Bretagne is voor ons zo’n regio waar je altijd naar terug wilt. De combinatie van zee, grillige kust, kleine dorpen en eindeloos veel plekken om even te stoppen maakt deze streek ontzettend fijn voor een gezinsvakantie. Wij kampeerden drie weken bij Le Cheval Rouge en verkenden we vanuit daar een groot deel van de Côtes d’Armor. Dochter M. was toen bijna 4 en zoon C. net 2 jaar. We zagen strandjes, haventjes, getijdenlandschappen en nog veel meer, maar een van de uitstapjes die ons het best is bijgebleven was de wandeling langs de Côte de Granit Rose.
Dat is ook niet zo gek. Dit stuk kust in Noord-Bretagne is echt bijzonder. De enorme roze granietrotsen liggen verspreid langs zee alsof iemand ze daar expres heeft neergelegd. Sommige rotsen lijken op dieren, andere op torens of paddenstoelen en na elke bocht ziet het landschap er weer anders uit. Juist dat maakt deze plek ook zo leuk met kinderen. Er is steeds iets nieuws te zien, waardoor een wandeling hier veel minder voelt als gewoon van A naar B lopen.
Waarom de Côte de Granit Rose zo bijzonder is
De naam zegt het al: aan de Côte de Granit Rose draait alles om graniet met een warme roze gloed. Door wind, zee en tijd hebben de rotsen hier de meest vreemde vormen gekregen. Het bekendste deel ligt rond Perros-Guirec en Ploumanac’h. Vooral daar zie je de rotsen op hun mooist en wandel je steeds tussen zee, heide, keien en verrassend open uitzichten door.
Wie hier wil wandelen komt al snel uit bij het Sentier des Douaniers, het oude douanierspad langs de kust. Dit pad maakt deel uit van de beroemde GR34. Je hoeft natuurlijk niet meteen een lange afstandswandeling te maken om van dit gebied te genieten. Juist met jonge kinderen is het slimmer om een korter deel te kiezen en vooral de tijd te nemen. Stoppen, kijken, klauteren, een snack eten en weer verder, dat werkt hier veel beter dan een strak wandelschema.
Onze wandeling vanaf Perros-Guirec
Wij begonnen onze wandeling in de ochtend bij Perros-Guirec. Dat is een fijne uitvalsbasis, zeker als je het wilt combineren met strand, een terrasje of een korte route. In het begin moest M. even op gang komen. Dat herken je misschien wel als je met jonge kinderen op pad bent: het idee van wandelen klinkt thuis leuker dan op het moment zelf. Gelukkig sloeg de stemming al snel om toen we eenmaal op het pad liepen en steeds nieuwe rotsen en uitzichten zagen.
C. begon dapper zelf te lopen, maar had al snel bedacht dat de andere kant op ook interessant was. Dat soort momenten horen er gewoon bij als je met peuters wandelt. We hebben hem daarom in de rugdrager gezet. Dat bleek een prima oplossing. Vanaf die hoogte zag hij de zee, bootjes en rotsen veel beter en wees hij ons overal enthousiast op. Voor M. werkte het goed om de route op te delen in kleine stukjes. Even lopen, dan weer ergens stoppen, iets drinken, een stukje fruit eten en verder. Daardoor bleef het gezellig.
Wat je onderweg ziet
Het leuke van deze wandeling is dat het uitzicht nooit lang hetzelfde blijft. Eerst kijk je terug op Perros-Guirec, dan loop je weer vlak langs grote rotsblokken en even later kijk je uit over een open stuk zee. Daarna volgt weer een bocht en sta je opnieuw midden tussen de roze keien. Het is zo’n route waarbij je blijft stilstaan voor “nog even een foto”, ook als je eigenlijk door wilde lopen.
Voor kinderen is dit bovendien een stuk leuker dan een recht bospad of een lange dijk. Er valt van alles te ontdekken. Welke rots lijkt op een dier? Waar zit een bootje? Waar hoor je de golven het hardst? En waar kan je veilig even zitten voor een pauze? Die afwisseling maakte deze wandeling voor ons echt geslaagd. Niemand hoefde zich te vervelen.
Met kinderen wandelen: waar je rekening mee houdt
Deze wandeling is heel goed te doen als je kinderen gewend zijn om stukjes te lopen, maar onderschat de route niet. Het is en blijft een kustpad. Sommige stukken zijn breed en makkelijk, andere delen voelen juist wat ruiger aan door stenen, hoogteverschillen of drukte. Met een draagzak of rugdrager ben je vaak flexibeler dan met een kinderwagen. Er zijn in deze omgeving wel toegankelijke stukken en uitzichtpunten, maar niet elk deel van het douanierspad is ideaal als je echt een comfortabele buggywandeling zoekt.
Wat voor ons goed werkte was simpel: vroeg starten, rustig tempo, genoeg drinken mee, iets lekkers voor onderweg en accepteren dat je met kinderen niet “even snel” een mooie route loopt. Juist daardoor werd het leuk. Kinderen willen klauteren, schelpen zoeken, ergens zitten en naar bootjes kijken. Als je die ruimte geeft, voelt de wandeling veel minder lang.
