Help! Mijn kind heeft heimwee op vakantie. Je verheugt je op zon, zee, zwembad, bergen, camping, hotelontbijt of een leuk kamp, maar je kind wil eigenlijk maar één ding: naar huis. Heimwee bij kinderen kan je vakantie behoorlijk op zijn kop zetten. Soms komt het al voor vertrek, soms pas na een paar dagen en soms juist op een rustig moment, als alle afleiding wegvalt.
Ook bij de bloggers van KidsErOpUit gaat er weleens iets mis op reis. In deze Help-rubriek delen we eerlijke ervaringen van ouders, inclusief wat wel en niet hielp. Want heimwee is niet verwend, aanstellerij of ondankbaarheid. Een kind met heimwee mist veiligheid, vertrouwdheid, mensen, dieren, routines of gewoon het gevoel van thuis.
In dit artikel lees je wat je kunt doen als je kind heimwee heeft op vakantie, op zomerkamp of tijdens een kamp in het buitenland. Met praktische tips, herkenbare situaties en vooral: een geruststellende boodschap. Heimwee kan heftig zijn, maar met rust, voorbereiding en duidelijke afspraken kom je vaak een heel eind.
Help! Mijn kind heeft heimwee op vakantie
Heimwee kan er bij ieder kind anders uitzien. Het ene kind zegt letterlijk: “Ik wil naar huis.” Een ander kind huilt snel, slaapt slecht, heeft buikpijn, wil niet spelen of wordt boos om kleine dingen. Soms duurt het even voordat je als ouder doorhebt dat heimwee de oorzaak is.
Deze keer delen drie moeders hun ervaring. De zoon van Froukje miste op vakantie vooral de hond. De dochter van Annemiek kreeg heimwee op zomerkamp. De dochter van Fieke had het lastig tijdens een taalkamp in Engeland, vooral door vermoeidheid en te weinig slaap.
Hoe herken je heimwee bij je kind?
Niet ieder kind kan goed uitleggen wat er aan de hand is. Zeker jonge kinderen zeggen niet altijd: “Ik heb heimwee.” Ze laten het vaak zien in gedrag.
Heimwee bij kinderen herken je bijvoorbeeld aan:
- Veel huilen of snel boos worden.
- Slecht slapen of niet alleen willen slapen.
- Buikpijn, hoofdpijn of misselijkheid zonder duidelijke oorzaak.
- Geen zin hebben in activiteiten die normaal leuk zijn.
- Veel vragen naar thuis, huisdieren, opa en oma of vriendjes.
- Vaak willen bellen, appen of videobellen.
- Zich terugtrekken of juist extreem aan jou hangen.
Heimwee komt vaak op rustige momenten naar boven. Overdag lukt het soms prima, maar bij het naar bed gaan, tijdens het eten of na een drukke dag slaat het gevoel ineens toe. Dat betekent niet dat de vakantie of het kamp mislukt is. Het betekent vooral dat je kind even hulp nodig heeft om dat gevoel te dragen.
Heimwee bij mijn kind: hij mist vooral de hond
Froukje: “Met onze zoon van toen bijna 2 jaar zijn we op een Grieks eiland. Wij zijn in de wolken: het huisje is heerlijk, de zon schijnt, we hebben een zwembad en de zee is dichtbij.
Maar waar onze peuter normaal zo geniet van alle nieuwe indrukken, lukt dat deze keer niet. Slapen gaat moeizaam, zelf spelen lukt niet. Eenmaal op het strand, normaal gesproken echt zijn happy place, draait hij vastberaden om om naar de auto te lopen. Hij moppert veel en huilt om het minste of geringste.
Het kwartje valt als hij jengelend naar de iPad wijst en verwachtingsvol vraagt: ‘Oma opa bellen?’ Hij heeft heimwee. En hij mist niet per se zijn grootouders, sorry oma en opa, maar vooral onze hond die bij hen logeert.”
Wat helpt als je kind heimwee heeft op vakantie?
Froukje: “Elke dag FaceTimen we met mijn schoonouders, die dan vooral onze hond voor de camera proberen te krijgen. De peuter staart verliefd naar het schermpje. Het ‘gesprek’ met de hond wordt het hoogtepunt van zijn dag. Alle olijfbomen, ijsjes en zonovergoten terrassen ten spijt.”
