Huttentocht met kinderen in Oostenrijk, vanuit Kleinarl de bergen in!

Een huttentocht met kinderen in Oostenrijk. Een hele goede combinatie, want wandelen en Oostenrijk horen bij elkaar. De bergen zijn ideaal om er samen met je kinderen op uit te gaan. Blogger Fieke maakte een fantastische driedaagse huttentocht vanuit Kleinarl in Oostenrijk.

Huttentocht met kinderen

Als gezin wandelen we regelmatig. In het weekend trekken we er in Nederland op uit en in de vakanties wandelen we in onder andere Oostenrijk en Schotland. Een meerdaagse wandeltocht in de bergen staat al een tijdje op ons wensenlijstje. Als onze jongste vijf jaar is en ongeveer 10 km per dag kan lopen besluiten we dat we een meerdaagse huttentocht willen gaan doen. Mijn dochters zijn tijdens de huttentocht acht en tien jaar oud.

Op internet ga ik op zoek naar huttentocht die geschikt zijn voor kinderen. Als snel kom ik terecht bij de website huttentochtmetkinderen.com. Hier vind ik informatie over verschillende huttentochten die je met kinderen kunt lopen. Omdat het de eerste keer is dat we een huttentocht gaan lopen vind ik het wel prettig om een vaste route te kiezen waarvan ik zeker weet dat die geschikt is om met kinderen te lopen.

We vinden een driedaagse huttentocht in Oostenrijk die te lopen is voor kinderen vanaf 4-5 jaar. Qua lengte en moeilijkheidsgraad lijkt dit goed te passen voor een eerste huttentocht kennismaking. Ik bestel het uitgebreide e-book op de site en de voorbereidingen kunnen beginnen.

huttentocht met kinderen hut
Een huttentocht lopen met de kinderen staat al een tijdje op onze wensenlijst. Overnachten in de bergen zien wij wel zitten.

Voorbereiding op een huttentocht met kinderen

Het plan voor de huttentocht ontstaat in de winter. De belangrijkste voorbereiding die we dan doen is bepalen wanneer we willen gaan lopen. Zodra we een planning gemaakt hebben mailen we de hutten waar we willen overnachten. Mijn Duits is niet goed, heel handig dat er in het e-book voorbeeld mailtjes zijn opgenomen. Al snel komt het bericht dat er nog plaats is. In de eerste hut kunnen ongeveer 70 mensen overnachten, maar in de tweede hut slechts 15 dus we hebben geluk.

In de maanden voor vertrek bekijk ik de paklijst in het ebook en zie dat ik een aantal dingen nog moet aanschaffen voor de huttentocht. De kinderen zijn allemaal voorzien van wandelschoenen, maar ze hebben niet allemaal een rugzak. Daarnaast heb je een lakenzak nodig voor een overnachting in een hut, ook die hebben we niet.

De meiden hebben beide een rugzak van Osprey, de kleine man gebruikt zijn kleine Deuter rugzak. De lakenzakken bestel ik via Ali-express. Bij de Decatlon haal ik voor de kinderen een regenjas en nog een extra set wandelstokken. De meiden en ik lopen hier graag mee.

Wandelen doen we gelukkig zeer regelmatig, voorbereidingen op dat gebied zijn voor ons niet echt nodig. Mocht je zelf niet regelmatig wandelen dan is het aan te raden dit wel een paar keer te doen voordat je de huttentocht gaat lopen.

Wat neem je mee op een huttentocht met kinderen?

Wat moeten we allemaal meenemen de bergen in? Wie neemt wat mee in zijn rugzak? Vragen die ik mij een paar weken voor vertrek stel. Als basis neem ik de paklijst uit het e-book. Nu zijn wij altijd al wel van beperkt spullen meenemen dus ik vind dat we niet alles van de lijst mee moeten nemen.

Welke kleding neem je mee?

