Een dag buiten Zürich: wandelen bij de Uetliberg en naar Langenberg Wildlife Park

Een dag buiten Zürich genieten van de Zwitserse natuur. Dat doet Saskia tijdens haar Interrail-reis waarbij ze vooral steden bezoekt. Wandelen bij de Uetliberg, met een gondel, een bezoek aan Langenberg Wildlife Park en tot slot met de boot terug naar Zürich. Dat kan allemaal in één dag.

Met de trein vanuit Zürich naar de Uetliberg

De Uetliberg is dé berg bij Zürich. Wil je van een mooi uitzicht over de Zürichsee en de omgeving genieten, dan moet je daarheen. Bij helder weer kun je vanaf hier de besneeuwde bergtoppen van de Alpen zien.

Wij nemen vanaf Zürich Hauptbahnhof de S10 naar de Uetliberg. In Triemli moeten we overstappen, maar de volgende trein komt binnen 5 minuten op hetzelfde perron. Dan gaan we verder omhoog. “Is dit echt een trein?” vraagt Camiel als we rustig door het bos rijden. Hij geniet nu al van de omgeving en vindt het maar wat bijzonder dat de trein zo dicht langs de bomen rijdt.

Met de trein naar de Uetliberg.
Met de trein naar de Uetliberg.

Op de Uetliberg

Vanaf het station is het zo’n 15 minuten lopen naar de top van de Uetliberg. Het pad is breed en goed begaanbaar. Op de berg lopen we naar een van de vele plekken waar vandaan we de Zürichsee kunnen zien liggen. Gerard wil graag nog hoger en beklimt zelfs de uitkijktoren die bovenop de berg staat. Een kaartje hiervoor kost 2 euro (prijspeil 2018).

Ligging Uetliberg:

Van dit soort uitzichten krijg ik nooit genoeg.
Van dit soort uitzichten krijg ik nooit genoeg.
Op de Uetliberg is een uitkijktoren en een restaurant.
Op de Uetliberg is een uitkijktoren en een restaurant.
Uitzicht vanaf de uitkijktoren op de Uetliberg.
Uitzicht vanaf de uitkijktoren op de Uetliberg.
Zeker de klim waard.
Zeker de klim waard.
Vanaf de Uetliberg zijn er verschillende wandelmogelijkheden.
Vanaf de Uetliberg zijn er verschillende wandelmogelijkheden.
Zicht op de Uetliberg tijdens onze wandeling.
Zicht op de Uetliberg tijdens onze wandeling.

Wandelen op de Uetliberg

Vanaf de Uetliberg zijn er meerdere wandelingen mogelijk. Wij kiezen ervoor om zo’n 5,5 kilometer naar de Felsenegg te lopen. Een route die makkelijk en vlak is volgens de bordjes. Dat Zwitsers een ander begrip van vlak hebben dan wij, merken we tijdens de wandeling wel. Af en toe gaat het pad toch hele stukken flink omhoog. Zeker in de brandende zon geen pretje. Maar voordat we daar zijn moeten we eerst heel wat trappen af.

Met de trap naar beneden.
Met de trap naar beneden.
Deze route is niet buggyproof.
Deze route is niet buggyproof.

Drinkpunt en afkoelen

Camiel huppelt voor ons uit en is al druk bezig met het zoeken naar stokken. Maureen gaat wat langzamer, ze heeft last van haar hamstring blessure en dat voel je met al dat stijgen en dalen wel. Opeens roept Camiel: “Kijk, daar kun je afkoelen met water.” Hij heeft een kraantje met waterbak ontdekt. We vullen de waterflesjes bij en de kinderen maken zichzelf nat met het koude water.

Lekker afkoelen.
Lekker afkoelen.
Hij heeft een stok gevonden.
Hij heeft een stok gevonden.

Toilet en horeca langs de wandelroute

Een stukje verder komen we zelfs een toiletgebouwtje tegen, wat een luxe zo midden in de natuur. Maar dat niet alleen. Op ongeveer 1/3 van de wandeling wijst er een bordje naar een theehuis op zo’n 5 minuten lopen vanaf de wandelroute. De prijslijst laat hele vriendelijk geprijsde drankjes zien, het zijn on-Zwitserse tarieven. Wij zijn er buiten het hoogseizoen en dus is het theehuis helaas gesloten.

