Parco di Pinocchio, het Pinokkiopark in Collodi (vlakbij Lucca in Italie)

Het is alweer even geleden dat Saskia met Camiel naar de sprookjesmusical over Pinokkio ging. Sindsdien is Camiel fan van het houten mannetje en wordt de cd van de musical grijs gedraaid. Een bezoek aan het Parco di Pinocchio vlakbij Lucca mocht daarom niet ontbreken tijdens de vakantie.

Parco di Pinocchio, het Pinokkiopark vlakbij Lucca

Het verhaal van Pinokkio is wereldwijd bekend, ik ga er vanuit dat je het ook kent. Niet? Even Googlen dan. Het originele verhaal over Pinokkio is in 1883 geschreven door Carlo Lorenzini. Hij schreef zijn verhalen onder het pseudoniem Carlo Collodi, een verwijzing naar het geboortedorp van zijn moeder. Het is dan ook in Collodi (vlakbij Lucca en Pisa) dat in 1956 werd besloten om het Parco di Pinocchio te maken.

Camiel bekijkt de kaart van Parco di Pinocchio.
Camiel bekijkt de kaart van Parco di Pinocchio.

Ons bezoek aan Parco die Pinocchio

Voordat we naar Toscane ging had ik al gezien dat Parco di Pinocchio echt een park is en geen pretpark. Gemakshalve dacht ik daarom dat het park gratis toegankelijk zou zijn of dat de entree een paar euro zou zijn. Maar nee, of we even 13 euro voor de volwassenen en 11 euro voor de kinderen willen betalen…. Oeps, dat tikt flink aan. We kiezen daarom voor een combinatieticket waarmee we ook naar giardino Garzoni en bijbehorende vlindertuin kunnen. Dat ticket kost meer, maar dan heb je ook meer is onze redenatie. We beginnen met het Parco di Pinocchio.

Kermisattracties en speeltuin

We lopen het park in en zien drie kermisattracties voor kleine kinderen staan. De route gaat een andere kant op en we kiezen ervoor om die te volgen. Maureen en Camiel hebben beide geen interesse in de draaimolen en andere attracties, dus dat komt goed uit. Bij een klein speeltuintje willen ze wel spelen. Daar staan twee woonwagens met een poppententoonstelling erin, daar kijken Gerard en ik ondertussen eventjes binnen.

We zijn nieuwsgierig naar het echte Pinokkio-gedeelte van het park, gelukkig zijn de kinderen dat ook en dus lopen ze meteen met ons mee als we verder willen gaan.

Drie kermisattracties voor kleinere kinderen.
Drie kermisattracties voor kleinere kinderen.
Pret in het speeltuintje.
Pret in het speeltuintje.
Het theatertje slaan we over.
Het theatertje slaan we over.

Het echte Pinokkiopark

In het Pinokkio-gedeelte van het Parco di Pinocchio slingert ons pad door het groen. Heel erg fijn met de hittegolf waar we middenin zitten. Onderweg komen we beelden tegen van figuren uit het verhaal van Pinokkio. We herkennen ze bijna allemaal. Camiel rent vooral voor ons uit, hij is op zoek naar Pinokkio zelf. Waar blijft die toch? Dan is hij alweer vergeten dat hij Pinokkio wil zien, want een slang waar water uitkomt is erg aantrekkelijk met deze warmte.

Op zoek naar Pinokkio.
Op zoek naar Pinokkio.
Deze gemenerds herkent Camiel meteen.
Deze gemenerds herkent Camiel meteen.
Geen idee welk figuur dit is....
Geen idee welk figuur dit is….
De beelden liggen in het groen.
De beelden liggen in het groen.
Erg mooi gemaakt.
Erg mooi gemaakt.
Heerlijk verfrissend, deze waterspuitende slang.
Heerlijk verfrissend, deze waterspuitende slang.

Ik loop rustig vooruit en krijg opeens een waterstraal tegen mijn been. “Wat is er mama, waarom ging je gillen?” vraagt Maureen die achter mij aan komt. “Eh, ik kreeg opeens een waterstraal tegen me aan, die zag ik niet aankomen” lach ik. Dan begint het spelen met de sensor van de waterspuitende kikker en het op tijd wegspringen voor het water. Heerlijk, dit relatief simpele vermaak.

Komt Gerard wel droog langs de waterstraal?
Komt Gerard wel droog langs de waterstraal?