Naast ondergoed en nachtkleding nemen we een set voor kouder weer (lange broek/lange mouwen shirt) en een set voor warmer weer (kortbroek/korte mouwen shirt) mee. Een extra shirt en allemaal een dikvest en een regenjas. Voldoende laagjes om de verschillende temperaturen over de dag heen prima aan te kunnen. Natuurlijk gaan er voor iedereen ook bergschoenen en voldoende wandelsokken mee. Mijn man Bob en de kinderen nemen ook hun zwemkleding mee omdat ze graag in het bergmeer willen zwemmen.

Wat neem je mee om te kunnen overnachten in een berghut?

In de berghutten zijn bedden met dekens en kussens aanwezig. Wij nemen dus alleen een lakenzak mee. Aan onze lakenzak zit ook een kussenhoes. Deze zou je ook nog los mee kunnen nemen. De hoognodige toiletspullen nemen we in kleine verpakkingen mee. Scheelt weer behoorlijk wat gewicht. We nemen twee grote lichtgewicht handdoeken mee en een kleine EHBO tas. De jongste neemt ook zijn favoriete knuffel mee. Als laatste gaat er nog een spelletje Uno in de tas zodat we in de hut een spelletje kunnen spelen.

Qua schoenen hebben we alleen onze bergschoenen bij ons. Deze mag je binnen in de hut alleen niet aan. Wel zijn er leensloffen/crocs te krijgen voor als je in de hut loopt. Dit werkt op zich prima, maar als je ruimte hebt is het meenemen van slippers wel handig.

huttentocht met kinderen lakenzak
In de hutten zijn kussens en dekens aanwezig, je neemt zelf een lakenzak mee om in te slapen.

Eten en drinken tijdens een huttentocht met kinderen

Tijdens onze driedaagse huttentocht komen komen wij op de eerste en derde dag in de middag langs een berghut waar we kunnen lunchen. Ontbijt en avondeten kunnen we in de hutten waar we overnachten.

Lunch voor de tweede dag en tussendoortjes moeten we dus zelf meenemen. Ik haal verschillende soorten müslirepen, gedroogd fruit (appels, rozijnen, mango, kokos) en gemengde noten. Ook gaat er een droge worst mee, wat hartigs valt bij ons goed in de smaak. Om de worst te snijden gaat er een zakmes mee. Voor een beetje extra energie stop ik druivensuikersnoepjes in de tas. Deze blijken later geheime wandelsnoepjes te zijn!

Het drinken onderweg bestaat uit water, water en nog eens water. We hebben met z’n vijven 6 liter bij ons in flesjes van 0,5 liter. Deze flesjes zijn qua gewicht makkelijker over de rugzakken te verdelen dan grote flessen. Onderweg vullen we ze in de hutten weer bij.

huttentocht met kinderen lunchen
Op dag één en dag drie komen we langs deze hut en kunnen we hier lunchen.
huttentocht met kinderen lunch
Het typisch Oostenrijkse gerecht Kaiserschmarren smaakt goed na een lange klim.

Wie neemt wat mee?

Alle spullen moeten natuurlijk verdeeld worden over de verschillende rugzakken. Mijn man Bob heeft een rugzak van 36 liter, ik één van 25 liter, de meiden een rugzak van 18 en 12 liter en onze jongste één van 6 liter.

Alle drie de kinderen nemen een fles water mee, hun nachtspullen en de meiden ook wat van hun kleding. Bob heeft vooral kleding en water in zijn rugzak en ik heb naast mijn eigen kleding al het eten bij me. Zodoende hoeven tijdens het wandelen niet continue alle rugzakken open.

huttentocht met kinderen rugzakken
We lopen allemaal met een rugzak. Wij een wat grotere, de kinderen een kleinere.
huttentocht met kinderen zakmes
Onze meiden hebben ook hun zakmes in hun rugzak, zo kunnen ze tussen het wandelen door lekker ‘stokje kerven’.