Bij het bordje dat naar het theehuis verwijst is het mogelijk om het gewone wandelpad even rechts te laten liggen en via een smaller pad omhoog te gaan. Terwijl Maureen en ik voor de makkelijke route kiezen, gaan Gerard en Camiel voor de avontuurlijke variant. Volgens hen kom je daarbij een nog mooier uitzicht tegen. De twee paden komen in ieder geval weer bij elkaar.

Het uitzicht bij de afslag naar het theehuis.
Het uitzicht bij de afslag naar het theehuis.
Wandelen in de zon op een pad dat stiekem toch omhoog gaat.
Wandelen in de zon op een pad dat stiekem toch omhoog gaat.
Wij lopen over de Gratstrasse.
Wij lopen over de Gratstrasse.

Bankjes langs de wandelroute

Langs de route van de Uetliberg naar de Felsenegg-gondel staan heel wat bankjes. We komen op ongeveer 2/3 nog een kraantje met waterbak tegen. Opnieuw vullen we onze waterflesjes en we houden een korte pauze op een van de bankjes die erbij staat. Dan beginnen we aan het laatste stuk en hier gaat het pad bijna continu omhoog. Niet mega steil, maar voor onze Hollandse benen is de stijging goed voelbaar. Ik zou deze route zelf niet vlak noemen….

Op het moment dat Maureen en Camiel voor de derde keer vragen hoe ver het nog is, zien we opeens het gebouwtje van de Felsenegg kabelbaan.

Met de Felsenegg kabelbaan

In de meivakantie gaat de kabelbaan elke 20 minuten. Ik kan me voorstellen dat deze frequentie in de zomer wat hoger ligt, maar weet niet of dat echt zo is. Wij hebben geluk, de gondel vertrekt 5 minuten nadat we zijn ingestapt. We zoeven zo naar beneden, super relaxed!

Onderaan de Felsenegg-baan staat het station van Adliswil al aangegeven. Het is circa 5 minuten lopen. Vanaf Adliswil nemen we de S4 naar Wildpark-Höfli. Deze trein gaat meestal elke 20 minuten. Onze rit is kort, na 8 minuten kunnen we alweer uitstappen.

Hier gaan we met de gondel naar beneden.
Hier gaan we met de gondel naar beneden.
Instappen maar!
Instappen maar!
De kleine rode gondel hangt gelukkig stevig aan de kabels.
De kleine rode gondel hangt gelukkig stevig aan de kabels.

Naar Langenberg Wildlife Park

Vanaf station Wildpark-Höfli zijn er pootafdrukken op de stoep gemaakt. Camiel springt van afdruk naar afdruk en weet ons zo makkelijk naar Langenberg Wildlife Park te brengen.

We komen het park binnen via een achteringang. Meteen staat ons een fikse klim te wachten. Een beetje een tegenvaller, zeker ook omdat we het eerste stuk helemaal geen dieren zien. Maureen en ik zijn het omhoog wandelen aardig beu.

Gelukkig zien we dan de eerste dieren: hertjes. Camiel spot meteen een jong en begint een soort non-verbale communicatie met het dier waarbij ze elke keer oogcontact hebben. Mooi om te zien hoe hij hiervan geniet. Onze wandeling blijkt nog een heel stuk omhoog te voeren. Met wat pijn en moeite komen we uiteindelijk op het hoogste punt aan.

Oriënteren op de route die we gaan lopen.
Oriënteren op de route die we gaan lopen.
En weer omhoog....
En weer omhoog….
Mooie hertjes.
Mooie hertjes.

Uitleg over de beren

Inmiddels zijn we vlak bij het hoofdgebouw. Hier is ruimte voor kinderen om te spelen, er is een barbecueplaats en er staat zelfs een draaimolen. We zijn wel wat teleurgesteld over de hoeveelheid dieren die we zien. Een deel houdt zich goed verstopt in de schaduw van het bos.

Net als we besluiten ons bezoek hierbij te laten, ziet Gerard twee medewerkers die uitleg geven over de dieren. Ze hebben er zelfs een echt berenvel liggen dat we mogen aanraken. Camiel pakt de klauw van de beer beet en raakt Gerards arm aan: “Whoah, ik pak je” doet hij alsof hij een hongerige beer is. Maureen is meer geïnteresseerd in het voelen van het vel. Diep tussen de haren is zo’n beer best zacht. Ondertussen vertelt de medewerker meer over beren en laat zelfs een schedel zien. Bere interessant!

Een beer blijkt best zacht te zijn.
Een beer blijkt best zacht te zijn.
Beren zijn best groot!
Beren zijn best groot!

Rustende wolven

We krijgen de tip om langs de wolven te lopen. Ze hebben net eten gekregen en zullen wel goed zichtbaar zijn. Het eten van de wolf zien we inderdaad liggen. Niet de wolf smult van de reebok, maar kraaien doen zich er tegoed aan. De wolf ligt in de schaduw te slapen. Camiel is in ieder geval helemaal door het dolle heen dat hij de wolf heeft gezien.

Zien we de wolf?
Zien we de wolf?
Daar ligt ie te relaxen.
Daar ligt ie te relaxen.
Zo blij dat hij een wolf heeft gezien.
Zo blij dat hij een wolf heeft gezien.

Muizenhuis

Dan vallen er opeens regendruppels naar beneden. We schuilen in het muizenhuis. Wat een toffe plek is dat. Er is achter glas een keuken nagemaakt en daar hebben de muizen vrij spel. Het is net alsof de muizen in je eigen keuken lopen… Door de glazen wand en de inrichting die aan beide kanten doorloopt vormt de ruimte een echte eenheid.

Muizen in de keuken.
Muizen in de keuken.

Dan is het tijd voor ons om te gaan. We hebben zo’n 2,5 uur doorgebracht in Langenberg Wildlife Park en slechts een deel gezien. Bij de uitgang kijken we naar de steenbokken en dan is het echt tijd om verder te gaan. Je kunt je in dit (gratis!) wildpark prima een halve dag vermaken.

Ligging Langenberg Wildlife Park:

Met de bus naar Thalwil

Wij gaan met bus 240 naar Thalwil. Deze bus vertrekt elk uur op .37 vanaf een halte* op zo’n 10 minuten lopen vanaf Langenberg Wildlife Park (tijdstip uit 2018). Een stukje verderop stopt bus 140, ook deze bus gaat naar Thalwil Bahnhof en kun je dus nemen. Na ongeveer 20 minuten zijn we bij het station. Vanaf hier zouden we met de S-bahn terug kunnen gaan naar Zürich Hauptbahnhof. Dat doen we niet. We volgen de bordjes naar de waterkant om de boot te nemen.

*Om deze bushalte te vinden loop je vanaf de hoofdingang via de Wildparkstrasse het Langenberg Wildlife Park uit. Voor het tunneltje ga je naar links, je komt nu op een parkeerplaats. Hou links aan en blijf deze weg volgen. Net na de bocht zie je de bushalte aan de overkant van de straat.

Varen over de Zürichsee

Vanaf Thalwil vaart er meerdere keren per uur een boot naar Zürich. In zo’n 30 tot 45 minuten sta je midden in het centrum op de kade. Wij moeten eerst 20 minuten wachten. Dat is absoluut geen straf hier. Er staan draaibare ligbedden op de steiger. Ik ga daar heerlijk van het uitzicht genieten. Aan de overkant van het meer is het inmiddels aan het onweren, de dreigende luchten maken het landschap extra mooi. Camiel draait ondertussen zijn ligbed alle kanten op en Maureen danst op de steiger. Veel te snel komt de boot er aan.

Op de boot zoeken we een plekje op het buitendek. Het koelt inmiddels aardig af, maar dit laatste half uurtje mooi weer willen we absoluut meepakken. We genieten van de mooie huizen op de oevers, de zeilbootjes in het water en de heerlijke frisse lucht. Wat een heerlijke afsluiting van een top dag!

Wachten op de boot.
Wachten op de boot.
De boot komt eraan.
De boot komt eraan.
We zien de Uetliberg.
We zien de Uetliberg.