Mini Expedities, een boek vol avontuur

Wandelen is niet wandelen, maar hiken. Een nachtje kamperen is niet zomaar een nachtje slapen in het een tent, het is een expeditie. Dat betogen Claar Talsma en Joanne Wissink in hun prachtige boek Mini Expedities. Froukje liet zich inspireren en ging op eendaagse expeditie naar Heijplaat, een van de vele verborgen parels van havenstad Rotterdam.

Wij willen op mini-expeditie

Het boek Mini Expedities valt op de mat in een razenddrukke periode, dus meteen zelf op expeditie gaan, zit er niet in. Maar óh, wat kriebelt het, want wát een fijne avonturen lonken als je door dit boek bladert! Het boek van Talsma en Wissink vráágt erom gelezen te worden, dus dat doen we wel alvast. Het is prachtig vormgegeven, bevat veel mooie foto’s en de teksten zijn enthousiasmerend geschreven.

Vanuit onze eigen hangmat bereiden we een mini-expeditie voor.
Vanuit onze eigen hangmat bereiden we een mini-expeditie voor.

Van bountystrand tot modderbad

Korte samenvatting: de auteurs namen zich met hun zoon Fosse (‘onze stoere’) voor om in één jaar tachtig nachten in een tent te slapen. Zo veel mogelijk weekenden ging het gezin op expeditie in eigen land, of net daarbuiten. Dertig avonturen haalden het boek dat er uiteindelijk van kwam. De mini-vakanties zijn onderverdeeld in fijne categorieën, zoals ‘jungletochten’, ‘bountystranden’ en ‘modderbaden’.

Gieren van de pret

Fosse, de avonturier uit het boek, is wel wat ouder dan mijn oudste zoon, die 7 is. Sommige wandel- en fietsafstanden in het boek zijn wat te groot voor hem schat ik in. Maar ook hij en zijn broertje (4) voelen zich aangetrokken tot het boek. Regelmatig lezen we samen een door hen uitgezochte expeditie en we smullen van de verhalen van Claar, Joanne en Fosse. Als ik mijn M. vraag of hij met mij ook zo’n avontuur wil beleven, komt er een volmondig ja. “En mam, dan weet ik al welke ik wil.” Hij bladert naar de categorie ‘onbewoonde eilanden’ en ik weet al hoe laat het is. Ja hoor… “Die met die modderglijbaan, die wil ik.”

De mini-expeditie ‘De Monsters van Tiengemeten’ verhaalt over de driedaagse tocht die het gezin maakte over het eiland Tiengemeten, een aan de natuur teruggegeven eilandje in het Haringvliet. Op één van de foto’s in het boek suist Fosse met zijn moeder van een modderglijbaan. Ze gieren overduidelijk van de pret en zitten van top tot teen onder de zwarte drab. Dat lijkt mijn kind ook wel wat. Deze komt dus zeker op ons lijstje.

Eendaagse expeditie

Uiteindelijk besluiten we omwille van de tijd een eendaagse expeditie te maken. Ik vind geen mini-expeditie uit het boek die ik kan inkorten tot één dag, dus verzinnen we er zelf eentje, in de geest van het boek. Op een ochtend is het zover. Waar ‘zelf fietsen’ steevast op gemopper kan rekenen bij de oudste, is hij nu direct in expeditiemodus. Al kletsend pedalen we naar de voet van de Erasmusbrug, waar we aan boord zullen gaan van de waterbus. Fiets, hond, kinderen, alles en iedereen gaat mee aan boord. Heel even is het spannend, maar al snel overheerst bij beide jongens de blijdschap. De boot gaat ‘vet hard’!

Op de kade wachten we op de waterbus.
Op de kade wachten we op de waterbus.

Als we van boord gaan op het (schier)eiland Heijplaat, stuiten we direct op de RDM kantine. De auteurs van Mini Expedities schrijven: ‘Niets kan je zo opfleuren tijdens een barre tocht dan een stuk chocolade of een lekkere kop koffie.’ Nou is onze tocht tot nu toe niet heel bar, maar koffie gaat er wel in. En als blijkt dat er heerlijke appeltaart is, nemen we die. Zeker weten dat Fosse dat ook zou doen!

Fosse indachtig genieten wij van een punt overheerlijke appeltaart.
Fosse indachtig genieten wij van een punt overheerlijke appeltaart.