Het weer bepaalt in de bergen of je wel of niet kan wandelen

Hoe goed je alles ook van het voren voorbereid het weer in de bergen heeft het laatste woord. We plannen de huttentocht in tijdens onze vakantie naar de Wolfgangsee. Anderhalf uur rijden vanaf het startpunt van de huttentocht.

De dag voordat we aan de huttentocht met kinderen willen beginnen is het noodweer in de bergen. Er komt zoveel regen omlaag dat er modderstromen in de bergen ontstaan. De volgende dag blijkt het startpunt van onze huttentocht niet bereikbaar. Door de grote hoeveelheid water die gevallen is staan de wegen blank en zijn rotsblokken omlaag gekomen.

Wanneer we de kinderen vertellen dat onze grote avontuur niet door gaat zien we bij alle drie tranen in de ogen. Ze hadden zich hier zo op verheugd. We leggen uit dat het belangrijk is om in de bergen goed naar het weer te blijven kijken. Dat het anders gevaarlijk kan worden. Het weer is en blijft de baas in de bergen.

Wij beloven de kinderen dat we volgend jaar terugkomen. Het extreme weer tijdens onze eerste poging was echt een uitzondering. Het weer is ons een jaar later veel beter gezind. De voorspellingen zijn drie dagen droog en zonnig weer. Ondanks dat gaan de regenjassen gewoon mee want je weet maar nooit.

Huttentocht met kinderen slecht weer
In 2017 doen we een eerste poging om de huttentocht met kinderen te lopen. Helaas de wegen zijn door de zware regenval onbegaanbaar

Drie dagen wandelen door de prachtige omgeving rondom de Tappenkarsee 

En dan in de zomer van 2018 is het zover. Met de rugzakken op onze rug, de bergschoenen aan onze voeten en met veel zin en een beetje spanning beginnen we aan onze huttentocht met kinderen.

In dit filmpje krijg je alvast een goede indruk van onze huttentocht met kinderen:

Wandeldag 1: Na een dag klimmen aankomen bij de Tappenkarsee

In de beschrijving van de tocht lezen we dat de eerste helft van de tocht in het teken van klimmen, klimmen en nog eens klimmen bestaat. We moeten echt de berg op. Het pad kronkelt eerst door het bos en gaat, nadat we bij een waterval oversteken, over in een zigzaggende weg naar boven.

“Rustig stapje voor stapje lopen” is wat ik de kinderen vertel, “dan kom je vanzelf boven.” De dames lopen lekker door. Als we na een tijdje stoppen zijn we verbaasd hoe hoog we al geklommen zijn. Na een tijdje wordt de omgeving groener, tussen de bomen groeien allemaal struiken. We klimmen een eind door. Maar dan wordt het vlakker, horen we water stromen en zie ik in de verte mijn zoon op een bruggetje staan. We zijn boven op de berg, die vanaf beneden te hoog leek om te beklimmen.

Als we iets verder lopen zien we dat het stromende water onder het bruggetje uit een bergmeer komt. De Tappenkarsee is bereikt! We worden er allemaal enthousiast van.

Onze middelste vindt direct een stempelkastje en vist haar stempelkaart uit haar rugzak om de eerste stempel van de tocht te plaatsen. In de verte zien we een hut aan het meer liggen.

Na een korte stop lopen we langs het meer naar de hut. Vanaf hier is het een uurtje lopen naar onze overnachtingshut. We kiezen ervoor om een lekkere lange pauze in te lassen. We genieten van een lunch bij de hut voordat Bob en onze jongste dochter het aan durven om een duik in de Tappenkarsee te maken. Afkoelen lukt zo wel. Ik geniet met de andere twee van het mooie uitzicht en steentjes gooien. Rond drie uur gooien we de rugzakken weer om en lopen het laatste stuk vanaf het meer naar de wat hoger gelegen overnachtingshut. 