Bij jonge kinderen kan heimwee heel concreet zijn. Ze missen niet “thuis” als algemeen begrip, maar de hond, hun eigen bed, een knuffel, opa en oma of de vertrouwde route naar de opvang. Juist daarom helpt het om iets van thuis mee te nemen. Een foto, een klein boekje, een knuffel, een dekentje of een kaartje kan al genoeg zijn om een kind houvast te geven.
Neem foto’s van thuis mee op vakantie
Froukje: “Of het zijn leeftijd was, of het feit dat we voor het eerst zonder vrienden of familie weg waren, we weten het niet. Maar het heimweezaadje dat tijdens deze vakantie geplant is, is niet verdwenen.
Onze zoon is inmiddels 8 jaar en kan enorm genieten van vakantie, maar altijd knaagt ook het verlangen naar thuis een beetje. Daarom zijn we nu voor we op vakantie gaan heel duidelijk tegen hem. We vertellen hoe lang we wegblijven, zoeken op de kaart op waar we naartoe gaan en leggen uit waar we overnachten.
Ook neemt hij altijd een fotoboekje mee, met foto’s van de hond, van ons huis of van andere mensen of dieren die hem dierbaar zijn. Dit boekje heeft hij in zijn eigen rugzak en hij kan het doorbladeren wanneer hij er behoefte aan heeft.”
Een fotoboekje is een simpele tip, maar voor sommige kinderen werkt het heel goed. Het geeft grip. Je kind hoeft niet te wachten tot een belmoment, maar kan zelf iets pakken dat vertrouwd voelt. Je kunt ook samen een klein “thuispakketje” maken met een foto, een kaartje, een knuffel en misschien een briefje van jou.
Neem heimwee serieus en geef je kind tijd
Froukje: “Wat vooral helpt: we nemen zijn gevoel serieus. Je bent misschien snel geneigd te denken: kom op, we zitten hier lekker aan het zwembad, niet zo mokken. Maar dit helpt iemand met heimwee niet.
Mijn zoon verwoordt het tijdens onze laatste vakantie zelf heel goed. Hij komt druipend uit de zee, waar hij net gesnorkeld had en de mooiste vissen had gezien. Een beetje sip kruipt hij naast me. ‘Ik heb zo’n raar gevoel. Ik weet dat ik blij moet zijn en ik bén ook wel blij. Maar soms voel ik ook ineens dat ik thuis wil zijn.’
Wij hebben inmiddels geleerd te benoemen dat dat gevoel er mag zijn. Eerlijk gezegd herken ik het soms wel. We geven hem de tijd. Heeft hij tien minuten nodig om even alleen in de hangmat te liggen? Prima. Een dikke knuffel en lekker tegen ons aanhangen? Ook goed. Videobellen met oma? Ja hoor.
Zijn gevoel bagatelliseren of hem opjagen naar de volgende activiteit werkt averechts. Beter geven we hem de tijd en voor we het weten, geniet hij weer volop.”
Praktische tips tegen heimwee op vakantie
Heeft je kind vaker heimwee op vakantie? Dan helpt het om niet pas op bestemming te reageren, maar thuis al voor te bereiden. Dat hoeft niet zwaar of beladen te zijn. Maak het juist praktisch en duidelijk.
Vertel vooraf wat er gaat gebeuren
Kinderen met heimwee hebben vaak veel aan voorspelbaarheid. Vertel waar jullie heen gaan, hoe lang jullie wegblijven, hoe jullie reizen en waar jullie slapen. Laat foto’s zien van de accommodatie, bekijk samen de kaart en vertel hoe een vakantiedag er ongeveer uit kan zien.
Zeg niet alleen: “Het wordt hartstikke leuk.” Dat is lief bedoeld, maar voor een kind met heimwee soms te vaag. Zeg liever: “We slapen zeven nachtjes in dit huisje. Jij slaapt in deze kamer. Overdag gaan we zwemmen, wandelen of naar een dorpje. Na het eten lezen we net als thuis een boekje.”
Maak contact met thuis voorspelbaar
Videobellen kan helpen, maar het kan heimwee ook versterken. Dat verschilt per kind. Spreek daarom duidelijk af wanneer jullie bellen. Bijvoorbeeld elke ochtend even met opa en oma, of om de dag een kort belmoment.
Voor sommige kinderen werkt het beter om overdag contact te hebben dan vlak voor het slapengaan. Dan blijft er daarna nog tijd over om iets leuks te doen en zakt het gevoel weer wat weg. ’s Avonds kan bellen juist zorgen dat het gemis groter wordt.
