Stedentrip Riga met kinderen? Dit kan je doen in een weekend

Vergeet Parijs, Londen en Barcelona voor een citytrip. Kies eens een onbekendere stad. Blogger Iris ging voor een stedentrip Riga met kinderen. Nieuwsgierig wat je allemaal kan doen tijdens een weekend in Riga met kinderen? Lees dan verder.

Stedentrip Riga met kinderen

Riga, de hoofdstad van Letland, is niet de eerste plek waar je aan zult denken als je een citytrip met kinderen gaat maken. Ondanks dat Riga nog niet zo bekend is bij de meesten van ons, is het zeker een aanrader. Wij maakten in de zomer van 2015 een ondekkingstochtje naar deze gezellige grootste stad van de Baltische Staten.

Rijdend in een taxi vanuit de luchthaven zien we het al: Riga is veelbelovend. De taxichauffeur babbelt gezellig over de stad en wijst ons vanalles aan. Vanaf een lange brug hebben we een mooi uitzicht op de oude binnenstad. Hier gaan we ons wel vermaken!

De rijke geschiedenis van Riga

Onderweg zien we een bonte mix van bouwstijlen passeren. Van grauwe oostblokflats, prachtige maar vervallen houten huizen tot mooie jugendstil-gebouwen en middeleeuwse monumenten. Letland heeft een rijk verleden. Het is bijna altijd in bezit geweest van andere landen. Eerst is het eeuwen Duits gebied geweest, toen veroverden de Zweden het en is het eeuwenlang Zweeds geweest. Tenslotte is het deel geweest van de Sovjetunie. Pas sinds 1991 is Letland weer een eigen staat. Al die verschillende invloeden zijn duidelijk te merken. In de architectuur, de mix van mensen die er wonen, de cultuur en ook de keuken.

De taxi hobbelt het laatste stuk over de oude keien en stopt. We zijn bij ons binnenstadshotel. We dumpen snel onze koffers. Het is inmiddels vier uur en we hebben nog even wat tijd om vast wat van de binnenstad te verkennen. De kinderen moeten nodig hun energie even kwijt na twee en half uur stilzitten in het vliegtuig. We boffen met het weer: de lucht is stralend blauw en het is een graadje of 26. Op onze slippers slenteren we over de ongelijke keien.

Gezellige pleinen in Riga.
Gezellige pleinen in Riga.
Leuke straatjes.
Leuke straatjes.

Baboesjka’s kijken

Wat is het hier gezellig! Overal staan bakken met bloeiende bloemen, op elke hoek van de straat speelt wel een straatmuzikant of bandje en de vele pleinen staan vol kleine marktkraampjes. De kinderen kijken hun ogen uit. Vooral de kraampjes met baboesjka’s vinden ze prachtig. Uit sommige van die poppetjes blijven maar kleinere poppetjes komen. De verkopers demonsteren het graag en we blijven dan ook lang rond de kraampjes hangen.

Baboesjka's
Baboesjka’s

Opeens horen we geheimzinnige orgelmuziek naast ons. Het blijkt uit een kerkje te komen. Emma (10) wordt nieuwsgierig en stapt naar binnen. Dit wil ze weleens van dichtbij bekijken. “Wat klinkt dat mooi! Net muziek uit een spannende film!” Wij willen een paar munten in het bakje bij de ingang doen. Het oude dametje dat bij het bakje zit, lacht vriendelijk en zegt iets in het Russisch. Een mevrouw vertaalt het voor ons. Ze vindt dat we te veel hebben gegeven, de kinderen mogen wel gratis naar binnen.

Smullen bij Steiku haoss

Na een rondje door het middeleeuwse kerkje, stappen we weer de zon in. Eigenlijk willen we nog een stukje lopen, maar Bas (8) is er klaar mee. Hij heeft genoeg indrukken opgedaan voor vandaag en wil alleen nog maar wat eten en slapen. We strijken dus neer op een van de vele terrasjes waar het veelbelovend ruikt. Dit blijkt een Steiku Haoss, jawel, een steakhouse. We happen dus een heerlijk steakje weg en genieten van de langzaam zakkende zon op onze gezichten. Morgen weer een dag!

Markthallen in Riga

De volgende ochtend staan we uitgerust en na een lekker ontbijtje weer op de kinderkopjes buiten het hotel. We zien vier enorme soort koepels boven de andere kant van de stad uittorenen. Dat blijken de bekende markthallen te zijn. Daar willen we wel even een kijkje nemen. Om er te komen, moet je door lange gangen onder de straat door, versierd met hele stripverhalen. Ook daar staan weer allerlei straatmuzikanten.