Het laatste stukje is even flink klimmen, de dames zie ik al zwaaiend bij de hut staan. De kleine man moet ik het laatste stukje de berg op praten. Als we allemaal bij de hut zijn aangekomen en om ons heen kijken, beseffen we ons dat we op een prachtig plekje zijn aangekomen.

huttentocht met kinderen route
Het pad aan het begin van de tocht is breed en stijgt langzaam. De route staat goed aangegeven.
huttentocht met kinderen klimmen
We klimmen wat af maar hoe hoger we komen hoe groener het wordt.
huttentocht met kinderen klimmen
Als we de tijd nemen om even het dal in te kijken zien we hoe hoog we zijn. Daar in de verte zien we de auto’s op de parkeerplaats staan.
huttentocht met kinderen Tappenkarseehütte
We eindigen de lange klim bij een klein bruggetje. Iets verderop ligt de Tappenkarsee.
huttentocht met kinderen stempels
De eerste stempelpost wordt bereikt bij de Tappenkarsee.
huttentocht met kinderen Tappenkarseehütte
We vervolgen de weg langs de Tappenkarsee en lopen richting onze overnachtingsplek die je in de verte al zie liggen.

Overnachting 1: Slapen als Sneeuwwitje en de zeven dwergen in de eerste berghut

De berghut is vrij groot. Er kunnen zo’n 70 mensen overnachten, verdeeld over kleine en grotere kamers. In de hut verruilen we onze bergschoenen voor slippers en gaan we op zoek naar onze Lager (kamer). We hebben een kamer voor ons vijven. Als ik de kamer binnenkom lijkt het alsof ik in het sprookje van ‘Sneeuwwitje en de zeven dwergen’ terecht ben gekomen met al die bedjes aan elkaar. De kinderen vinden het super gezellig dat we met zijn allen slapen.

Na een drankje, het stempelen van de stempelkaart en een spelletje Uno op het terras is het tijd om te gaan eten in het restaurant gedeelte. Ondanks dat al het eten en drinken in deze hut via een goederenliftje vanuit het dal wordt aangevoerd, is de keuze qua eten vrij uitgebreid. Na een dag wandelen in de berglucht smaakt alles goed. Na het eten brengen we de kinderen naar bed en genieten zelf nog even van de stilte en het uitzicht. Om half tien gaan ook wij naar bed. Het was een mooie dag.

Na een prima nacht en een korte douchebeurt in één van de twee douches in de hut, zitten we allemaal om half acht aan het ontbijt. Er is keuze uit brood met beleg en müsli. De spieren zijn wat stram maar niemand heeft echt last van spierpijn. Na het ontbijt trekken we zonder problemen de bergschoenen weer aan. Rond kwart over acht verlaten we de hut, net zoals bijna iedereen die hier slaapt.

huttentocht met kinderen schoenen
Nadat we onze bergschoenen hebben uitgetrokken en ingeruild hebben voor slippers/crocs kunnen we de hut binnengaan.
huttentocht met kinderen lager
Onze slaapkamer doet ons denken aan de bedjes uit Sneeuwwitje en de zeven dwergen. Wat een gezellige kamer.
Huttentocht met kinderen eten
Ondanks de afgelegen plek is de keuze qua eten best ruim.
huttentocht met kinderen huttenleven
Het leven in een hut is volledig gericht op wandelaars. Op tijd eten vroeg opstaan en ontbijten en dan er weer vandoor.
huttentocht met kinderen overnachten
Het uitzicht vanuit de hut over de Tappenkarsee in de avond is prachtig. Wat een ruimte en stilte.
huttentocht met kinderen ontbijt
Het is even wennen dat donkere brood maar een goed ontbijt is een belangrijke basis voor weer een dag lopen.

Wandeldag 2: Genoeg energie voor een extra lange route over de bergkam

Omdat het lopen de eerste dag heel goed ging, en de basisroute voor de tweede dag korter is dan de route van de eerste dag, besluiten we een extra stuk aan de route toe te voegen. Vanaf de berghut klimmen we eerst helemaal naar de top van de berg. Weer klimmen dus. Zeker bij onze kleine man valt dit niet direct goed. “Moet ik helemaal naar boven klimmen?” hoor ik hem zeggen als hij hopeloos naar boven kijkt. Ook nu gaan we weer voetje voor voetje verder. Ik besluit samen met hem de watervalletjes onderweg te tellen. Dit zorgt voor wat afleiding. Na een uur staan we boven op de bergkam en kijken we zowel links als rechts van ons naar beneden.