Tussen containers door

Dan begint het echte avontuur. Ergens op dit eiland zou een verborgen strandje moeten zijn. Maar waar? We dwalen rond en grappig genoeg vinden de kinderen het niet saai of eng, maar een mega-avontuur. Op expeditie gaan is duidelijk een kwestie van mindset. Na een tijdje zien we mensen aan wie de weg kunnen vragen en gelukkig weten zij waar we moeten zijn.

we struinen tussen de opgestapelde containers door, op zoek naar een strandje.
We struinen tussen de opgestapelde containers door, op zoek naar een strandje.

Een wonder

En ja hoor, het is waar. Ergens tussen al die industrie vinden we een kronkelpaadje tussen de bomen. We lopen het in, met de fiets aan de hand en ja hoor… Op deze wonderlijke plek, tussen al het havengeweld, ligt een strookje stil strand.

Kijk nou! Strand!
Kijk nou! Strand!
De euforie van op het strand zijn.
De euforie van op het strand zijn.

Iedereen is uitgelaten. Terwijl ik ons picknickkleedje uitspreid, rennen kinderen en hond baantjes en vliegt het zand me om de oren. Hoewel er een halte van de watertaxi aan het strand ligt, is er niemand. We rennen, eten onze boterhammen op en graven greppels. Net als op een echt strand. Het grote verschil? De vrachtschepen die voor je neus voorbij varen.

In de verhalen van Fosse en zijn moeders gaat het vaak over eten en drinken. Bij ons dus ook, tijdens onze mini-expeditie
In de verhalen van Fosse en zijn moeders gaat het vaak over eten en drinken. Nou, daar kunnen we wel aan wennen.
Greppels graven met een vrachtschip op de achtergrond.
Greppels graven met een vrachtschip op de achtergrond.

Smaakt naar meer

Na een paar uur spelen, is het genoeg geweest. We fietsen terug naar de waterbushalte, stappen bij een andere halte dan waar we vanmorgen zijn ingestapt uit en fietsen dus door een ander stuk van Rotterdam naar huis. Wat een heerlijke dag was dit. Zoals Talsma en Wissink schrijven: ‘Het riekt naar iets groots, maar eigenlijk is het gewoon buitenspelen.’

Mijn oudste was de hele dag in avontuur-stand. Hij genoot met volle teugen. En ik? Ik heb kriebels, dit smaakt absoluut naar meer. Ik wil met mijn zoons naar de Sallandse Heuvelrug en naar Ermelo. Naar de Ardennen en naar Pieterburen. Niet één dag, maar twee. Of drie. Maar eerst: “Mama, gaan we op onze volgende expeditie naar het eiland dat is teruggegeven aan de natuur?” Ja hoor: Tiengemeten, we komen eraan!

Wat gaat die waterbus hard!
Wat gaat die waterbus hard!

Praktische informatie

Mini Expedities is boven alles een inspiratieboek. Lees het en krijg vakantiekriebels! De dertig beschreven tochten zijn onderverdeeld in spannende categorieën. Na elk verhaal  staat met handige symbolen aangegeven hoeveel dagen de reis duurt, hoeveel kilometer je te voet, per kano of fiets aflegt en in welk seizoen je de tocht kunt maken.

De afstanden zijn behoorlijk, maar voor kinderen vanaf een jaar of negen zijn alle tochten wel te doen vermoed ik. De auteurs reizen echt basic, met kleine tent of hangmat, maar bij veel tochten tippen ze ook campings met trekkershutten.

Ondanks alle tips, blijft zelf je expeditie voorbereiden een must. Dingen veranderen nu eenmaal snel. Check voor je vertrekt het openbaar vervoer en de accommodaties. Zo reisden de auteurs nog met de waterbus naar Tiengemeten, maar ontdekten wij toen we die kant op wilden reizen dat de gunning daarvoor dit jaar (2019) naar rederij Hoeksche Vaart is gegaan, die alleen in juli en augustus zes dagen per week vaart. De overige maanden ben je op doordeweekse dagen aangewezen op de pont.

Wie meer wil weten over de routes die de schrijvers afleggen, kan ook kijken op de website van Mini Expedities. 

Mini Expedities, geschreven door Claar Talsma en Joanne Wissink, is een uitgave van KNNV Uitgeverij. Eerste druk: 2019. ISBN: 9789050116893. Het boek is voor 21,95 euro te koop bij de bekende onlinewinkels en in veel lokale boekhandels.

Meer lezen

Op zoek naar meer leuke reisproducten? Klik & kijk voor meer informatie:

KidsErOpUit is te volgen op FacebookInstagram en Twitter.

Dit blog is tot stand gekomen in samenwerking met KNNV Uitgeverij. Zoals je van ons gewend bent, delen we altijd eerlijk onze mening en ervaringen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.