Als echte Deventenaren gingen we vroeger regelmatig naar het Dickens Festijn. Daarna kwamen de kinderen en haakten we een tijd af. Het feest was inmiddels zó populair geworden dat we vooral dachten aan volle straatjes, een kinderwagen die nergens lekker doorheen kwam en een wachtrij waar je met jonge kinderen liever niet in staat. Dat klonk niet meteen als een ontspannen gezinsuitje.
Toen Maureen en Camiel wat ouder waren, besloten we het toch weer eens te proberen. Geen kinderwagen meer, wel twee kinderen die oud genoeg waren om echt mee te kijken, zich te verwonderen en een stukje mee te lopen zonder dat het meteen een logistieke operatie werd. Dus deden we wat veel Deventenaren doen: we gingen later op de middag richting het centrum, in de hoop de grootste drukte een beetje te ontwijken.
Dickens Festijn in Deventer: ons fotoverslag
Wie vroeg op de dag naar het Dickens Festijn gaat, moet vaak rekening houden met flink wachten. Dat hoort er een beetje bij. Tegelijk is die wachtrij niet alleen maar een rij: nog voordat je binnen bent, kom je al in de stemming door figuren die rondlopen, grapjes maken en kleine scènes spelen. Wij sloten later op de dag aan en dat maakte ons bezoek meteen een stuk relaxter.
Even wachten is met kinderen beter te doen als er iets te zien is. Een selfie onderweg helpt natuurlijk ook. Soms zit het plezier juist in die kleine momenten voor je echt binnen bent.
Langs de rij is van alles te zien en vaak ook wat te koop. Dat is fijn, zeker op een koude winterdag. Een warme drank of iets lekkers maakt wachten meteen minder vervelend. Ben je met kinderen op pad, dan is dat geen overbodige luxe.
Wat we altijd bijzonder vinden aan het Dickens Festijn is dat je niet zomaar een terrein op loopt. Je komt echt een andere wereld binnen. Juist doordat bezoekers gedoseerd worden toegelaten, blijft het binnen enigszins behapbaar en kan de sfeer beter tot zijn recht komen.
En dan ineens is het zover. De wachters laten een nieuwe groep door en je stapt het Bergkwartier in. Vanaf dat moment voelt het alsof de gewone binnenstad even verdwenen is.
De route door het Bergkwartier is slim opgezet. Daardoor loopt het publiek vooral dezelfde kant op en dat voorkomt veel geduw en gestop. Toch blijft het druk. Met kinderen betekent dat vooral: hand vasthouden, goed om je heen kijken en af en toe even stilstaan op een rustiger plekje.
Al snel kwamen we de eerste Dickens-figuren tegen. Voor kinderen is dat in het begin best een merkwaardige ervaring. Waarom is iedereen verkleed? Waarom doen die mensen zo gek? Dat zijn precies de vragen die je krijgt als kinderen voor het eerst door dit decor lopen. Juist dat maakt een eerste bezoek zo leuk: alles is nieuw en een beetje vreemd.
Overal in het gebied speelt iets kleins. Een scène op straat, een personage op een stoep, gezang uit een hoekje waar net een groep mensen blijft hangen. Soms moet je omhoog kijken, soms juist opzij. Het is geen festival waarbij je van hoogtepunt naar hoogtepunt loopt, maar meer een aaneenschakeling van kleine ontmoetingen.
Opeens klinkt er dan een koor. Dat soort momenten trekt meteen publiek aan. Mensen blijven staan, kinderen kijken omhoog en voor even is iedereen stil. Juist die afwisseling tussen grappige straattaferelen en muziek maakt het Dickens Festijn zo sfeervol.
Niet elke scène is meteen duidelijk voor kinderen. Soms moet je even uitleggen dat het toneel is. Dat iemand dus expres streng kijkt, verdrietig is of luid roept. Voor jonge bezoekers helpt het echt als je vooraf al vertelt dat dit geen gewone kerstmarkt is, maar een levend decor vol theater.
Er zijn ook genoeg figuren waarmee je op de foto kunt. Tenminste, als je kinderen dat leuk vinden. Die van ons hoefden niet zo nodig. Dat kan natuurlijk ook. Het mooie van dit festijn is juist dat je niets hoeft af te vinken. Gewoon rondlopen en kijken is al genoeg.
En als de kinderen afhaken, dan offer je jezelf gewoon op voor een foto.
Sommige acts blijven echt hangen. Zoals die strenge schoolmeester met zijn klas, waarbij iedereen direct bleef staan kijken. Zulke scènes werken goed voor kinderen, omdat er iets gebeurt dat ze snappen: een juf of meester, regels, een grap, een reactie van het publiek. Dat maakt het toegankelijker dan je misschien vooraf denkt.
Ook de kleinere, droge humor van het festival werkt goed. Een agent die iemand sommeert om wat blijer te kijken, twee meisjes die overdreven treurig zitten te zijn, een straatbeeld dat steeds nét een beetje absurd is. Als ouder loop je daardoor anders rond dan op een gewone kerstmarkt. Je kijkt niet alleen naar kraampjes, maar steeds naar kleine verhalen.
En natuurlijk is er ook ruimte voor luchtigheid. Niet alles is zwaar of serieus. Juist die mix van vrolijk, gek, kneuterig en soms een tikje donker maakt het Dickens Festijn herkenbaar en bijzonder.
Wat je tijdens zo’n bezoek bijna vergeet, is hoe mooi het Bergkwartier zelf is. De gevels, de straatjes, de versiering en de verlichting doen al de helft van het werk. Het is sowieso een fijne buurt om later nog eens rustiger te bekijken tijdens een dagje Deventer met kinderen.
Niet alle personages zijn even gezellig. Sommige figuren zijn juist armoedig, streng of een beetje griezelig. Dat hoort erbij, maar het is wel goed om te beseffen als je met gevoelige kinderen gaat. Voor de één maakt dat het juist spannend en echt, voor de ander is dat een moment waarop de lol even minder wordt.
Daar komt nog bij dat winterweer alles maakt of breekt. Als het droog is, beleef je het gebied heel anders dan wanneer je tussen paraplu’s en natte jassen loopt. Kleed kinderen dus echt warm aan en neem liever iets te veel mee dan te weinig.
Scrooge kwamen we ook nog tegen, mopperend zoals het hoort. Dat is meteen een goede reden om thuis vooraf al iets te vertellen over Charles Dickens of samen een kinderversie van A Christmas Carol te lezen. Dan herkennen kinderen tijdens het bezoek meer en gaat de hele wereld iets meer leven.
Toen het echt begon te regenen, vluchtten we de Bergkerk in. Dat bleek achteraf een van de fijnste momenten van de middag. Even uit de drukte, even droog en ondertussen toch midden in de sfeer. Zulke plekken zijn met kinderen goud waard, zeker als ze moe beginnen te worden.
En ja, eten hoort er voor ons ook bij. Een warme wafel in je handen terwijl je half staat te schuilen voor de regen: dat is precies het soort detail dat een bezoek later gezellig maakt in je herinnering.
Uiteindelijk won het weer. De regen sloeg om, mensen zochten massaal beschutting en de gezellige drukte veranderde in haast. Dat hoort ook bij een winterfestival in de open lucht. Soms zit alles mee, soms niet. Maar zelfs op zo’n natte middag bleven juist de sfeer, de figuren en het gevoel van een heel andere wereld hangen.
Is het Dickens Festijn leuk met kinderen?
Ja, maar wel met de juiste verwachtingen. Het Dickens Festijn is geen rustig uitje en ook geen plek waar kinderen de hele tijd zelf actief bezig zijn. Het is vooral kijken, luisteren, verwonderen en meebewegen in de stroom. Dat werkt het best bij kinderen die kunnen lopen, een beetje geduld hebben en het leuk vinden om mensen te bekijken.
Met een buggy of kinderwagen zou ik het alleen doen als het echt niet anders kan. De combinatie van drukte, smalle straatjes en veel indrukken maakt het minder ontspannen dan een doorsnee stadswandeling. Heb je jonge kinderen, dan is dragen vaak praktischer dan duwen.
Wat voor ons goed werkte: niet te vroeg gaan, kinderen vooraf vertellen wat ze gaan zien, warme kleding aan, geen overvolle planning maken en accepteren dat je niet alles hoeft mee te pakken. Een korter bezoek dat leuk blijft, is fijner dan te lang doorlopen tot iedereen chagrijnig wordt.
Onze tips voor een bezoek met kinderen
Vertel thuis alvast iets over Scrooge of over de tijd van Charles Dickens. Dat helpt enorm. Neem warme handschoenen mee, denk aan regenkleding en spreek met kinderen af dat ze dichtbij blijven. Plan ook een logisch vervolg van je dag. Je kunt het Dickens Festijn bijvoorbeeld mooi combineren met andere winterinspiratie uit onze tips voor uitjes in de kerstvakantie, of met een ander gezinsuitje in de regio via onze pagina met uitjes voor kinderen in Overijssel.
Maak je er liever een complete dag van in Deventer? Kijk dan ook eens naar onze tips voor spelen langs de IJssel bij Deventer. Dat is natuurlijk een totaal ander uitje, maar juist daardoor leuk om de stad nog eens buiten de feestdrukte te beleven.
Onze conclusie
Maureen en Camiel vonden het Dickens Festijn eerst maar een vreemd gebeuren. Waarom doet iedereen zo? Waarom zijn al die mensen verkleed? Maar juist dat gekke, theatrale en sfeervolle bleef hangen. Zelfs met regen, drukte en een eerder einde van ons bezoek stapten we toch met een goed gevoel terug naar de auto.
Het Dickens Festijn is met kinderen vooral leuk als je het ziet voor wat het is: geen strak programma, geen snelle checklist, maar een winterse wandeling door een levende voorstelling. Ga voorbereid op pad, houd het luchtig en laat je vooral verrassen door alles wat je onderweg tegenkomt.
Ooooh leuk verslag!!! Erg jammer dat we elkaar gemist hebben…
De tip is idd of om rond 10.30 te gaan of na 15.00… Dan is de wachtrij minimaal en vooral na 15.00 kan je uiteindelijk nog genieten van alle lampjes in de schemer!
Misschien een tip voor ouders met schoolkinderen: lees eens oliver twist of scrooge voor voordat je naar het festival gaat!