We are on top of the world!

We genieten echt met elkaar van deze mooie plek. Geen andere mensen in de buurt. Ik zou hier wel uren kunnen zitten, maar we moeten door. De route gaat verder over de graat van de berg. Het pad is vrij breed. Dus niet eng om hier met de kinderen te lopen.

Ik loop achteraan en zie voor mij uit de andere vier lopen. Op de manier hoe ze lopen zie ik dat ze alle vier aan het genieten zijn. Aan het einde van de bergkam komen we aan bij een kruis. Vanaf hier moeten we nog een uur afdalen naar de almhut waar we slapen. Hoe dichter we bij de boerderij komen, hoe luider de koeienbellen worden. De hut die we bereiken is zo anders dan de eerste overnachtingsplek. 

huttentocht met kinderen klimmen
Dag twee beginnen we weer met klimmen. We besluiten de langere route over de berggraat te lopen maar dan moeten we dus eerst naar boven.
huttentocht met kinderen klimmen
Na een uur wandelen komen we boven aan, wat een fantastische plek om met elkaar te mogen zijn.
huttentocht met kinderen graat
We vervolgen onze route over de graat van de berg. Wat een prachtige route over de bergen. Dit extra stuk hadden we niet willen missen.
huttentocht met kinderen
Van deze uitzichten krijgen we echt geen genoeg. Hier willen we wel uren lopen.
huttentocht met kinderen almhut
Als we boven op de berg lopen zien we heel erg in de verte de almhut liggen waar we vannacht zullen slapen.
huttentocht met kinderen afdaling
Nadat we de graat van de berg hebben verlaten dalen we af richting de almhut waar we de tweede nacht zullen doorbrengen.

Overnachting 2: Slapen naast de kazen bij een echte alpenboer

Het is een kleine hut met een groot terras. De hut bestaat beneden uit een woonkeuken en een gedeelte waar de koeien staan. Boven zijn een aantal kamers waar gasten kunnen slapen, een kaaskamer en de slaapruimte voor de bewoners zelf. We zijn te gast bij een boerenbedrijf dat bijverdient met een almhut voor wandelaars. Een hut met prima bedden, vers eten en zelfgemaakte producten, super lieve eigenaren maar ook zonder stromend water en badkamer. Tandenpoetsen doen we buiten met bergwater en het toilet is een ‘plons-wc’. 

De kinderen vermaken zich rondom de hut met de dieren en elkaar. Ze mogen kijken bij het koeien melken. De Wifi wordt niet gemist. Ook wij genieten van een paar dagen zonder bereik en zitten heerlijk met een paar andere gasten op het terras. Lezen een boekje en genieten van een heerlijk kaas/worst plankje. Hoe simpel en goed kan het leven zijn!

Na een goede maaltijd gaan we vrij vroeg naar bed. Tegenover onze kamer is de kaaskamer en als de kinderen naar bed gaan worden de kazen gedraaid. De deur staat open en de geur die uit de kamer komt is heel intens. Gelukkig hebben we er op onze kamer geen ‘last’ van.