Heel kunstig gemaakt is het kunstwerk dat de walvis voorstelt. Via stapstenen kunnen we in de grote bek van de vis komen. De tong van de vis is gemaakt van een springkussen, maar helaas mag daar niet op gesprongen worden. Wel kunnen we bovenop de vissenkop staan en om ons heen kijken. Vanaf daar zien we dat we vlakbij het doolhof zijn. Ik heb niets met doolhoven, dus gaat Gerard er alleen met de kinderen in. Erg ingewikkeld is de route niet, dus 5 minuten later zijn ze er alweer uit.

De walvis, zo leuk gemaakt.
De walvis, zo leuk gemaakt.
Via stapstenen komen we in de walvis.
Via stapstenen komen we in de walvis.
Bovenop de walvis.
Bovenop de walvis.
De ingang van het doolhof, ik ben benieuwd hoe lang ze erover doen....
De ingang van het doolhof, ik ben benieuwd hoe lang ze erover doen….
Ze hebben de uitgang zo gevonden.
Ze hebben de uitgang zo gevonden.

“Ik heb Pinokkio gevonden!” roept Camiel enthousiast. We zijn net op tijd bij hem om een foto te maken, want rustig wachten totdat wij er zijn zit er op 8-jarige leeftijd niet meer in.

Pinokkio gevonden!
Pinokkio gevonden!

Klimmen en klauteren in het Parco di Pinocchio

Het leukste gedeelte van het Parco di Pinocchio is het klimparcours. Maureen en Camiel vallen beide in de leeftijdscategorie die het parcours mogen doen. Ze krijgen een tuigje aan en een helm op. Dan volgt er een korte instructie die ik voor hen vertaal. Ik ben benieuwd wat ze van het parcours vinden, want erg uitdagend ziet het er niet uit. Eerder bezochten ze al klimbossen die veel moeilijker waren.

Het klimpark bestaat uit twee delen. Eerst klimmen ze een rondje op een klimtoestel dat er uitziet als een schip. Kinderen klimmen bij het klimparcours zonder begeleiding van de ouders, maar bij het schip kan je goed meelopen en eventueel instructies geven. Dat is bij Maureen en Camiel niet nodig. Maureen gaat er in hoog tempo doorheen, ze vindt het duidelijk een beetje suf. Camiel niet, die vindt het prachtig en geniet van elke hindernis die hij zelfstandig overwint. Alleen dat zijn zus hem zit op te jagen vindt hij niet leuk.

Helmen op en klimpakje aan.
Helmen op en klimpakje aan.
Over de loopbalk naar het eerste deel van het klimparcours.
Over de loopbalk naar het eerste deel van het klimparcours.
Het gaat ze erg goed af.
Het gaat ze erg goed af.

Het tweede deel van het klimparcours ligt aan de andere kant van het water. Wij bedenken dat Maureen maar eerst moet gaan, dan kan ze Camiel niet opjagen. Maar nee, de begeleider van Parco di Pinocchio zegt dat de kleinste eerst moet en dat is toch echt Camiel. Wij zien ze over de loopbrug naar de overkant gaan. Daar klimmen en klauteren ze verder. Hier heeft Camiel het voordeel van zijn geringere lengte, hij kruipt met gemak door een buis. Dat kost Maureen meer moeite. Gelukkig wacht ze verder keurig bij elk platform totdat Camiel de hindernis heeft gedaan.

Het laatste gedeelte van het parcours is een zipline over het water. We zien andere kinderen hier wat onzeker bijstaan, maar dat doen die van ons niet. Camiel zoeft breed lachend over het water en Maureen komt al net zo makkelijk naar de overkant.

Met de loopbrug naar de overkant.
Met de loopbrug naar de overkant.
We zien ze aan de overkant geconcentreerd klimmen en klauteren.
We zien ze aan de overkant geconcentreerd klimmen en klauteren.
Met de zipline over het water heen.
Met de zipline over het water heen.

Eten en spelen

Dat klimmen en klauteren maakt hongerig. Midden in het Parco di Pinocchio is een restaurantje/snackpoint. Hier kopen we pizzaslices en broodjes. Er staan genoeg picknicktafels onder de bomen, heerlijk in de schaduw. Hier kunnen kinderen ook knutselen in het Pinocchio-atelier of een levensgroot ganzenbordspel doen.

We zijn circa 2 uur in het park geweest.

Muziek maken bij het terras.
Muziek maken bij het terras.
Ganzenbord in het groot.
Ganzenbord in het groot.

Parco di Pinocchio combineren met giardino Garzoni en de vlindertuin

Ons combinatieticket geeft ook toegang tot de giardino Garzoni en de bijbehorende vlindertuin. Vanaf de straat ziet de tuin er erg mooi uit, het lijkt een beetje op de Wasserspiele in Kassel. De 18e eeuwse tuin hoort bij villa Garzoni, die je vanuit de tuin ziet liggen.

In de tuin gaan we eerst naar de vlindertuin. Sodeju, buiten is het warm, maar daarbinnen is het nog warmer en veel vochtiger. Ik hou het na 5 minuten voor gezien, dit is niet te doen met deze hitte. Gerard en Camiel houden het iets langer vol. En Maureen? Die houdt niet van gefladder en kiest ervoor om buiten op ons te wachten. De vlinders zijn trouwens wel erg mooi om te zien.

Het is tropisch warm in de vlindertuin.
Het is tropisch warm in de vlindertuin.
Er zijn echt zoveel vlinders.
Er zijn echt zoveel vlinders.
Camiel vindt het erg leuk om naar de vlinders te kijken.
Camiel vindt het erg leuk om naar de vlinders te kijken.

De giardino Garzoni ligt tegen een berg aan. Het lage gedeelte is goed onderhouden en ziet er mooi uit. We lopen van schaduwplekje naar schaduwplekje. Via symmetrische trappen kunnen we naar boven lopen. Dat doen we een stukje. Onder een van de trappen ontdekken we een grot die ons doet denken aan de Wasserspiele in Salzburg. Alleen worden we hier niet verrast door verkoelende waterstralen. Dat geldt ook voor het bovenste gedeelte. Van veraf ziet het er mooi uit, maar van dichtbij is het overwoekerd met onkruid. Wat zonde!

Vanaf hier ziet de tuin er mooi uit.
Vanaf hier ziet de tuin er mooi uit.
Het voorste gedeelte is keurig onderhouden.
Het voorste gedeelte is keurig onderhouden.
De kinderen lopen van schaduwplekje naar schaduwplekje.
De kinderen lopen van schaduwplekje naar schaduwplekje.
In de grot is het heerlijk koel.
In de grot is het heerlijk koel.
Het bovenste gedeelte kan je overslaan, helaas erg verwaarloosd.
Het bovenste gedeelte kan je overslaan, helaas erg verwaarloosd.

Maureen en Camiel hebben genoeg gezien van de tuin en zijn de warmte echt zat. Ik zoek met hen een koel plekje op, ondertussen loopt Gerard een rondje door de rest van de tuin. Zijn conclusie: erg veel vergane glorie, sla maar over met kinderen. Ik ben het met hem eens, de giardino Garzoni is mooi maar helaas niet overal goed onderhouden en heeft voor kinderen weinig te bieden.

Tip van een collega-blogger: wandelen met een ezeltje in Toscane!

Ligging Parco di Pinocchio in Italie

Handig om te weten over Parco di Pinocchio

Het klimparcours in Parco di Pinocchio is voor kinderen van 5 t/m 14 jaar, mits tussen de 100 en 150 cm. Alleen op vertoon van een kinderkaartje mogen ze dit parcours een keer doen. Maureen is bijna 10 jaar als we er zijn en 145 cm. Hier en daar was het parcours voor haar al aan de lage kant. Camiel (net 8 jaar) is 125 cm en heeft de ideale lengte voor het klimparcours. Ook kleinere kinderen konden zich goed redden tijdens het klimmen.

Vanaf camping Orlanda in Chianti, waar wij verblijven, is het ruim 1,5 uur rijden naar Parco di Pinocchio. We combineren het daarom met een bezoek aan Pisa. Ook een combinatie met Lucca of Pistoia is heel goed mogelijk.

Volwassenen betalen 13 euro voor de entreee en voor kinderen van 5 t/m 14 jaar betaal je 11 euro. Voor 3- en 4- jarigen is de entree 7 euro. Een combinatieticket met de giardino Garzoni en de vlindertuin kost respectievelijk 22, 20 of 12 euro (prijspeil 2017). Meer informatie over openingstijden en actuele entreeprijzen is te vinden op de website van het Pinokkiopark.

Wij vinden de entreeprijs van het Pinokkiopark best hoog in verhouding tot datgene wat je ziet en kan doen. Toch kan het een leuke afwisseling zijn als uitje, het is iets totaal anders dan het bezoeken van oude stadjes.

Ben jij al een keer naar Parco di Pinocchio geweest? Wat vond je ervan?

Meer lezen

Op zoek naar meer blogs over Italie? Klik & kijk voor meer inspiratie:

KidsErOpUit is te volgen op FacebookInstagram en Twitter.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.