Neem iets vertrouwds mee
Denk aan een knuffel, eigen kussenhoes, foto’s, een klein lampje, een boekje, een trui die naar thuis ruikt of een kaartje van iemand die je kind mist. Bij jonge kinderen kan een vertrouwd slaapritueel ook veel schelen. Probeer op vakantie niet alles tegelijk anders te doen.
Plan niet te vol
Een overvol vakantieprogramma kan heimwee erger maken. Vermoeidheid, honger en te veel prikkels zorgen ervoor dat een kind minder veerkracht heeft. Bouw rustmomenten in. Soms helpt een uurtje nietsdoen meer dan nog een extra uitje.
Laat het gevoel er zijn
Zinnen als “Je hoeft niet verdrietig te zijn” of “We zijn nu toch op vakantie?” helpen meestal niet. Probeer liever: “Ik snap dat je thuis mist. Dat gevoel mag er zijn. We blijven even zitten en daarna kijken we wat je nodig hebt.” Daarmee erken je het gevoel zonder meteen de hele vakantie in het teken van heimwee te zetten.
Heimwee op zomerkamp
Heimwee op kamp voelt voor ouders vaak extra lastig. Je bent er niet bij, je kunt niet zomaar een knuffel geven en je bent afhankelijk van de leiding. Tegelijkertijd kan kamp juist een goede plek zijn om te leren dat heimwee komt en ook weer gaat.
Annemiek: “Onze dochter heeft sinds een paar jaar behoorlijke heimwee als ze op zomerkamp gaat. Sinds haar 8ste is het erger geworden. Logeren bij opa en oma of bij een vriendinnetje is nooit een probleem geweest.
We hebben het idee dat de spanning vooraf en inspanning tijdens het kamp haar zo moe maken dat het heimwee uitlokt. Na een paar dagen, een kamp duurt meestal een hele week, vindt ze haar ritme in het kamp, rust ze beter uit en is de heimwee weg.
Vooraf spreken we af dat ze het eerst zelf gaat proberen, samen met de leiding en andere kinderen. Als dat niet meer genoeg is, mag ze bellen. Meestal belt ze op de tweede of derde avond rond etenstijd. Ze zegt heimwee te hebben en de kampleiding vertelt wat er allemaal gedaan en geprobeerd is.”
Wat kun je doen als je kind heimwee op kamp krijgt?
Annemiek: “Inmiddels weten we wat we beter wel en niet kunnen doen. Tijdens het telefoongesprek praten we over de leuke dingen van het kamp, wat ze allemaal gedaan heeft, of ze lekker slaapt en wat ze gegeten hebben. Meestal klaart ze daarvan op, al vindt ze het lastig het gesprek dan te beëindigen.
We benoemen dat we weten dat dit de lastigste dag van de week is. Dat we inmiddels weten dat ze er dan doorheen zit en dat dat niet erg is en weer over gaat. En dat ze het altijd heeft weten vol te houden. Ik probeer met een grapje haar aandacht af te leiden en zo kan ik inschatten in hoeverre ze weer is bijgedraaid en we het gesprek kunnen afronden.”
Samen een plan bedenken helpt tegen heimwee
Annemiek: “We zullen nooit benoemen dat we haar kunnen komen halen. Dat is een absolute no-go. Dat weet ze ook en diep in haar hart wil ze dat ook niet.
We bedenken samen een plan voor de rest van de avond. Met wie zal ze samen optrekken? Wie kan ze aanspreken? Wat gaat ze straks doen? We richten ons op de leuke kanten van het kamp, wat er nog gaat gebeuren en wat bij vorige kampen zo leuk was. Uiteraard zeggen we hoe goed ze het al heeft volgehouden, dat we trots zijn en dat ze straks kan terugkijken op een superleuke kampweek.”
Bij heimwee op kamp is een concreet plan vaak beter dan lang praten over naar huis willen. Een plan maakt de komende uren overzichtelijk. Bijvoorbeeld: eerst even naar de leiding, dan iets drinken, dan bij een vriendin zitten, dan tandenpoetsen en slapen. Hoe kleiner de stapjes, hoe beter.
