Een weg gemaakt van ijs. Zo ziet een gletsjer er van bovenaf misschien uit. Maar wie dichterbij komt, ziet pas hoe indrukwekkend zo’n ijsmassa echt is. Spleten, stroompjes, blauw ijs, wind, kou en een landschap dat voortdurend verandert. Blogger Lineke maakte met haar gezin een gletsjertocht met kinderen over de Aletschgletsjer in Zwitserland. Een bijzonder avontuur in de Aletsch Arena, maar ook eentje waarvoor je kinderen stevig in hun schoenen moeten staan.
Op vakantie in de Aletsch Arena in Zwitserland
We rijden naar Zwitserland, naar het kanton Wallis om precies te zijn. Daar verblijven we een week in een huisje op Riederalp, een autovrij bergdorp op ongeveer 1950 meter hoogte. Riederalp ligt midden in de Aletsch Arena, een prachtig berggebied met wandelpaden, kabelbanen, uitzichtpunten en natuurlijk de Grote Aletschgletsjer.
De Aletsch Arena dankt zijn naam aan die gletsjer. De Grote Aletschgletsjer is de langste en grootste gletsjer van de Alpen en vormt het hart van het UNESCO Werelderfgoed Swiss Alps Jungfrau-Aletsch. Dat maakt het gebied niet alleen mooi, maar ook bijzonder waardevol. Je kijkt hier naar een landschap dat door ijs is gevormd en dat nog steeds verandert.
Door klimaatverandering trekt de gletsjer zich terug. Dat zie je op verschillende plekken in het landschap terug. Oude ijsranden, lichtere stroken in het terrein en informatiepanelen maken duidelijk hoe groot de gletsjer ooit was. Met dat in je achterhoofd voelt een gletsjertocht extra bijzonder. Je staat letterlijk op een natuurfenomeen dat langzaam verandert.
Ik meld mijn gezin aan voor een begeleide gletsjertocht over de Aletschgletsjer. Zelf vind ik het fantastisch klinken, maar natuurlijk vraag ik me ook af: vinden de kinderen dit leuk? En misschien nog belangrijker: kunnen ze het aan?
Ligging Aletschgletsjer
Gletsjertocht met kinderen: vinden ze dat leuk?
Als ik de kinderen vertel dat we deze vakantie met een gids over een echte gletsjer gaan wandelen, reageren ze enthousiast. Sinds het lezen van het boek van Jochem Myjer, De Gorgels en het geheim van de gletsjer, is er ineens volop interesse voor ijs, bergen en gletsjers.
Wat is een gletsjer eigenlijk? Kan je daar zomaar op lopen? Zit een gletsjer vol gaten? Wat zijn spleten? Beweegt zo’n ijsmassa echt? En natuurlijk: wonen er Gorgels?
Die nieuwsgierigheid helpt enorm. De tocht is niet zomaar een wandeling, maar een avontuur waar ze zich al iets bij kunnen voorstellen. Mijn jongste geeft zelfs aan dat zijn Gorgelknuffel mee moet. Prima, die past nog wel ergens in zijn rugzak.
De Aletschgletsjer bekijken vanaf boven
Tijdens onze eerste wandeling in de Aletsch Arena zien we de gletsjer van bovenaf. Vanaf de uitzichtpunten lijkt hij bijna op een brede, gladde weg van ijs. Mijn oudste kijkt ernaar en zegt: “Dat is toch een makkie om overheen te lopen?”
Van bovenaf lijkt dat misschien zo, maar dat beeld klopt niet. Hoe dichter je bij de gletsjer komt, hoe duidelijker je ziet dat het geen vlakke ijsbaan is. Het is een grillig landschap van ijs, stenen, spleten, stroompjes en hellingen. Je loopt er niet zomaar even overheen. Een gletsjertocht doe je hier met een gids, speciale uitrusting en respect voor de omstandigheden.
Ik pak mijn telefoon erbij en zoek informatie op van het Pro Natura Zentrum Aletsch. In kindertaal leg ik uit hoe een gletsjer ontstaat. Hoog in de bergen valt sneeuw. Die sneeuw blijft liggen, wordt samengedrukt en verandert langzaam in ijs. Door de zwaartekracht beweegt dat ijs heel langzaam naar beneden. Zo schuurt en vormt de gletsjer het landschap.
De Aletschgletsjer begint in het gebied rond de Jungfrau en stroomt als een enorme ijsrivier door het berglandschap. Op sommige plekken is het ijs honderden meters dik. Dat vinden de kinderen bijna niet voor te stellen. Tot ze later op de gletsjer staan en merken hoe groot alles is.
Voorbereiden op een gletsjertocht met kinderen
De dag voor de gletsjertocht merk ik dat ik toch wat spanning voel. Is het veilig genoeg? Kunnen de kinderen de tocht volhouden? Wat moeten we allemaal meenemen? En wat als het weer omslaat?
Een gletsjertocht met kinderen is geen gewone bergwandeling. Je loopt op ijs, met stijgijzers en aan een touw. Je moet goed kunnen wandelen, stevig staan en instructies van de gids opvolgen. De minimumleeftijd verschilt per tocht en aanbieder. Bij sommige begeleide tochten kunnen kinderen vanaf ongeveer acht jaar mee, bij andere tochten ligt de leeftijd hoger of wordt een privétour aangeraden. Kijk dus altijd naar de actuele voorwaarden van de tocht die je wilt boeken en wees eerlijk over de wandelervaring van je kind.
Onze tocht duurt ongeveer zes uur, waarvan we ongeveer twee uur op de gletsjer lopen. Dat klinkt haalbaar, maar het betekent ook afdalen, op ijs lopen en daarna weer flink stijgen. Je hoeft geen alpinist te zijn, maar een goede basisconditie is echt nodig.
Wat neem je mee voor een gletsjertocht?
Voor onze tocht pakken we zorgvuldig in. Dit gaat mee:
- stevige wandelschoenen met goed profiel
- lange broek
- warme jas of winddicht jack
- muts of buff
- handschoenen
- zonnebril
- zonnebrand
- lunchpakket
- voldoende drinken
- extra laagje kleding
De stijgijzers, het touw en andere technische materialen worden door de gids geregeld. Toch voelt het alsof we behoorlijk wat meenemen. Op een gletsjer kan het kouder en winderiger zijn dan beneden in het dorp. Tegelijk weerkaatst de zon fel op het ijs. Zonnebril en bescherming tegen de zon zijn dus net zo belangrijk als warme kleding.
Wandelen over de Aletschgletsjer
De wekker gaat vroeg. Het ontbijt is opvallend stil. Iedereen voelt dat dit geen gewone vakantiedag wordt. We pakken onze rugzakken en lopen naar de verzamelplaats voor de gletsjertocht. Mijn jongste stopt zijn Gorgel nog snel in het zijvak van zijn rugzak.
Riederalp is nog in nevel gehuld. Het autovrije dorp is stil en de bergen liggen deels verstopt achter wolkenflarden. Dat maakt het begin van de dag extra sfeervol.
Met de Moosfluh gondelbaan omhoog
We melden ons bij de Moosfluh gondelbaan. Met een groep gaan we naar boven. In de gondel is het stil. We kijken naar buiten, naar de bergen, de wolken en het landschap dat steeds ruiger wordt.
Boven zien we de Aletschgletsjer meteen liggen. Wat van een afstand nog bijna glad leek, ziet er nu al veel indrukwekkender uit. Het idee dat we daar straks op lopen, voelt ineens best spannend.
Afdalen naar de rand van de gletsjer
Vanaf het bergstation dalen we achter de gids aan richting de rand van de gletsjer. Dat is al een flinke afdaling. Het pad loopt door een ruig berglandschap en onderweg vertelt de gids over de gletsjer, het ijs en de omgeving.
De kinderen luisteren aandachtig. Dat helpt ook bij het wandelen, want de korte pauzes maken de afdaling beter te doen. Toch merk je meteen dat dit geen vlakke wandeling is. Je moet opletten waar je loopt en goed je voeten neerzetten.
Eenmaal bij de gletsjer wordt iedereen stil. We staan nu echt aan de rand van die enorme ijsmassa. De gids deelt de stijgijzers uit en legt uit hoe we ze onder onze bergschoenen moeten bevestigen. Dat is even prutsen, maar het hoort erbij. Daarna komt het touw tevoorschijn en worden we in groepen verdeeld.
Op stijgijzers over het ijs
Zodra we op de gletsjer staan, begrijp ik meteen waarom je stijgijzers nodig hebt. Het ijs is hard, ongelijk en op sommige plekken glad. Met elke stap moet je bewust je voeten neerzetten. De kinderen vinden het spannend, maar ook geweldig.
We lopen achter elkaar, aan het touw. Dat geeft veiligheid, maar zorgt er ook voor dat je goed in het ritme van de groep moet blijven. Als degene voor je versnelt, voel je dat. Als iemand stopt, moet de rest mee. Dat vraagt concentratie.
Onderweg zien we spleten, blauwe ijsranden, kleine stroompjes en stenen die als tafels op smalle ijsvoeten staan. De gids vertelt over gletsjertafels, gletsjervlooien en het terugtrekken van de gletsjer. De kinderen vinden vooral de gletsjervlooien fascinerend. Kleine beestjes op het ijs, wie had dat gedacht?
Het landschap is magisch. Het wit en blauw van het ijs, de wind, de bergen om ons heen en het besef dat we op een bewegende ijsmassa lopen. Ik probeer foto’s te maken, maar merk ook dat ik vooral wil kijken. Dit wil je niet alleen vastleggen, dit wil je beleven.
Terug naar boven: het zwaarste stuk
Het lopen op de gletsjer is indrukwekkend, maar ook vermoeiend. De stijgijzers geven grip, maar wandelen ermee kost kracht. Je loopt anders dan normaal en blijft constant alert. Als we weer bij de rand van de gletsjer aankomen en de stijgijzers af mogen, zijn we daar allemaal blij mee.
Maar klaar zijn we nog niet. Nu moeten we terug omhoog naar het bergstation van de Moosfluh. Ongeveer 400 meter stijgen. Dit blijkt voor mijn jongste en voor mijzelf het zwaarste deel van de tocht. Na de spanning en inspanning op de gletsjer moet je nog flink klimmen. Dat vraagt doorzettingsvermogen.
In overleg met de gids lopen we uiteindelijk in ons eigen tempo verder. Dat is precies wat op dat moment nodig is. Niet forceren, maar rustig blijven stappen. Als we later weer met z’n vieren in de gondel naar beneden zitten, overheerst trots. We hebben het gedaan. De kinderen storten zich op een welverdiend ijsje en ik kijk nog een keer naar boven. Wat een dag.
Is een gletsjertocht met kinderen een aanrader?
Terug in ons huisje staan de wandelschoenen uit te dampen op het balkon. Ik bekijk de foto’s en probeer de tocht samen te vatten. Pittig en adembenemend mooi tegelijk. Dat is eigenlijk de beste omschrijving.
Een gletsjertocht met kinderen is absoluut een aanrader, maar niet voor ieder kind. Je kind moet goed kunnen wandelen, stevig staan, luisteren naar instructies en niet in paniek raken van hoogte, ijs of spleten. Ook de terugweg moet je niet onderschatten. Het gaat niet alleen om de tijd op de gletsjer, maar om de hele tocht.
Voor jonge kinderen zou ik goed nadenken of dit echt past. Een minimumleeftijd zegt niet alles. Het ene kind van acht loopt moeiteloos uren door de bergen, terwijl een ander kind van tien het zwaar kan vinden. Kijk dus niet alleen naar de leeftijd, maar vooral naar wandelervaring, concentratie en conditie.
Voor ons was het een onvergetelijke ervaring. De kinderen hebben de gletsjer niet alleen gezien, maar echt gevoeld. Ze weten hoe ijs klinkt onder stijgijzers, hoe fel de zon op een gletsjer kan zijn en hoe blauw een spleet kan oplichten. Dat vergeet je niet snel.
Praktische informatie voor een gletsjertocht op de Aletschgletsjer
Wil je met kinderen een gletsjertocht maken in de Aletsch Arena, boek dan altijd een begeleide tocht met een erkende gids. De Grote Aletschgletsjer mag je niet zelfstandig betreden. De omstandigheden op een gletsjer kunnen veranderen en spleten, smeltwater en ijs maken het terrein onvoorspelbaar.
Gletsjertochten worden meestal in de zomer en herfst aangeboden, grofweg van juni tot oktober. De exacte periode hangt af van sneeuw, ijscondities, weer en aanbieder. Controleer daarom altijd de actuele informatie voordat je boekt.
Let bij het boeken op:
- minimumleeftijd van de tocht
- duur en hoogteverschil
- vereiste wandelervaring
- benodigde schoenen en kleding
- of materiaal zoals stijgijzers en touw inbegrepen is
- of de kabelbaan apart betaald moet worden
- annuleringsvoorwaarden bij slecht weer
Meer informatie over begeleide gletsjertochten vind je bij Aletsch Arena. Ook het Pro Natura Zentrum Aletsch is interessant als je meer wilt leren over de gletsjer, het Aletschwald en de natuur in dit bijzondere gebied.
Tips voor de Aletsch Arena met kinderen
Ook als je geen gletsjertocht maakt, is de Aletsch Arena prachtig met kinderen. Je kunt de gletsjer vanaf verschillende uitzichtpunten bekijken, zoals Moosfluh, Bettmerhorn en Eggishorn. Vanaf die plekken zie je pas goed hoe enorm de ijsmassa is.
Verblijf je op Riederalp, Bettmeralp of Fiescheralp, dan zit je midden in de bergen en kun je veel zonder auto doen. De dorpen zijn autoluw of autovrij, wat met kinderen prettig is. Je stapt vanuit je accommodatie zo de natuur in. Wandelen, kabelbanen nemen, speeltuinen opzoeken en picknicken met uitzicht: dat is eigenlijk al vakantie genoeg.
Met kinderen is het slim om bergdagen niet te vol te plannen. Hoogte, zon en wandelen kosten meer energie dan je denkt. Wissel een pittige activiteit af met een rustige dag of korte wandeling. En vergeet niet dat het weer in de bergen snel kan veranderen. Een extra laagje kleding in de rugzak is bijna altijd verstandig.
Meer lezen
Op zoek naar meer informatie over een vakantie in Zwitserland met kinderen? Klik en kijk voor meer inspiratie:
