Sommige vakanties zijn gewoon leuk. Andere blijven je bij omdat er onderweg van alles samenkomt. Dat was bij ons precies zo toen we voor het eerst echt gingen kamperen met ons gezin. Niet in een stacaravan, niet in een huisje op een camping, maar in een huurtent. Voor veel doorgewinterde kampeerders is dat misschien nog steeds de luxe variant, maar voor ons voelde het als een heel nieuwe stap. En eerlijk is eerlijk: juist daardoor was deze vakantie zoveel bijzonderder dan we van tevoren hadden gedacht.
Wij zijn Marinka, Rick en onze twee kinderen Lilah en Flynn. Met de kinderen erbij hadden we al wel vaker op campings geslapen, in Nederland en Frankrijk, maar steeds in een stacaravan. Hartstikke praktisch natuurlijk. Je hebt je eigen keuken, je eigen badkamer, een fatsoenlijk dak boven je hoofd en meestal ook nog een veranda waar je aan het einde van de dag neerploft. Alleen heeft dat maar weinig te maken met het kampeergevoel dat ik zelf van vroeger kende.
Ik kom namelijk uit een echt kampeergezin. Mijn vader was zo iemand die oprecht gelukkig werd van routekaarten, campinggidsen en het idee dat je wekenlang onderweg kon zijn zonder precies te weten waar je uiteindelijk zou blijven hangen. Vakanties plannen was voor hem bijna net zo leuk als de vakantie zelf. Wij gingen met caravan of vouwwagen op pad, trokken rustig door heel Europa en bleven ergens staan als het mooi was, gezellig voelde of gewoon goed uitkwam. Zelfs wintersport met de caravan vond hij een uitstekend idee.
In mijn jeugd hoorde kamperen er dus helemaal bij. Niet als bezuinigingsoptie of als eenmalig avontuur, maar als manier van vakantie vieren. Mijn ouders hadden ook een tijd seizoensplekken in Nederland, waar we dan elk weekend naartoe gingen met kinderen, hond en eten in pannen op de hoedenplank. Later werden het langere reizen, met veel vrijheid en weinig haast. Mijn vader had bovendien een hekel aan tolwegen, dus we zagen onderweg altijd veel meer van een land dan strikt noodzakelijk was. Destijds vond ik dat soms eindeloos, nu snap ik pas hoe bijzonder dat eigenlijk was.
Toen ik ouder werd, verschoof mijn vakantieleven langzaam. Ik ging op fietsvakantie, sliep op festivals in veel te kleine tentjes en vond dat nog steeds beregezellig. Maar toen Rick in beeld kwam, werden vakanties al snel wat comfortabeler. Bungalows, hotels, huisjes, alles waar je niet midden in de nacht met een wc-rol onder je arm over een campingpad hoeft te lopen. Het kampeergevoel zakte daardoor langzaam naar de achtergrond. Niet weg, maar wel ver weggestopt.
Rick komt ook totaal niet uit een kampeergezin. Hij is veel meer van de huisjes dan van haringen en scheerlijnen. Al bleek tijdens deze vakantie dat hij, op zijn lichte paniek voor wespen en zijn gezonde wantrouwen richting tentstokken na, eigenlijk een geboren kampeerder is. Hij heeft dat typische campinggevoel veel sterker dan ik: makkelijk contact maken, niet moeilijk doen over comfort, buiten leven, aanschuiven, kletsen, kinderen die overal tussendoor schieten. Ik ben juist degene die best gehecht is aan rust, een beetje gemak en een bed dat niet voelt als een opgevouwen yogamat.
Misschien was dat ook precies waarom een huurtent voor ons zo goed werkte. We wilden al langer weten of kamperen met kinderen iets voor ons zou zijn, maar zonder meteen een grote aankoop te doen. Een eigen tent, vouwwagen of caravan klinkt romantisch totdat je ook moet nadenken over aanschaf, onderhoud, stalling, inpakken, opzetten en de kans dat je op dag één met ruzie tussen aluminium buizen staat. Een huurtent is dan ideaal. Je hebt wel het buitenleven, het tentdoek, het gedeelde sanitair en het echte campingritme, maar zonder alle stress van een complete kampeeruitzet.
Onze tent huurden we via Juliette Tentvakanties. Het was geen over-de-top glamping met designmeubels en een buitenbad, maar wel comfortabel genoeg om de overstap naar kamperen voor mij haalbaar te maken. Er stonden echte bedden, er was genoeg kastruimte voor onze spullen en de tent was verrassend gezellig. Een tikje bont, een tikje vrolijk en met een hoog Pipo de Clown-gehalte, maar ook warm en praktisch. Voor een eerste keer was dat precies goed. Net voldoende avontuur, zonder dat je meteen volledig teruggeworpen wordt op een luchtbed en een zaklamp.
We stonden op een camping in Frankrijk met zwembad, restaurant, een paar fijne voorzieningen en genoeg ruimte voor kinderen om hun eigen gang te gaan. Dat bleek uiteindelijk belangrijker dan alle extra’s eromheen. Want hoe leuk animatie op papier ook klinkt, onze kinderen hadden er nauwelijks tijd voor. Zodra ze een veldje, een speeltuintje en andere kinderen hadden gevonden, waren wij ze eigenlijk kwijt. En dat bedoel ik positief. Wie ooit met kinderen op vakantie is geweest, weet dat er weinig ontspannender is dan kinderen die zich zó goed vermaken dat je ze alleen ziet bij het eten en slapengaan.
Dat is sowieso iets wat me opnieuw opviel aan kamperen. In een tent leef je meer naar buiten. Je zit niet achter een deur, maar ertussenin. Je zegt sneller gedag, maakt makkelijker een praatje en voor kinderen geldt dat nog veel sterker. In een paar dagen tijd kende Rick ongeveer het halve veld en stond er voor we het wisten een gezamenlijke barbecue met buren uit allerlei landen. Dat spontane sociale zit blijkbaar ingebakken in het campingleven. Je moet daarvan houden, maar als het bij je past, geeft het een vakantie meteen extra sfeer.
Voor kinderen is een huurtent ook gewoon een fijne tussenstap. Ze krijgen wel het vrije, losse van kamperen mee, maar jij hoeft niet meteen alles zelf uit te vinden. Je merkt snel of ze het leuk vinden om buiten te leven, of ze goed slapen in een tent, hoe ze omgaan met minder privacy en hoe het bevalt om je dagen wat simpeler in te richten. Zoek je daar nog meer handvatten voor, dan zijn deze tips over kamperen met kinderen en een overzicht van handige kampeerspullen heel bruikbaar om vooraf door te nemen.
Wat ik zelf niet helemaal had verwacht, was hoe snel ik in dat oude kampeergevoel terugviel. De geur van tentdoek in de zon. Samen afwassen met lauw water. In het donker nog even naar de sterren kijken. Met je handdoek over je schouder richting sanitair. Uren buiten zijn zonder dat iemand op de klok kijkt. Het zijn kleine dingen, maar juist die dingen troffen me. Niet alleen omdat ze gezellig waren, maar vooral omdat ze me zó sterk deden denken aan vroeger.
Mijn vader is er niet meer en juist tijdens deze vakantie zat hij vaker in mijn hoofd dan ik had verwacht. Soms heel direct, soms alleen in een flard van een herinnering. Bij een mooi uitzicht hoorde ik hem bijna weer “mooi!” roepen. Bij een eenvoudig avondritueel in en om de tent voelde ik hoe vanzelfsprekend dit vroeger voor hem was. Alsof hij alsnog gelijk kreeg in zijn vaste overtuiging dat kamperen de mooiste zomersport is. Dat klinkt misschien een beetje sentimenteel, maar zo voelde het wel. Deze vakantie ging daardoor niet alleen over uitproberen of een huurtent iets voor ons gezin was. Het was ook een onverwachte terugkeer naar iets wat ik al kende, maar waarvan ik pas nu merkte hoeveel het me nog altijd deed.
Tegelijk was het ook gewoon heel praktisch om te merken wat wel en niet bij ons past. Ik weet nu bijvoorbeeld zeker dat ik voor een volgende kampeervakantie minder onhandige schoenen meeneem en meer comfortabele kleding. Het toiletgebouw blijft niet mijn favoriete bestemming van de dag en ik zal waarschijnlijk nooit iemand worden die dolblij is met een plastic afwasteiltje. Maar ik heb ook ontdekt dat ik in een tent verrassend goed slaap. Buitenlucht, een simpel ritme en hele dagen in beweging doen blijkbaar wonderen. Dat alleen al was bijna reden genoeg om om te zijn.
Wat een huurtent in mijn ogen zo aantrekkelijk maakt, is dat je de lusten van kamperen meepakt zonder meteen alle lasten op je nek te halen. Je hoeft geen complete uitrusting aan te schaffen, geen aanhanger vol spullen mee te slepen en thuis niet na te denken over stalling, onderhoud of een natte tent die nog dagen moet drogen. Je arriveert, zet je tassen neer en begint aan je vakantie. Voor veel gezinnen is dat precies de ideale middenweg tussen echt kamperen en de zekerheid van een accommodatie.
Ook financieel kan dat interessant zijn, al blijft dat natuurlijk afhangen van periode, bestemming en type camping. Een huurtent zit qua beleving dichter bij kamperen, maar voelt voor veel gezinnen toegankelijker dan meteen investeren in een eigen kampeermiddel. Twijfel je daartussen, dan is deze prijsvergelijking tussen een eigen vouwwagen en een huurtent handig om eens naast je eigen wensen te leggen. En ben je nog volop aan het oriënteren op vakantie met kinderen in het algemeen, dan vind je op de pagina met reistips met kinderen nog veel meer praktische inspiratie.
Zou ik een huurtent aanraden aan andere gezinnen? Absoluut, vooral als je al langer nieuwsgierig bent naar kamperen maar nog niet klaar bent voor de volledige stap. Je hoeft niet meteen een hardcore kampeerder te zijn om ervan te genieten. Juist niet misschien. Een huurtent is ideaal voor gezinnen die wel het buitenleven, de vrijheid en de gezelligheid willen, maar ook graag een beetje comfort behouden. Voor ons was het precies de goede vorm om te ontdekken dat kamperen niet ingewikkeld of spartaanser hoeft te zijn om toch echt als kamperen te voelen.
En misschien was dat uiteindelijk het mooiste van deze vakantie: dat het iets nieuws was en tegelijk ook vertrouwd. Een eerste keer met ons eigen gezin, maar ook een klein beetje thuiskomen in een oude herinnering. We gingen weg om te kijken of een huurtent iets voor ons zou zijn. We kwamen terug met vieze slippers, uitgeruste kinderen, nieuwe vakantieplannen en het stille besef dat sommige manieren van reizen blijkbaar nooit echt uit je systeem verdwijnen.