Op bezoek komen kan heimwee juist erger maken
Annemiek: “Ik heb met mijn dochter besproken of ze het fijn zou vinden als we vooraf een stappenplan bedenken. En wat we vooral wel en niet moeten doen. Ze zegt zelf dat zoals we het nu doen voor haar het fijnste is. Ze weet dat we haar toch niet zomaar komen halen en er alles aan doen haar het vertrouwen te geven dat het gaat lukken. Dat vindt ze fijner dan dat ze weet dat ze wel wordt opgehaald. Dan zou ze het waarschijnlijk eerder opgeven, zegt ze zelf.
Wat ze absoluut niet zou willen, is dat we tijdens het kamp op bezoek komen om een kijkje te nemen. Ze zegt dat ze daar juist heimwee van krijgt.”
Voor veel kinderen is afscheid nemen het moeilijkste moment. Nog een keer afscheid nemen tijdens een kamp kan heimwee opnieuw aanzetten. Daarom is het verstandig om vooraf met de kampleiding te bespreken wat hun beleid is en wat bij jouw kind werkt.
Accepteer dat heimwee bij sommige kinderen hoort
Annemiek: “Tot nu toe hebben we haar nooit eerder hoeven ophalen en heeft ze leuke herinneringen aan de zomerkampen. Na een telefoontje met thuis lukt het haar de rest van de week vol te houden en is van heimwee meestal geen sprake meer. Heimwee is een deel van haar en ze weet inmiddels beter dat het komt en gaat. We hopen heel hard dat ze naarmate ze ouder wordt er minder last van krijgt.
Waar we vooral op letten, is dat ze vooraf goed uitgerust op kamp gaat, tussendoor genoeg rustmomenten pakt en dat er zicht is op momenten die heimwee in de hand werken. Denk aan ruzies onderling, lang wachten tot ze kunnen eten of vermoeidheid. En uiteraard dat de leiding weet dat ophalen geen eerste oplossing is en dat ze dat ook niet zomaar moeten opperen als ze zelf geen oplossing meer weten.
Een keer heeft een onervaren staflid tegen haar gezegd dat ze dan beter opgehaald kon worden. Daardoor hebben we moeten praten als brugman en er alles aan gedaan dit om te buigen. Dat was geen handige actie.”
Telefoon mee op kamp: wel of niet slim bij heimwee?
Een telefoon kan helpen, maar ook tegenwerken. Sommige kinderen worden rustig van een kort berichtje. Andere kinderen blijven juist hangen in contact met thuis en komen daardoor minder goed in het kampgevoel.
Annemiek: “Een telefoon meegeven zou ik alleen doen met duidelijke afspraken met de leiding. Als je kind op eigen gelegenheid contact mag blijven houden met thuis en dit heimwee in de hand werkt, dan zou ik de telefoon aan de leiding geven en afspreken wanneer er contact kan zijn.
Als jouw kind het fijn vindt om af en toe te appen met thuis en dat verder niemand stoort, dan is dat geen probleem. Als ouder zou ik me beperken tot één berichtje per dag en niet steeds vragen: hoe gaat het met de heimwee? Ik zou afwachtend zijn en vooral een leuke dag wensen. ’s Morgens appen lijkt me beter dan ’s avonds. Niet te veel vragen, maar vooral plezier wensen.”
Een bericht als “Veel plezier vandaag, ik ben trots op je” helpt meestal meer dan “Mis je ons erg?” of “Heb je nog heimwee?” Daarmee leg je de aandacht niet opnieuw op het gemis, maar geef je wel steun.
Een beloning helpt meestal niet tegen heimwee
Annemiek: “We zullen nooit beloven dat ze iets extra’s krijgt of iets mag uitzoeken als ze het volhoudt. De beloning zit in het meemaken van dat leuke kamp. In onze ogen is het vooral belangrijk om naar je kind te luisteren, te wijzen op alle leuke dingen van het kamp, te benoemen dat je weet dat het spannend is en dat heimwee lastig is, maar dat het ook weer over gaat. Eventueel kun je verwijzen naar eerdere succeservaringen en overwinningen.
Maar als je kind twee nachten op rij niet slaapt en daardoor de hele kampsfeer beïnvloedt, zou ik het kind laten ophalen. Dan is wel duidelijk dat de heimwee niet zomaar over is.”
Een beloning kan de druk verhogen. Je kind voelt dan misschien dat het moet volhouden voor het cadeau, terwijl het zich vanbinnen nog steeds ellendig voelt. Complimenten voor kleine stappen werken vaak beter: “Wat knap dat je het tegen de leiding hebt gezegd” of “Wat goed dat je toch bent gaan ontbijten.”
