Beleef het oude Drenthe in het Veenpark nabij Emmen

Blogger Karijn is dol op openluchtmusea. Tijdens haar vakantie op de grens van Friesland en Drenthe kon een bezoek aan het Veenpark in Barger-Compascuum niet uitblijven. In dit blog vertelt ze waarom ook het Veenpark een ideale activiteit is voor gezinnen met jonge kinderen.

Het Veenpark met kinderen

In het Veenpark wordt de geschiedenis van het werken en het leven in de grote veengebieden in Drenthe verteld en verbeeld. Het park heeft een klein binnengedeelte en een heel groot buitenterrein. Dorpen zijn nagebouwd, met een trein kan je naar een voormalig turfafsteekgebied en en ook kan je met een boot door de vaart.

Op de terugweg van het Veenpark naar ons vakantieverblijf houden we een evaluatie van de dag. We zijn het eens: het Veenpark zouden we iedereen met kleine kinderen kunnen aanbevelen. De belangrijkste reden: voor alle leeftijden is er iets leuks te vinden. Hieronder leg ik per gezinslid uit waarom hij/ zij een hele leuke dag heeft gehad.

Turf in de turfafgraving van het Veenpark
Turf in de turfafgraving van het Veenpark
wie-zorgt-er-voor-de-kinderen
Wie zorgt er voor de kinderen?
opletten-in-de-klas-van-het-nagebouwde-schooltje
Opletten in de klas van het nagebouwde schooltje
het-verhaal-van-lieske-en-geert-is-telkens-in-het-rode-boek-te-vinden
Het verhaal van Lieske en Geert is telkens in het rode boek te vinden

Voor zesjarigen is het veenpark een goede mix van educatie en vermaak

Onze oudste dochter leert aan de hand van de geschiedenis van Geert en Lieske over het leven in het veen in Drenthe. In een kleine overzichtstentoonstelling binnen maken onze kinderen via een filmpje kennis met Lieske: een meisje dat aan het begin van de vorige eeuw geboren is in de veengebieden. Je volgt in het park haar levensverhaal tot de jaren ’70 aan de hand van belangrijke gebeurtenissen. In het dorp in het park zijn nagebouwde woningen te vinden uit diverse perioden die ook het leven van Lieske (en Geert) bestrijken.

Onze oudste kijkt haar ogen uit in het schooltje van Lieske. Eerst even op de stelten lopen op het schoolplein en dan de klas in. ‘Jeeh, wat een boel kapstokhaakjes, had Lieske zoveel kinderen in de klas?’. Ook in de huisjes die je kunt bezichtigen is telkens wel iets te vinden dat haar opvalt. Ze leert over de plaggenhutten, dat kinderen vroeger moesten meewerken, maar liever naar school gingen. Én hoort ze hoe de turf als zwembandjes werden gebruikt om kinderen te leren zwemmen. Tussen het bezoeken van alle bezienswaardigheden door kan ze op verschillende plekken spelen, kan er naar hartenlust gerend en lekkere broodjes worden gekocht bij de bakker.

Wachten tot het treintje ons door het Veenpark leidt
Wachten tot het treintje ons door het Veenpark leidt
Varen op een voormalig turfschip, langs de nagebouwde huizen
Varen op een voormalig turfschip, langs de nagebouwde huizen
Het turfschip op de vaart
Het turfschip op de vaart
In de schilderswinkel is van alles te vinden
In de schilderswinkel is van alles te vinden

Voor driejarigen is het verhaal van de kleine Lieske herkenbaar én zijn er treinritjes en boottochtjes te maken

Onze driejarige peuter vindt Lieske ‘een heel lief meisje’. Tijdens onze wandeling door het park zoekt ze de rode boeken waar het verhaal van Lieske in beschreven staat. De vragen zijn niet van de lucht: “Vind je Lieske ook een mooie naam?” en “Heeft Lieske ook een broertje?”. Voor haar is het bezoek aan de huisjes een spannende zoektocht, maar ook één van herkenning. “Kijk, hier slaakten ze” legt ze wijs uit bij de bedstede. En bij het grote fornuis weet ze het ook: “Hier kon je pizza bakken”. Juist ja…

Een ander belangrijke ingrediënt van succesvolle openluchtmusea zijn de nog werkende vervoersmiddelen. In het veenpark rijden twee treinen: één naar een turfafsteekgebied waar je een kleine rondleiding krijgt en één die door het park gaat en diverse stationnetjes aandoet. Het ritje in een trein is voor de middelste dochter heel fijn. Ze kan even uitrusten van het vele lopen.

Ook voor kinderen is het leven in het veen zwaar
Ook voor kinderen is het leven in het veen zwaar
In de molen
In de molen

In de Tweede Wereldoorlog werd in turfbulten geschuild.

In de Tweede Wereldoorlog werd in turfbulten geschuild.

Het veenpark is erg babyvriendelijk

Het lot van de jongste van de familie is dat hij overal mee naar toe moet. In zijn kinderwagen kunnen we hem gelukkig overal goed vervoeren. Het park heeft goede begaanbare paden, de kinderwagen kan een groot deel van de huizen en gebouwen in. Ook kan de wagen op het turfschip staan en in zijn geheel in het treintje meegenomen worden. Tijdens het treinritje beleeft ook onze jongste zoon veel plezier. Driftig zwaait hij naar alle schapen die we tegenkomen.

Een plaggenhut in het oale-Compascum in het Veenpark
Een plaggenhut in het oale-Compascum in het Veenpark
De turfafgraving waar we per trein arriveren
De turfafgraving waar we per trein arriveren
De smederij op het Veenpark
De smederij op het Veenpark

Voor ouders is in het Veenpark voldoende nieuwe informatie te vinden

Daar waar de kinderen via Lieske en Geert leren over de veengebieden wordt er voor volwassenen meer informatie geboden. Mijn man heeft in de overzichtstentoonstelling vooral oog voor de informatie over het ontstaan van de veengebieden.

Ook de rondleiding bij een turfafgraving maakt indruk. Het gebruik van de verschillende lagen grond wordt uitgelegd en ook hoe het turf gestoken, gedroogd en vervoerd werd. Het is duidelijk dat het veen dominant is geweest voor al het leven in Drenthe: het ontstaan van de dorpen en de kern van de infrastructuur van kanalen en wegen is gebaseerd op het werken in het veen en het vervoeren er van.

Ik houd heel erg van de geschiedenis van het huiselijke leven. En die wordt in het Veenpark volop en schrijnend vertoond. De armoede was groot en dat is terug te zien in de huizen en in de verhalen over de slechte omstandigheden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog hielden onderduikers zich schuil in de turfbulten die bij de huizen lagen. Maar ook het leven in de jaren ‘60 wanneer de welvaart stijgt, is in beeld gebracht. De elektrawinkel en het vintage-interieur van een huis uit die periode doen mijn retrohart harder bonken.

Zijn er ook minpuntjes aan het park te vinden?

Die zijn er: het park kan wel een opknapbeurt kan gebruiken. Een lik verf, een nieuwe bestrating op enkele plekken, een beter hek tegen loslopende kippen. Het zou het park ten goede komen.

Ook zou het Veenpark meer aandacht aan het werk in het veen kunnen besteden. Er is veel aandacht voor hoe de huishoudens er uit zien, maar de turfarbeid is onderbelicht. Op onze weg terug naar huis bedenken we wat we nog zouden willen ervaren in het Veenpark. Bijv: hoe zwaar is het nou om een kruiwagen turf te steken en om hem te vervoeren? Hoe stapel je nou die turfstenen op de meest efficiënte manier?

Handig om te weten over het Veenpark

Een kaartje voor het Veenpark kost 15 euro per persoon, kinderen tot en met 4 jaar mogen gratis naar binnen (prijspeil 2016). Er is ruim voldoende parkeergelegenheid en parkeren is gratis. Het Veenpark is NIET aangesloten bij de Museumkaart. Via de ANWB krijg je wel korting en het Veenpark doet regelmatig mee aan andere kortingsacties. Even checken vooraf is dus de moeite waard!

Op het park zijn diverse verschoonplekken voor kinderen aanwezig. Meer info is te vinden op de website van het Veenpark.

En, ga jij ook eens naar het Veenpark?

Meer lezen

Op zoek naar meer leuke uitjes in het Noordoosten van Nederland? Klik & kijk voor meer inspiratie:

KidsErOpUit is te volgen op FacebookInstagram en Twitter.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.