderen tussen ons in. 

We blijven dalen en ik vraag me af hoe lang dit duurt. Als we bijna terug in het dal zijn blijkt dat de normale route niet helemaal gelopen kan worden i.v.m. grondverschuivingen door regen. Dat verklaart het grote stuk dalen. Gelukkig zien we een bordje richting de Stabanthutte op de alternatieve route. Dat is onze eindbestemming voor vandaag, dus we zitten gelukkig goed.

‘Nog een klein stukje’ blijkt een heel eind lopen te zijn

Op de route beschrijving van de Tourist Information staat dat we vanaf hier nog een klein stukje licht de berg op moeten voordat we bij de hut zijn. Dit vertel ik de kinderen ook die al redelijk moe zijn. 

We lopen omhoog het bos in met het idee dat we ieder moment de berghut in het vizier moeten krijgen. Na het bos gaat de route verder over via een heel smal steil paadje de berg op. We lopen weer in de volle zon. Zonder maar iets te zien van de hut. We zijn allemaal moe, maar vooral heel warm. Zeker de jongste

Als we een waterval tegenkomen zet Bob de jongste er zo’n beetje onder, om echt af te koelen. Hij drinkt flink wat water met ORS en is gelukkig weer het mannetje. Ik vul mijn waterflessen bij zodat we genoeg water hebben. Bob loopt met de jongste twee voorop, hun tempo is nu echt sneller dan het tempo van mij en de oudste. Wij stoppen ook net iets vaker om te drinken.

Als we boven aankomen denken we er toch echt te zijn. Maar oh nee, op het bordje staat dat het een half uur naar de hut is. Dalend, door een groot rotsblokkenlandschap.

Eindpunt bereikt: moe maar heel voldaan!

We klimmen en klauteren verder naar beneden. Gelukkig is dit stuk van de route in de schaduw. Het is een superstoer stuk van de route. Na een half uur komen we op een vlakker stuk terecht en krijg ik een appje van Bob: “Wij zijn bij het eindpunt, vanaf het bankje is het een klein stukje lopen.” Gelukkig, dat bankje zijn we net gepasseerd. 

Dan zien we de prachtige Stabanthutte liggen, middenin het bos. Bob komt ons tegemoet lopen en neemt de rugzakken van ons aan. We ploffen neer op de banken die buiten op het terras staan en willen maar één ding: niet meer opstaan! Het is kwart over vijf. We hebben, op twee stops na, van negen tot kwart over vijf gelopen.

Even later zitten we met een lekker koud drankje op het terras. “Wat hebben we toch een stoere tocht met elkaar gelopen” zegt Bob. “Het was wel afzien op het laatst” zeg ik “maar we hebben het alle vijf gewoon gedaan!”. Wat ben ik trots op ons. Juist dit soort momenten van afzien maken het lopen van een huttentocht met kinderen zo speciaal.

Een sprookjeshut midden in het bos

De Stabanthutte lijkt niet op de gangbare berghutten. De hut lijkt op een huisje uit een sprookje. Het heeft zelfs een torentje. De jongste is de vermoeidheid alweer kwijt en speelt in het speeltuintje.

Door het mooie weer kunnen we op het terras eten. De kinderen gaan voor de soep met knakworst (twee hele knakworsten liggen er in de soep!) en Bob en ik genieten van een lokaal gerecht, een soort gevulde pasta. Na het eten verrassen we de kinderen met een ijsje als toetje. Dat gaat er wel in! 

Om half negen gaan de kids naar bed. Het is mooi geweest. Deze hut werkt op zonne-energie dus de lampen werken ’s nachts niet. Wij genieten buiten op het terras onder het genot van een drankje na, terwijl het om ons heen donker wordt.

huttentocht in tirol
Klaar om te starten met dag 3 van de huttentocht in Tirol. We hebben een flink lange dag voor de boeg.
huttentocht in tirol op weg naar de Bodenalm
Vanuit de Niljochhutte vertrekken we op weg naar de Bodenalm.
huttentocht in tirol vissen
Onderweg komen we een vijver met bergwater tegen vol met vissen. Die wil onze jongste wel even aanraken!
huttentocht in tirol
We kiezen ervoor om de originele route te lopen. We gaan lopen richting de Eisseehutte.
huttentocht in tirol sneeuw
De kinderen vinden het fantastisch om in de zomer op sneeuw te staan.
huttentocht in tirol dammen bouwen
We houden een lange pauze bij een bergstroompje. Hup schoenen uit en dammen bouwen.
huttentocht in tirol
Na het spelen in het water trekken we onze schoenen aan en eten wat voordat we verder lopen.
huttentocht in tirol dalen
Op de weg naar beneden lopen we lange tijd langs het water.
huttentocht in tirol zwaar stuk
Het lange stuk dalen in de volle zon is zwaar en duurt lang.