De gangen onder de stad.
De gangen onder de stad.

De markthallen zijn van dichtbij nog veel groter. Langs een wirwar van mensen, kraampjes en handelswaar lopen wij een hal binnen. Binnen is het rustiger. Er zitten ontzettend veel winkeltjes waar allemaal verschillende dingen verkocht worden. Bij een oud Russisch sprekend vrouwtje zien de kinderen weer baboesjka’s. De blikken gaan op standje smekend, want deze waren uiteraard nog veel mooier dan al die honderden anderen die we gezien hebben. Vooruit dan maar, ze mogen er alle drie eentje uitzoeken. Al is het alleen omdat we dan al die andere baboesjka-kraampjes vanaf nu voorbij kunnen lopen…

In de markthallen.
In de markthallen.

We lopen terug via de vishal. “Bah, hier stinkt het! Ik wil weer naar buiten!” roept onze jongste, Tim, van bijna 6. Wij zijn er zelf ook wel weer klaar mee en willen meer van de stad zien. In het hotel zagen we in een foldertje dat er leuke boottochtjes door de stad aangeboden worden. Die vertrekken vanuit het stadspark, een stukje verderop in het oude centrum. We lopen weer door de middeleeuwse straatjes en passeren ondertussen mooie pleinen en oude huizen. Ook de oude Zweedse stadspoort bekijken we nog even.

De Zweedse poort.
De Zweedse poort.
Wat een mooie pleinen.
Wat een mooie pleinen.
Middeleeuwse huizen.
Middeleeuwse huizen.

Veel van de huizen stonden er al in de dertiende eeuw. We lezen op een bordje dat je dat kan zien aan de hoogte van de voordeuren. De stad is in de loop der eeuwen flink verzakt en de voordeuren van de oudste huizen liggen inmiddels voor een deel onder de straat. Als je een huis dus met een trappetje naar beneden binnen moet gaan, ben je in een van de oudste huizen aangeland.

Middeleeuwse kippensoep in een ondergrondse herberg

Voor een van de oude huizen zit een mannetje in middeleeuwse kleding. Nieuwsgierig geworden, gluren we naar binnen. Het heet Rozengrals en het blijkt een herberg te zijn die al in het jaar 1200 bestond. Via een stenen trappetje kom je in een gangenstelsel. We dwalen een tijdje met de kinderen door de spannende, donkere gangen en komen dan bij de ondergrondse herberg terecht, die nog in gebruik is. Dat komt mooi uit, want we hebben inmiddels best trek gekregen. De gerechten zijn ook op de middeleeuwen geïnspireerd en een beetje te spannend voor onze boys, die er amper van eten. Emma bestelt een soort kippensoep en krijgt het in een echte ‘heksenkookpot’. Gelukkig smaakt het beter dan het er uit ziet. De jongens knabbelen ondertussen op wat stokbrood.

Rozengrals van buiten.
Herberg Rozengrals van buiten.
De geheimzinnige gangen.
De geheimzinnige gangen.
Aan tafel.
Aan tafel.

Stadspark

Met redelijk gevulde magen komen we in het stadspark aan. Wat mooi! Het is hier heel groen met kleine watervalletjes en in het midden een heuvel. Daar is nog een deel van de oude stadsmuur te zien. Boven het park torent het Vrijheidsmonument uit, een beeld dat gebouwd is in de periode tussen de twee wereldoorlogen in, toen Letland heel even onafhankelijk was. Toen Letland bij de Sovjetunie ingelijfd werd, is het beeld gelukkig blijven staan. Tegenwoordig is het dus opnieuw het symbool van de vrijheid.

Het Stadspark.
Het Stadspark.
Spelen in het Stadspark.
Spelen in het Stadspark.
Monument voor de vrijheid.
Monument voor de vrijheid.

Rondvaart in Riga met een houten bootje

Vanaf de kade daar dichtbij vertrekt ons houten bootje. Met een klein groepje andere toeristen varen we een tijdje door de grachten. De kapitein wijst ons op wat bezienswaardigheden, zoals het operagebouw en de achterkant van de markthallen. We varen zelfs onder een winkelcentrum door. Daarna verlaten we de grachten en varen een stuk de brede rivier op. Vanaf daar hebben we een mooi uitzicht over de oude binnenstad. Leuk om de stad op die manier te bekijken. Bas houdt nauwkeurig op de kaart bij of we wel goed varen. Gelukkig kent de kapitein de route ook goed en meren we weer keurig bij dezelfde kade aan.