Ook handig: op mooie dagen kan het rond Ploumanac’h en de vuurtoren een stuk drukker worden dan op het eerste deel van de route. Vroeg vertrekken is dus niet alleen fijn vanwege de temperatuur of het licht, maar ook omdat je dan nog wat meer rust hebt op het pad. Dat maakt vooral met kleine kinderen echt verschil.
Picknicken bij de vuurtoren van Mean Ruz
Rond het middaguur kwamen wij aan bij de vuurtoren van Mean Ruz. Dat is echt zo’n plek waar je even wilt blijven hangen. De vuurtoren zelf is een bekende blikvanger van de Côte de Granit Rose en de omgeving eromheen is minstens zo mooi. Wij vonden een fijne plek op de rotsen om te lunchen. De kinderen klommen wat rond, wij genoten van het uitzicht en iedereen kon even op adem komen.
Dat picknickmoment is me misschien nog wel net zo goed bijgebleven als de wandeling zelf. Niet omdat het ingewikkeld of spectaculair was, maar juist omdat alles hier zo vanzelf gaat. Mooie rotsen, zee in de verte, kinderen die zich vermaken zonder dat je daar veel voor hoeft te organiseren. Dat is precies waarom deze plek zo goed werkt voor gezinnen.
Praktische tips voor je wandeling
Wil je zelf wandelen langs de Côte de Granit Rose, kies dan vooraf hoe lang je het wilt maken. Je kunt starten vanuit Perros-Guirec, Ploumanac’h of een ander punt langs de kust. Dat maakt het makkelijk om de route aan te passen aan de leeftijd van je kinderen en aan het weer. Trek in elk geval stevige schoenen aan, want rotsige stukken en ongelijke ondergrond horen hier bij de ervaring.
Neem ook voldoende water en iets te eten mee. Er zijn plekken waar je iets kunt kopen, maar tijdens het wandelen is het veel fijner als je gewoon zelf kunt pauzeren wanneer het nodig is. Voor jonge kinderen is een rugdrager vaak ideaal. En wil je vooral de sfeer proeven zonder een lange wandeling te maken, dan kun je ook kiezen voor een kort rondje met veel stops. Op deze kust is zelfs een klein stukje al de moeite waard.
Maak je vakantie in deze regio wat langer, dan is deze wandeling bovendien goed te combineren met andere uitjes. Wij vonden bijvoorbeeld ook Île Grande erg leuk voor een rustige dag aan zee. Zoek je nog meer ideeën voor de streek, kijk dan ook eens bij vakantie in Bretagne met kinderen. Daar vind je nog meer plekken in deze hoek van Bretagne die goed passen bij een gezinsvakantie.
Waarom dit een aanrader is tijdens je vakantie in Bretagne
Wat deze wandeling voor ons zo geslaagd maakte, is dat het geen zwaar of ingewikkeld uitje hoeft te zijn om toch als een hoogtepunt te voelen. Je hoeft hier geen groot plan voor te hebben. Alleen al het landschap maakt indruk. En met kinderen werkt dat extra goed, omdat de omgeving zoveel natuurlijke afleiding biedt. Geen druk programma, geen entree, geen wachtrij, maar gewoon buiten zijn en samen kijken.
Juist daarom hoort de Côte de Granit Rose voor mij echt bij de mooiste plekken van Bretagne. Het is een kust waar je kunt wandelen, spelen, picknicken en fotograferen, allemaal op één route. En het fijne is dat je die dag precies zo actief of relaxed kunt maken als bij je gezin past.
Ben je in deze regio op vakantie, dan zou ik deze wandeling absoluut op je lijst zetten. Combineer hem eventueel met een verblijf bij Le Cheval Rouge, een uitstapje naar Île de Bréhat of een stoer kustuitje zoals de oestersafari in Bretagne. Maar ook als je maar één ochtend of middag hebt, is een stukje wandelen langs de Côte de Granit Rose al meer dan de moeite waard.
Ohhhh zo leuk om nu ook jouw verhaal te lezen! En met de kids… Wij zijn hier vroeger ook regelmatig geweest, ik als kleine gup met papa en mama. Echt heel leuk om te zien, bijna nostalgisch!
Wat leuk! Ik vond het ook erg leuk om jouw verhaal bij de Bretagne-foto te lezen. Kreeg meteen inspiratie voor nog een Bretagne-blog. Binnenkort meer dus.
Let wel op, de bussen gaan alleen in het hoogseizoen en in de ochtend. Tot ongeveer 12.00 dus. Wij staan hier nu te wachten op een taxi met wandelwagen in plaumach
Goede toevoeging! Wij waren er in het hoogseizoen. Sowieso altijd verstandig om in het laagseizoen altijd openbaar vervoer en openingstijden goed te checken.