Heimwee tijdens een kamp in het buitenland
Een kamp in het buitenland is extra spannend. Er is meer afstand, een andere taal, een ander ritme en vaak een intensief programma. Heimwee kan dan ook samenhangen met vermoeidheid, overprikkeling of het gevoel de jongste van de groep te zijn.
Fieke: “Na twee volle dagen kamp in Engeland begint de vermoeidheid bij mijn dochter toe te slaan. Omdat de groepen van 10 tot en met 12 jaar en van 13 tot en met 15 jaar het hele programma samen doorlopen, is het verschil tussen de jongste en oudste best groot. Mijn dochter is de jongste en heeft haar slaap het hardst nodig. De bedtijd die in de kampbeschrijving beschreven werd, wordt veel minder strikt toegepast dan bij het kamp van vorig jaar.
Mijn dochter slaapt op een kamer met zeven meiden. Ze ligt laat in bed en slaapt slecht. Ze heeft er last van. Ze belt ons huilend op. ‘Het kamp is leuk, maar op deze manier hou ik het niet vol.’ Wat zou ik haar even een lekkere knuffel willen geven.”
Bespreek mogelijkheden met de leiding
Fieke: “We bespreken wat ze kan doen. Dat het goed is om het er met de kampleiding over te hebben. Dat er oplossingen zijn. En hoe moeilijk het ook is om in een groep aan te geven dat je als eerste naar bed gaat, ze doet het toch. Ze verhuist naar een kamer met minder meiden. Ze kiest er zelf voor om echt op tijd naar bed te gaan. Dan mist ze het avondprogramma, maar kan ze wel genieten van het programma overdag.”
“Goedemorgen, heb je vannacht beter geslapen?”
“Ja, veel beter, ik voel me beter, ben minder moe, maar nog wel een beetje.”
“Wat fijn. Moe is logisch, dat hoort ook wel bij een kamp. Als je nu zo lekker blijft slapen, gaat het helemaal goed komen.”
Fieke: “Wat ben ik trots op mijn dochter dat ze dit zo opgepakt heeft. Vanaf dat moment komen er alleen maar enthousiaste verhalen uit Engeland. Mijn dochter heeft haar ritme even moeten vinden, maar geniet nu met volle teugen. En de laatste avond doet ze lekker met de groep mee en ligt ze er ’s nachts pas om 1 uur in.”
Bij heimwee op een buitenlandkamp is het belangrijk om verder te kijken dan alleen het missen van thuis. Soms is heimwee een signaal dat iets praktisch niet goed loopt. Te weinig slaap, geen klik met kamergenoten, te weinig rust of onzekerheid over taal kunnen het gevoel versterken. Een kleine aanpassing kan dan een groot verschil maken.
Over het taalkamp in Engeland is een uitgebreid blog te lezen.
Wat kun je thuis al doen om heimwee te voorkomen?
Heimwee kun je niet altijd voorkomen, maar je kunt je kind wel helpen om er beter mee om te gaan. Vooral kinderen die gevoelig zijn, veel behoefte hebben aan duidelijkheid of snel moe worden, hebben baat bij voorbereiding.
Oefen met logeren
Begin klein. Eerst een middag bij opa en oma, daarna een avond, dan een nachtje logeren. Gaat dat goed, dan kun je uitbreiden naar een vriendje of een kort kamp. Zo leert je kind stap voor stap dat weg zijn van huis spannend kan zijn, maar ook weer goed komt.
Maak samen een heimweeplan
Een heimweeplan klinkt misschien zwaar, maar het kan heel simpel zijn. Bespreek vooraf:
- Wat helpt jou als je thuis mist?
- Wie kun je aanspreken?
- Wanneer bellen of appen we wel en wanneer niet?
- Wat neem je mee van thuis?
- Wat doen we als je verdrietig bent?
Door dit vooraf te bespreken, hoeft je kind op het moeilijke moment niet alles zelf te bedenken. Het plan ligt er al.
Praat eerlijk, maar positief
Zeg niet: “Je krijgt vast geen heimwee.” Als je kind het dan toch krijgt, kan het voelen alsof er iets misgaat. Zeg liever: “Het kan dat je thuis even mist. Dat is niet erg. Dan weet je wat je kunt doen en wie je kunt vragen om hulp.”