In het houten bootje.
In het houten bootje.
Wat is Riga mooi vanaf het water.
Wat is Riga mooi vanaf het water.
Schitterend!
Schitterend!
Bas leest de route op de kaart.
Bas leest de route op de kaart.

Kruidtoren

Na wat spelen in het stadspark lopen we het oude centrum weer in. Daar komen we langs een hele hoge toren. De kinderen zijn benieuwd wat daar binnen is. De deur is open, dus we stappen de toren in. We lezen op de bordjes dat het de oude kruidtoren is, waar inmiddels het Lets oorlogsmuseum gevestigd is. Emma heeft het op school over de Tweede Wereldoorlog en wil graag even rondkijken. We zien veel foto’s, wapens, uniforms en zelfs een werkend treinspoor met treingeluiden. Helemaal bovenin kunnen de kinderen met een kanon op de zogenaamde aanvallers schieten. Dat laten ze zich natuurlijk geen tweede keer zeggen. Er is ook een hele afdeling waar je hele grote portretten ziet van hoe Riga er het in het verleden uitzag en wat voor kleding de mensen droegen in verschillende tijden. We blijven een behoorlijke tijd in het museum hangen. Na de toren is het voor vandaag weer mooi geweest. We eten nog even een pizza op een terras en duiken onze hotelbedden in.

De kruidtoren.
De kruidtoren.
Kanon schieten in de Kruidtoren.
Kanon schieten in de Kruidtoren.

De dierentuin in Mezaparks

Omdat we al anderhalve dag in de stad rondliepen, besluiten we de volgende dag iets speciaal voor de kinderen te doen. Hotelmedewerkers vertellen ons dat Mezaparks een leuke plek voor kids is. Een heel groot recreatiegebied buiten de stad, waar ook een dierentuin in gevestigd is.

We duiken de metro in, die overigens spotgoedkoop en heel luxe is, en rijden tussen de locals in drie kwartier door de bosrijke omgeving naar Mezaparks. Op de parkkaart zien we dat er ontzettend veel te doen is. Hier kun je je dagenlang vermaken! Onze kinderen kiezen er voor om naar de dierentuin te gaan.

De dierentuin is volop aan het vernieuwen. De meeste dieren hebben al mooie ruime verblijven gekregen. Hier en daar zie je nog een arm beestje dat het nog met de oude hokken moet doen. Er zijn ook meerdere speeltuinen. We vinden het een leuke, veelbelovende dierentuin met ook hele mooie uitzichten. De dieren die in de nieuwere verblijven zitten, lijken speels en tevreden. We kijken een hele tijd naar een tijger die voor ons oog een gekke bui heeft en als een dolle aan het spelen is.

Minpuntje is dat de meeste infoborden alleen nog in het Lets en Russisch zijn. Maar misschien is een andere taal ook niet direct nodig, want we hebben er geen andere toeristen gehoord.

Dat het hier niet ingesteld is op toeristen, merken we ook bij het enige restaurant. Een heel oud en aftands houten gebouw. Het nieuwe, luxe restaurant is in aanbouw, zien we later. De medewerksters van het restaurant bekijken ons argwanend en lijken niet de moeite te willen doen om ons te helpen bij het kiezen of identificeren van het eten. We krijgen wat op onze borden gekwakt en daar moeten we het mee doen. Gelukkig zit er wat (slappe) patat bij, dus de kinderen hebben wat herkenbaars. Wij volwassenen moeten het doen met de afgekeurde restjes van de kids. Beetje jammer. We zijn eigenlijk verder overal heel vriendelijk geholpen.

De tijd vliegt om in de dierentuin. We hebben zelfs geen tijd meer om de rest van Mezaparks te bekijken. Wie weet komen we ooit nog eens terug. We nemen weer de metrotrein en stappen in het oude centrum uit. In ons hotel eten we nog even wat uitgebreider, om de schade van vanmiddag in te halen. Daarna gaan we vroeg slapen, want we zijn allemaal best moe na het vele lopen.

Mezapark.
Mezaparks.
De dierentuin.
De dierentuin.
Helaas zijn de borden er alleen in het Lets.
Helaas zijn de borden er alleen in het Lets. Af en toe zien we een bordje met wat Engelse woorden.
Spelende tijgers.
Spelende tijgers.

Kathedraal van Riga bekijken

Vandaag is het alweer onze laatste dag in deze mooie stad. We hoeven pas eind van de middag op het vliegveld te zijn, dus we hebben nog wel even de tijd om nog iets te bekijken. Vlakbij het hotel hadden we al een paar keer de mooie Dom-kathedraal gezien. Helaas staat een deel van de buitenkant in de steigers als wij er zijn, maar de binnenkant schijnt ook heel mooi te zijn. Er is ook een klooster aan vast gebouwd met allemaal geheimzinnige gangen waar je doorheen kunt dwalen. Dat vinden de kinderen een overtuigend argument, dus we lopen er heen.

De poort is open en vriendelijk worden we naar binnen gelaten. We mogen op ons gemakje rondkijken in de mooie zaal met prachtige plafonds. De kinderen vinden vooral de gebrandschilderde ramen heel mooi. Bas leent mijn telefoon en maakt een heleboel foto’s. “Het is hier echt oud toch? Zo kan ik het later nog goed bekijken!” Bas heeft gelijk: de eerste steen van de kathedraal werd al in het jaar 1211 gelegd. In 1547 brak een grote brand uit in de binnenstad van Riga en werd een deel van de Dom verwoest en later weer aangebouwd. Ook de oorlog in de jaren 1700 bracht de kathedraal flink wat schade aan. In 1772 bepaalde de Russische tsarina Catherine II dat er geen graven meer in kerken mochten zijn. Op haar aanwijzingen werden alle graven onder de vloer van de kathedraal opengebroken en verplaatst naar een veld buiten de stad. Als gevolg daarvan, is de vloer opgehoogd en opnieuw aangelegd.

Door al die vernieuwingen door de eeuwen heen kun je veel verschillende bouwstijlen in de kathedraal terugzien. De kinderen vinden het oude kloostergedeelte het leukst. Dat is donker, met inderdaad lange, geheimzinnige gangen. Tim ziet zijn broer foto’s maken en komt ook papa’s telefoon halen om alles te vereeuwigen. Er staan allebei spannende objecten opgesteld uit verschillende tijden, zoals kanonnen, schilden en harnassen. De kids lopen er tussen te struinen en stellen zich helemaal voor hoe mensen in het verleden hier rondgelopen hebben. Bas maakt ondertussen foto na foto. Mijn telefoongeheugen is vast vol na deze reis!

De binnenplaats is ook een leuke plek voor ze. Er zijn heel veel poortjes en gangetjes waar zich goed kunnen verstoppen. We laten ze even rustig spelen en genieten nog even van het zonnetje.

De kathedraal in de kloostertuin.
De kathedraal in de kloostertuin.
De kloostergangen.
De kloostergangen.
De mooie kloostertuin.
De mooie kloostertuin.

Terug naar huis

Na een paar uur hier rondlopen en nog even een lunch op een fijn terrasje zit onze stedentrip in Riga er alweer op. In het vliegtuig evalueren we het lange weekend nog met de kids. “Ik vond het heel leuk. De stad zag er mooi uit, en het was leuk om allemaal dingen uit de middeleeuwen te zien en er over te leren”, zegt Emma. De jongens vinden vooral de dierentuin en het varen in de boot het leukst. “En foto’s maken in de mooie kerk”, voegt Bas nog toe.

Lunch op het terrasje.
Lunch op het terrasje.

Praktische tips stedentrip Riga met kinderen

De beste tijd voor een stedentrip Riga met kinderen is in de lente of zomer. In de winter kan het er flink afkoelen, met gemiddelde temperaturen onder het vriespunt, maar de zomers zijn vaak zonnig en droog. Met een Rigakaart (15 euro) mag je gratis gebruikmaken van het openbaar vervoer. Je krijgt ook korting bij veel musea, winkeltjes, restaurantjes etc.

Het openbaar vervoer in Riga is heel goed, modern en goedkoop. Ook handig: in heel Riga is er gratis snel Wifi beschikbaar.

Heb jij weleens een stedentrip Riga met kinderen overwogen?

Meer lezen

Op zoek naar meer gave stedentrips in Europa? Klik & kijk voor meer inspiratie:

Of ga naar alle stedentripblogs op onze pagina

KidsErOpUit is te volgen op Facebook en Twitter.

Vorig artikelOp vakantie met kinderen met autisme? Ontmoet Free Time Flies
Volgend artikelBootcamp met kinderen: samen buiten sporten
Iris S.
Iris is gek op reizen, nieuwe plekjes ontdekken en leuke uitjes ondernemen. Samen met Ronald heeft zij drie kinderen (2005, 2007, 2009). Voor vakanties stelt ze het liefst eigen rondreizen samen, die ze daarna met haar gezin uitvoert. Haar ideale vakantie is een mix van cultuur, natuur, af en toe een pretpark of dierentuin en bruisende steden. Ze vindt het een leuke uitdaging om onderweg kindvriendelijke restaurants te verkennen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.