De volgende ochtend worden we verrast met een ontbijt met allemaal eigen almboerderij producten. Verse melk, verse yoghurt, eigen gemaakte jam en honing en een soort vers gemaakte oliebollen/donuts. Die laatste vallen bij de kinderen heel goed in de smaak. Om half negen zijn we klaar om de berg weer op te klimmen.

huttentocht met kinderen
Onze tweede hut is totaal anders dan de eerste. Het is een kleine boerderij.
huttentocht met kinderen
Het boerenleven staat hier echt centraal. Als we rond zes uur willen eten moeten we even wachten want de koeien moeten eerst gemolken worden.
huttentocht met kinderen keuken
De woonkeuken is waar we eten, een spelletje spelen en ontbijten. Er wordt hier gewoon op houtvuur gekookt!
huttentocht met kinderen slapen
Ook hier weer prima bedden. En wat is het overal toch netjes schoon.
huttentocht met kinderen tandenpoetsen
Stromend water hebben ze hier niet, dus poetsen we onze tanden met bergwater.
huttentocht met kinderen kaas
We slapen vlakbij de kaaskamer. Alle kaas en worst die hier op het menu staat is dus zelf gemaakt.
huttentocht met kinderen ontbijt.
Het ontbijt in deze hut smaakt meer dan goed. De eigengemaakt yoghurt, jam en honing zijn heerlijk.

Wandeldag 3: We hebben het gedaan en dit was niet de laatste keer

Onze laatste wandeldag is aangebroken. Weer beginnen we onze wandeldag met klimmen. Het weer is nog steeds erg mooi en dus is het fijn om te klimmen als het niet zo warm is. Vandaag zullen we een deel van de route lopen die we eerder liepen. We moeten immers terug naar het begin.

We wandelen eerst terug naar het kruis. Met de kinderen spreken we af dat dat het eerste rustpunt van de dag is. Iedereen loopt op zijn eigen tempo. Bij het kruis wacht een kudde koeien ons op.

Vanaf het kruis lopen we richting de hut waar we op dag één geluncht hebben. We dalen vrij steil af over een almweide en hebben constant de Tappenkarsee in beeld. Het meer komt steeds dichter bij. De omgeving is echt anders dan we de eerste twee dagen hebben gezien. Ik verbaas we over hoe lang we moeten dalen voordat we bij de hut zijn. Nu besef je je pas goed hoeveel we ook geklommen hebben. 

Na een stop bij de hut beginnen we aan de echte afdaling naar de parkeerplaats. Vergeleken met de rest van de wandelroute is dit het saaiste stuk. Ik moet onze jongste soms even vooruit motiveren met een ‘wandelsnoepje’.

Rond een uur of drie bereiken we het eindpunt van de huttentocht. Dit moment leggen we vast en onze gezichten op de foto spreken boekdelen. Wat was het top. Wat hebben we genoten van samen drie dagen actief in de natuur te zijn. Te genieten van de mooie omgeving, de leuke gesprekken die we met elkaar gehad hebben tijdens het lopen en de bijzondere plekken waar we overnacht hebben. Na deze eerste drie dagen vakantie lijkt het alsof we weken zijn weggeweest.

Alle vijf zijn we er van overtuigd dat dit niet onze laatste huttentocht was. 

huttentocht met kinderen
Na het ontbijt klimmen we terug naar het kruis. Gelukkig klimmen we weer vroeg op de dag voordat het erg warm wordt.
huttentocht met kinderen koeien
De koeien hoorde we van veraf al door de bellen om hun nek. Ik word altijd direct blij van het geluid, het hoort echt bij de bergen.
huttentocht met kinderen afdaling
En dan beginnen we aan het eerste stuk van de lange afdaling. Eerst terug naar de Tappenkarsee. Ieder loopt zijn eigen tempo. De meiden zijn al helemaal uit beeld.
huttentocht met kinderen
Het dalen is soms zwaarder dan het klimmen. Je moet goed opletten waar je je voeten zet, er zitten gaten in het pad en er liggen ook losse stenen.
huttentocht met kinderen
Wat genieten we allemaal van het wandelen door de bergen. Super trots ben ik op mijn kids die deze stoere prestatie neerzetten.
huttentocht met kinderen
We lopen weer langs het pad direct langs het meer. We hebben het gevoel dat we al flink gedaald zijn maar we weten dat we nog een heel stuk naar beneden moeten maar het einde is nu toch wel echt in zicht nu we de Tappenkarsee achter ons laten.