Geef vertrouwen
Kinderen voelen haarfijn aan of ouders zelf twijfelen. Als jij bij het afscheid verdrietig of bezorgd blijft hangen, kan je kind dat overnemen. Natuurlijk mag je laten merken dat je je kind mist, maar geef vooral de boodschap mee: jij kunt dit, en er zijn mensen die je helpen als het moeilijk wordt.
Wat kun je beter niet doen bij heimwee?
Heimwee vraagt om zachtheid, maar ook om duidelijkheid. Sommige goedbedoelde reacties maken het gevoel juist groter.
Probeer dit liever te vermijden:
- Zeggen dat je kind zich aanstelt.
- Blijven benadrukken hoe duur of bijzonder de vakantie is.
- Steeds vragen of de heimwee al over is.
- Bij elk verdrietig moment zeggen dat je je kind komt halen.
- Te veel appen of bellen als je merkt dat je kind daardoor verdrietiger wordt.
- Een beloning beloven als je kind het volhoudt.
- Geen rustmomenten inbouwen terwijl je kind overduidelijk moe is.
Dat betekent niet dat ophalen nooit mag. Soms is heimwee zo heftig dat een kind niet meer slaapt, niet eet, in paniek raakt of echt niet meer kan deelnemen. Dan is het belangrijk om samen met de leiding of begeleiding te kijken wat verstandig is. Heimwee overwinnen is waardevol, maar een kind hoeft niet eindeloos door te zetten als het echt niet meer gaat.
Wanneer moet je je zorgen maken?
Een beetje heimwee hoort bij veel kinderen. Zeker de eerste dagen van vakantie of kamp kunnen lastig zijn. Vaak zakt het gevoel als er ritme komt, je kind aansluiting vindt of beter slaapt.
Maak je meer zorgen als je kind meerdere nachten niet slaapt, niet eet, voortdurend in paniek is, lichamelijke klachten blijft houden of niet meer mee kan doen met de groep. Ook als heimwee steeds terugkomt en je kind daardoor bijna nergens meer durft te logeren of reizen, kan het verstandig zijn om advies te vragen bij de huisarts, jeugdarts of een andere professional.
Voor de meeste kinderen geldt gelukkig: heimwee is vervelend, maar ook iets waar ze mee kunnen leren omgaan. Zeker als ouders en begeleiders rustig blijven, het gevoel serieus nemen en samen zoeken naar kleine haalbare stappen.
Onze belangrijkste heimweetips op een rij
Heeft je kind heimwee op vakantie of kamp? Dit helpt vaak:
- Neem het gevoel serieus en zeg dat heimwee mag bestaan.
- Bereid je kind goed voor op bestemming, duur, slaapplek en dagritme.
- Geef iets vertrouwds mee, zoals een knuffel, foto’s of een briefje.
- Maak duidelijke afspraken over bellen of appen.
- Plan genoeg rust in, zeker bij gevoelige of snel vermoeide kinderen.
- Focus op kleine stappen: eerst eten, dan douchen, dan slapen.
- Bespreek met kamp- of reisleiding wat je kind nodig heeft.
- Benoem eerdere succeservaringen: “Weet je nog dat het toen ook lukte?”
- Vraag niet steeds naar heimwee, maar wens vooral plezier en vertrouwen.
- Blijf rustig. Jouw vertrouwen helpt je kind om zelf ook vertrouwen te voelen.
Heimwee op vakantie: lastig, maar niet raar
Een kind met heimwee kan je als ouder raken. Je wilt dat je kind geniet, mooie herinneringen maakt en ontspannen is. Als dat niet meteen lukt, voelt dat soms alsof de vakantie mislukt. Toch hoeft dat helemaal niet zo te zijn.
Een kind kan heimwee hebben én genieten. Thuis missen én nieuwe dingen beleven. Verdrietig zijn én later trots terugkijken. Soms heeft je kind vooral erkenning nodig: ja, het is lastig. Ja, je mist thuis. En ja, we gaan samen kijken wat helpt.
Juist door heimwee niet weg te duwen, leert je kind dat gevoelens mogen komen en gaan. En vaak gebeurt precies dat. Na een knuffel, een foto van de hond, een kort telefoontje, een goede nacht slaap of een geslaagd kampmoment komt er weer ruimte voor plezier.
Meer lezen
Op zoek naar meer blogs over reizen met kinderen? Klik en kijk voor meer inspiratie: