Wandelen langs de Côte de Granit Rose

Bretagne, het is mijn favoriete regio in Frankrijk! In 2011 kampeerden we 3 weken bij Le Cheval Rouge en verkenden we het departement Côtes d’Armor. Maureen was tijdens deze vakantie bijna 4 en Camiel net 2 jaar oud. Een van de hoogtepunten was de wandeling langs de Côte de Granit Rose.

Côte de Granit Rose

De kustlijn van Noord-Bretagne is prachtig. Een van de meest indrukwekkende gedeeltes is de Côte de Granit Rose. De naam zegt het al: hier vind je roze stenen. De rotsen zijn 300 miljoen jaar oud en onder invloed van de wind en de zee hebben de rotsen de meest bijzondere vormen gekregen. Bij Ploumanach zijn de rotsen het allermooist volgens de boekjes.

De Côte de Granit Rose is nationaal erfgoed en jaarlijks bezoeken een miljoen mensen dit gebied. Een deel van deze mensen wandelt over de GR34, een lange afstandswandelroute die hier de kustlijn volgt.

Côte de Granit Rose.
Côte de Granit Rose.
Mooi gevormde rotsen.
Mooi gevormde rotsen.

Wandelen langs de Côte de Granit Rose met kinderen

Een lange afstandswandelroute is iets te hoog gegrepen als je met twee peuters gaat wandelen. Maar je kan er ook voor kiezen om een gedeelte van de route te doen en daarna met de bus terug te gaan naar je startpunt. Wij liepen het gedeelte dat ook wel bekend staat als “Sentier des douaniers”, een pad dat is aangelegd om smokkelaars te kunnen betrappen.

We liepen de bruine route.
We liepen de bruine route: een klein stukje van de GR34,
De bordjes van de GR34.
De bordjes van de GR34.

Onze wandeling begon rond een uur of 10 ’s ochtends bij Perros-Guirec. Maureen had er in het begin niet zoveel zin in, maar dat ging over en toen liep ze hartstikke goed. Camiel begon ook met zelf lopen, alleen had hij het in z’n koppie om de andere kant op te gaan. Dat is zo’n moment waarop je je afvraagt waaraan je bent begonnen. We hebben Camiel in de rugdrager gedaan, dat ging een stuk beter. Vanaf die hoogte kon hij alles heel goed zien en wees hij mij elke keer op alle bootjes die hij zag. Regelmatig stopten we even om iets te drinken of iets kleins te eten, zo braken we de wandeling voor Maureen in kleine stukjes.

Wandelen met 1 kind op de rug en 1 kind aan de hand.
Wandelen met 1 kind op de rug en 1 kind aan de hand.
Gezellig: een enthousiast kind op m'n rug.
Gezellig: een enthousiast kind op m’n rug.
Na elke bocht worden we verrast door het landschap.
Na elke bocht worden we verrast door het landschap.
Even terug kijken naar Perros-Guirec.
Even terug kijken naar Perros-Guirec.
De wandeling wordt voor kinderen extra leuk door de rotsen waar ze op mogen.
De wandeling wordt voor kinderen extra leuk door de rotsen waar ze op mogen.
Familiekiekje.
Familiekiekje.
Stoere meid: nog geen 4 jaar oud en al 5 km lopen.
Stoere meid: nog geen 4 jaar oud en al 5 km lopen.
De ene rotsformatie na de andere.
De ene rotsformatie na de andere.
Prachtige landschappen.
Prachtige landschappen, dit is bij Plamanach.

Het pas was goed begaanbaar (ook met kinderwagen). Naarmate het later werd en/of we dichter bij de vuurtoren kwamen werd het drukker op het pad. Rond het middaguur kwamen we bij de vuurtoren en vonden we een mooie plek op een van de rotsen om te lunchen. Camiel en Maureen klommen over de rotsen en wij genoten van het uitzicht.

De vuurtoren.
De vuurtoren.
Picknicken op de rotsen.
Picknicken op de rotsen.
Leuk: precies in een uitsparing van de rotsen passen.
Leuk: precies in een uitsparing van de rotsen passen.
Op het randje zittend? Of is dat optisch bedrog?
Op het randje zittend? Of is dat optisch bedrog?

Vanaf de vuurtoren is het ongeveer 1 kilometer lopen naar Plamanach. Hier tref je ook een grote parkeerplaats aan die veel gebruikt wordt door mensen die niet willen wandelen, maar wel iets van de rotsen willen zien. Wij hadden inmiddels ruim 5 kilometer in de benen en zochten de bushalte op. De meeste bussen gaan maar één keer per uur, dus bekijk bij aankomst in Plamanach even hoe laat de bus gaat, dan weet je hoeveel tijd je nog hebt om een terrasje op te zoeken of een ijsje te eten. Met de bus waren we binnen 10 minuten terug bij de auto in Perros-Guirec.

Moe maar voldaan!
Moe maar voldaan!

Heb jij de Côte de Granit Rose al eens bezocht? Hoe vond jij het?

Meer lezen

We schreven al meer over deze prachtige streek in Bretagne. Klik & kijk voor meer inspiratie:

KidsErOpUit is te volgen op Facebook en Twitter.

Vorig artikelVrijdagse vragen: GezinOpReis
Volgend artikelWorld Yoga Day: yoga met kinderen
Saskia
Saskia is oprichter van KidsErOpUit, getrouwd met Gerard en moeder van Maureen (2007) en Camiel (2009). Ze is altijd op zoek naar toffe Europese bestemmingen waar ze niet eerder is geweest. Waar je haar 's nachts voor wakker kunt maken? Een rondreis met een mix van steden, natuur en cultuur. Overnachten doet ze graag in huuraccommodaties op een camping, variërend van luxe glamping tot basic kampeerhutten.

4 REACTIES

  1. Ohhhh zo leuk om nu ook jouw verhaal te lezen! En met de kids… Wij zijn hier vroeger ook regelmatig geweest, ik als kleine gup met papa en mama. Echt heel leuk om te zien, bijna nostalgisch!

  2. Let wel op, de bussen gaan alleen in het hoogseizoen en in de ochtend. Tot ongeveer 12.00 dus. Wij staan hier nu te wachten op een taxi met wandelwagen in plaumach

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.