Trek je met je kinderen graag de natuur in en houd je van wandelen? Dan is een meerdaagse huttentocht lopen echt een aanrader. Je wandelt van hut naar hut, slaapt hoog in de bergen en bent een paar dagen helemaal weg uit de dagelijkse drukte. Blogger Fieke doet dit al een aantal jaren met haar gezin. In dit blog lees je alles over de Stubaier Höhenweg met kinderen: welke route zij liepen, hoe zwaar het was, wat je onderweg tegenkomt en waar je op moet letten als je deze huttentocht in Tirol met je gezin wilt doen.
Welke huttentocht met kinderen lopen we dit jaar?
Sinds een aantal jaar is het lopen van een meerdaagse huttentocht een vast onderdeel van onze zomervakantie. We begonnen ooit met een huttentocht in Kleinarl, die speciaal geschikt is voor kinderen vanaf ongeveer 5 jaar. Inmiddels zijn de kinderen ouder en kunnen we routes kiezen die meer uitdaging bieden en langere wandeldagen hebben.
Onze kinderen zijn 9, 11 en 13 jaar. Voor hen is een route met wandeldagen van netto 4 tot 5 uur wandelen prima te doen, zonder pauzes gerekend. Een flink stuk klimmen en wandelen op grotere hoogte is ook geen probleem meer. Wel zoeken we bewust naar een route van 3 of maximaal 4 dagen. Langer kan, maar dan moet alles echt kloppen: het weer, de hutten, de route en de energie van iedereen.
Omdat we na het wandelen doorreizen naar Italië, zoeken we een huttentocht in Oostenrijk. In Oostenrijk zijn genoeg langeafstandswandelroutes te vinden, maar het is niet altijd makkelijk om van zo’n route een kortere variant te maken waarbij je makkelijk bij het begin- en eindpunt komt.
In mijn zoektocht kom ik de Stubaier Höhenweg tegen. Die lijkt aan veel van onze wensen te voldoen: stoer, hoog, afwisselend, goed bereikbaar en met meerdere hutten waar je losse etappes van kunt combineren.
Stubaier Höhenweg met kinderen: kan dat?
De Stubaier Höhenweg is een bekende hoogalpiene huttentocht in Tirol. De volledige route loopt rond het Stubaital en verbindt meerdere berghutten. De tocht ligt grotendeels boven de 2.000 meter en hoort bij de zwaardere huttentochten in Oostenrijk. Reken op flinke hoogtemeters, rotsige paden, steile stukken, sneeuwvelden, kabelpassages en snel wisselende weersomstandigheden.
Dat klinkt misschien alsof je deze route met kinderen beter kunt overslaan. Toch is de Stubaier Höhenweg met kinderen echt mogelijk, mits je een passend deel kiest en ervaring hebt met bergwandelen. Dit is geen eerste huttentocht voor jonge kinderen. Maar voor gezinnen die vaker in de bergen wandelen, tredzeker zijn en geen hoogtevrees hebben, kan een korte variant van de Stubaier Höhenweg fantastisch zijn.
Belangrijk om te weten:
- De volledige Stubaier Höhenweg is een zware meerdaagse tocht.
- De route is meestal geen eenvoudige familiewandeling, maar een bergtocht.
- Veel etappes zijn zwart gemarkeerd en vragen ervaring.
- Je loopt op hoogte, dus weer en sneeuwcondities spelen een grote rol.
- Goede wandelschoenen, regenkleding, warme lagen en een goed passende rugzak zijn noodzakelijk.
- Kinderen moeten gewend zijn aan lange wandeldagen en steile stukken.
Wij kozen bewust niet voor de volledige Stubaier Höhenweg, maar voor een kort deel met twee overnachtingen in berghutten. Zo kregen we wel het echte huttentochtgevoel, maar hielden we de route haalbaar voor ons gezin.
Etappes van de Stubaier Höhenweg
De Stubaier Höhenweg kan in beide richtingen worden gelopen. Het gebruikelijke start- en eindpunt ligt in de omgeving van Neustift im Stubaital, maar je kunt bij verschillende hutten instappen of afdalen naar het dal.
De officiële route verbindt onder andere deze hutten:
- Starkenburger Hütte
- Franz-Senn-Hütte
- Neue Regensburger Hütte
- Dresdner Hütte
- Sulzenau Hütte
- Nürnberger Hütte
- Bremer Hütte
- Innsbrucker Hütte
De wandeltijden verschillen sterk per etappe. Sommige dagen zijn relatief kort, andere vragen veel hoogtemeters en lange wandeltijd. Laat je dus niet alleen leiden door kilometers. In de bergen zegt een etappe van 5 kilometer weinig als je daarbij steil moet klimmen, klauteren, dalen of over rotsblokken loopt.
Voor gezinnen is het vooral belangrijk om te kijken naar:
- het aantal hoogtemeters;
- de moeilijkheidsgraad van de route;
- of er staalkabels of smalle passages zijn;
- of je makkelijk kunt afdalen bij slecht weer;
- de afstand tot het dal of een kabelbaan;
- de beschikbaarheid van familiekamers in de hutten.
Laat je niet direct afschrikken door de zware reputatie van de Stubaier Höhenweg. Kinderen die regelmatig wandelen zijn prima in staat om een deel van de route te lopen. Maar kies eerlijk. Het moet niet alleen voor de kinderen haalbaar zijn, maar ook voor jou als ouder. Je moet jezelf zeker voelen op steile paden en bij wisselende omstandigheden.
Stubaier Höhenweg met kinderen: welk deel lopen wij?
Bij voorkeur wilden we een tocht maken van drie nachten en dus vier wandeldagen. Toch liepen we uiteindelijk een kortere variant. Sommige etappes van de Stubaier Höhenweg zijn met kinderen simpelweg te lang of te zwaar als je ze niet heel bewust kiest. Ook is niet elke hut even makkelijk vanuit het dal te bereiken.
Uiteindelijk kiezen we voor deze route:
- Dag 1: vanuit het dal bij Ranalt naar de Nürnberger Hütte op 2.280 meter.
- Dag 2: van de Nürnberger Hütte naar de Sulzenau Hütte op 2.191 meter.
- Dag 3: van de Sulzenau Hütte naar de Dresdner Hütte op 2.302 meter en daarna met de gondel terug richting dal.
In eerste instantie baal ik een beetje dat de tweede dag officieel maar een paar uur wandelen vraagt. Ik ben bang dat we dan heel vroeg bij de hut zijn. We hebben van eerdere tochten geleerd dat wij met kinderen, pauzes en foto’s vaak langer over een route doen dan de aangegeven tijd. Toch lijkt het me weinig voor één dag.
Achteraf ben ik blij dat we ons niet hebben laten verleiden tot een langere etappe. Op zwarte bergpaden kost wandelen veel meer energie. Je loopt niet over vlakke bospaden, maar over rotsen, steile stukken, sneeuwvelden en smalle passages. Met kinderen wil je marge houden.
Dag 1 Stubaier Höhenweg: vanuit het dal naar de Nürnberger Hütte
We vertrekken rond 8 uur vanuit ons hotel richting de bushalte en nemen de reguliere bus richting het startpunt. Vanaf de parkeerplaats lopen we via de Bsuchalm naar de Nürnberger Hütte. De bus zit vol wandelaars. De Stubaier Höhenweg is populair, maar ook veel dagwandelingen in het Stubaital trekken wandelaars.
De eerste meters vanaf de parkeerplaats zijn zwaar. Het is weer even wennen aan de rugzak, we lopen nog in de bewoonde wereld en de paden zijn nog niet meteen spectaculair. De sfeer zit er dus niet direct lekker in. Maar we weten inmiddels: bij een huttentocht moet iedereen even op gang komen.
Bsuchalm
Na ongeveer een half uur komen we bij de Bsuchalm. Vanaf hier begint het landschap te voelen zoals we het graag hebben. We lopen richting de bergen en zien steeds beter waar we naartoe gaan. De almhut is de enige plek waar we op deze dag onderweg iets kunnen drinken. We besluiten daarom toch even te stoppen.
Naar de Nürnberger Hütte
Daarna begint het echte werk. We weten dat we flink moeten klimmen om bij de Nürnberger Hütte te komen. De jongste heeft niet zoveel zin, maar zodra er een kudde geiten achter hem aan loopt en die kudde steeds groter lijkt te worden, krijgt hij er weer plezier in.
We volgen het zigzaggende pad omhoog. Waar we eerst denken dat we niet verder omhoog kunnen, blijkt steeds toch weer een smal pad te liggen. Het is warm en we pauzeren wanneer we het groen achter ons laten en de rotsige wereld betreden. De hut is nog niet in zicht en we vragen ons af hoelang het nog lopen is.
Het pad wordt stoerder en de uitzichten mooier. Even later wordt het wat vlakker en gaan de kinderen weer als een speer. Ik loop achteraan, wat ik prima vind. Dan, na een bocht, zien we eindelijk onze slaapplek voor vanavond liggen. In de verte, tegen een rotswand, ligt de Nürnberger Hütte.
Als ik na nog een half uur lopen bij de hut aankom, zitten de jongste twee al lang en breed op de schommels. Schommelen met zo’n uitzicht is fantastisch. Wat is dit een plaatje van een berghut.
We ploffen neer op het terras en bestellen een koud drankje. Dag 1 zit erop.
Nürnberger Hütte: overnachten in een prachtige berghut
De Nürnberger Hütte is een berghut met geschiedenis en ligt op een geweldige plek tussen de rotsen. Je kunt je bijna niet voorstellen hoe hier vroeger alle bouwmaterialen naar boven zijn gebracht. De hut is ruim van opzet en comfortabel. Aan de achterzijde ligt een groot terras waar het heerlijk bijkomen is.
Terwijl wij op het terras zitten, speelt onze jongste met een ander Nederlands kind rondom de hut tussen de rotsen en sneeuwresten. Dat is ook het leuke van huttentochten met kinderen: je komt vaak andere wandelgezinnen tegen en kinderen hebben weinig nodig om samen te spelen.
Wij slapen in een vijfpersoonskamer. Er staat zelfs een tweepersoonsbed in onze kamer, terwijl we bij berghutten meestal stapelbedden gewend zijn. De hut heeft verschillende kamertypes en slaapzalen. Ook het gedeelde sanitair is prima, met douches en toiletten.
Wij hebben halfpension geboekt en ook lunchpakketten erbij genomen. Het avondeten bestaat uit meerdere gangen en begint op een vast tijdstip. Na zo’n wandeldag smaakt alles extra goed.
Dag 2 Stubaier Höhenweg: klimmen tot bijna 2.800 meter en zwemmen in een bergmeer
Na een goed ontbijt is het om 8 uur tijd om weer te vertrekken. We weten dat we na de klimdag van gisteren opnieuw eerst een stuk moeten klimmen voordat we mogen dalen.
Naar de Mairspitze
Vanaf de hut lopen we direct omhoog. Het is steil en het wordt steeds steiler. We klimmen richting de Mairspitze, tot rond de 2.800 meter. Sommige stukken zijn voorzien van staalkabels waaraan we ons omhoog kunnen trekken. Ik vind dat soms best spannend, maar de kinderen vinden deze stukken juist geweldig.
We houden halverwege een korte pauze. De lunch bewaren we voor op de top. We klauteren heel wat af en ik ben blij dat we allemaal goede rugzakken en wandelschoenen hebben. Zonder goed materiaal zijn dit soort paden niet fijn.
We passeren een sneeuwveld en klimmen dan nog een klein stukje door. Dan staan we op de top. Het kruis lacht ons tegemoet en we laten de rugzakken op de grond vallen. Tijd voor een lange pauze.
Grünausee
Na een uur pakken we de rugzakken weer op en beginnen we aan de afdaling. We zien het eindpunt van vandaag al liggen, maar we zien ook dat we nog een flink stuk moeten lopen.
Eerst dalen we af richting twee meren. Dalen is soms zwaarder dan klimmen, zeker op steile paden. Bij de Grünausee nemen we opnieuw pauze. Het is warm en de mannen besluiten een duik te nemen in het koude bergmeer. Helden zijn het, want het water is ijskoud.
Sulzenau Hütte
Daarna lopen we verder richting de hut. Het landschap wordt weer iets groener en we dalen verder af. Net voordat we denken dat we er bijna zijn, moeten we nog een onverwacht stuk klimmen. Die hadden we niet zien aankomen.
Dan is de Sulzenau Hütte echt vlakbij. Ook hier ploffen we op het terras en bestellen we een drankje. Mijn man en ik houden de wandelschoenen aan en lopen daarna nog door naar de Blaue Lacke. De kinderen zijn klaar voor vandaag en blijven bij de hut.
We merken opnieuw dat wandelen op zwarte bergpaden meer tijd kost dan de kale wandeltijd doet vermoeden. Deze etappe kost ons inclusief pauzes ruim zes uur. Ik ben blij dat we geen langere etappe hebben gekozen.
Sulzenau Hütte: groot, vriendelijk en met prachtig uitzicht
De Sulzenau Hütte is een grote berghut op een punt waar meerdere wandelroutes samenkomen. Vanuit de hut heb je prachtig uitzicht over de Sulzenau Alm. De hut heeft een fijne speelplek voor kinderen. Dat valt ons sowieso op in Oostenrijk: bij bijna iedere berghut is wel iets te spelen.
Vanaf de hut loop je in ongeveer 20 minuten naar de Blaue Lacke. Dat is een mooi extra rondje als je nog energie over hebt. Wij doen dat zonder kinderen, want zij zijn na de etappe van vandaag wel klaar.
In deze hut slapen we in een zespersoonskamer met drie stapelbedden. Ook deze hut heeft douches en daar maken we na zo’n warme wandeldag graag gebruik van. De douches bevinden zich wel in een gezamenlijke ruimte, dus dat is minder privé dan sommige kinderen prettig vinden.
Ook hier hebben we halfpension en lunchpakketten geboekt. Voor het eten spelen we een spelletje. Het eten smaakt opnieuw heerlijk. Na een dag wandelen is een eenvoudige pasta ineens het beste eten ter wereld.
Dag 3 Stubaier Höhenweg: watervallen, een gletsjermeer en een steile klim
De laatste wandeldag is aangebroken. De kinderen moeten we vanochtend even op gang helpen. Twee dagen op één kamer slapen en twee lange wandeldagen eisen hun tol.
Wilde Wasser Weg
De eerste helft van de route staat in het teken van klimmen. We lopen vandaag een stuk langs de Wilde Wasser Weg, met snel en krachtig stromend water uit de richting van de Sulzenauferner. Het eerste stuk lopen we nog in de wolken, maar die trekken snel op.
Wat een mooie rotspartijen zien we hier, uitgesleten door water en ijs. Dit stuk voelt weer totaal anders dan de dag ervoor.
Gletsjermeer in het Stubaital
Aan het einde van de Wilde Wasser Weg komen we bij het gletsjermeer. Adembenemend mooi, zo’n meer vol ijsschotsen. Tegelijkertijd is het ook confronterend. We zijn ons ervan bewust dat dit gebied eerder nog veel meer onder het ijs lag. De gletsjer verandert zichtbaar snel.
Peiljoch
Tijdens onze pauze zien we al wat ons te wachten staat: een flinke klim over een steile gravelhelling. We moeten over het Peiljoch op ongeveer 2.670 meter. Voetje voor voetje lopen we omhoog. Niet te grote stappen, zodat we niet uitglijden.
Het is soms spannend als je tegenliggers tegenkomt en elkaar moet passeren. Maar het lukt. Boven staan we ineens tussen honderden steenmannetjes. Een geweldige plek om te lunchen en uit te kijken over het gletsjermeer.
Stubaier Gletscherbahn en Dresdner Hütte
Het laatste stuk van onze huttentocht is begonnen. Zodra we afdalen, zien we het eindpunt liggen. We lopen over paden van grote rotsblokken. Wie zou die blokken hier zo mooi hebben neergelegd, vragen we ons af. Het loopt verrassend lekker door.
Toch duurt het laatste stuk langer dan gedacht. We lopen weer richting de bewoonde wereld van het middenstation van de Stubaier Gletscherbahn. De jongste moeten we echt even op sleeptouw nemen. Dan bereiken we samen de Dresdner Hütte en zit onze huttentocht erop.
De Stubaier Höhenweg met kinderen is top, maar wel echt een tocht voor gezinnen die weten waar ze aan beginnen.
Alternatieve tweedaagse huttentocht in het Stubaital met kinderen
Wil je geen drie dagen wandelen, maar wel het huttentochtgevoel ervaren? Dan is een tweedaagse variant een mooie optie.
Een goed alternatief is:
- Dag 1: vanaf de Grawa Alm via de Wilde Wasser Weg naar de Sulzenau Hütte en daar overnachten.
- Dag 2: van de Sulzenau Hütte naar de Dresdner Hütte en daarna met de gondel terug naar het dal.
Deze route laat je een paar prachtige stukken van de Stubaier Höhenweg en de Wilde Wasser Weg zien. Je wandelt langs watervallen, een alm, gletsjerwater, rotslandschap en een bergpas. Je slaapt in een echte berghut en krijgt dus wel dat huttentochtgevoel, zonder dat je meteen meerdere zware dagen achter elkaar loopt.
Ook deze variant is niet voor ieder gezin geschikt. Je loopt nog steeds op bergpaden en steile stukken. Maar voor gezinnen met wandelervaring is dit een mooie, kortere kennismaking met huttentochten in het Stubaital.
Voor wie is de Stubaier Höhenweg met kinderen geschikt?
De Stubaier Höhenweg met kinderen is vooral geschikt voor gezinnen die al ervaring hebben met bergwandelen. Dit is geen route om voor het eerst te ontdekken of je kinderen wandelen leuk vinden. Begin dan liever met kortere dagwandelingen of een eenvoudige huttentocht voor gezinnen.
Deze route past bij jullie als:
- je kinderen langere wandelingen gewend zijn;
- iedereen tredzeker is op rotsige en steile paden;
- niemand last heeft van hoogtevrees;
- je ervaring hebt met snel wisselend bergweer;
- je kinderen begrijpen dat ze op gevaarlijke stukken moeten luisteren;
- je goede schoenen, kleding en rugzakken hebt;
- je flexibel kunt omgaan met routewijzigingen door weer of sneeuw.
Met jongere kinderen zou ik deze route niet snel aanraden, tenzij ze uitzonderlijk veel bergervaring hebben. Voor kinderen vanaf ongeveer 9 of 10 jaar kan een kort deel van de route mooi zijn, maar leeftijd zegt niet alles. Ervaring, karakter, conditie en concentratie zijn belangrijker.
Praktische zaken rondom een huttentocht met kinderen in het Stubaital
Voor en na onze huttentocht verbleven wij een aantal nachten in het Stubaital. We sliepen in Hotel Steuxner in Neustift am Stubaital. Dat is een fijn, kleinschalig familiehotel. Vanaf het hotel konden we makkelijk de bus nemen naar het startpunt van onze wandeltocht. Ook konden we onze auto met vouwwagen bij het hotel laten staan tijdens de huttentocht.
Het weer in de bergen kan per uur veranderen. Laat je lokaal informeren over de weersvoorspellingen en check vlak voor vertrek ook de routecondities. Vertrek vroeg als er later op de dag onweer wordt voorspeld. Wij hadden geluk en liepen drie dagen in de zon, maar andere gezinnen liepen hetzelfde stuk een paar dagen eerder in regen en lage temperaturen.
Een huttentocht als deze vraagt om goed materiaal. Goede wandelschoenen, een goed zittende rugzak en kleding in laagjes zijn belangrijk. Neem genoeg eten en drinken mee, want onderweg kom je niet op elke etappe een hut of alm tegen.
Check voor vertrek goed wat je moet meenemen voor een overnachting in de berghut. Vaak heb je een lakenzak of huttenslaapzak nodig. Regels kunnen per hut verschillen, dus controleer dit bij je reservering. Neem ook contant geld mee, want pinnen is niet in elke berghut vanzelfsprekend.
Het maken van huttentochten wordt steeds populairder. Reserveer de hutten daarom op tijd, zeker als je in het hoogseizoen gaat en als gezin graag een eigen kamer wilt. Meer informatie over de route, hutten, actuele omstandigheden en reserveren vind je op de website van Stubai.
Paklijst voor de Stubaier Höhenweg met kinderen
Je wilt zo licht mogelijk lopen, maar niets belangrijks vergeten. Dit nemen wij mee voor een huttentocht met kinderen:
- goede, ingelopen bergwandelschoenen;
- regenjas en eventueel regenbroek;
- warme trui of fleece;
- extra sokken en ondergoed;
- sneldrogende wandelkleding;
- muts of buff en zonnepet;
- zonnebrand en zonnebril;
- voldoende drinkflessen of waterzak;
- snacks voor snelle energie;
- EHBO-setje en blarenpleisters;
- lakenzak of huttenslaapzak;
- kleine handdoek;
- hoofdlampje;
- powerbank;
- contant geld;
- spelletje of klein boekje voor in de hut;
- routekaart, app of GPX-route als back-up.
Laat kinderen ook zelf iets dragen, maar maak hun rugzak niet te zwaar. Een te zware rugzak kan de sfeer van een wandeldag snel verpesten.
Ligging Stubaier Höhenweg
Zou jij een meerdaagse huttentocht in Tirol willen maken met je gezin?
Meer lezen
Op zoek naar meer blogs over wandelen in Oostenrijk met kinderen? Klik en kijk voor meer inspiratie:
Gaaf. Wij hebben vorig jaar via huttentochtmetkinderen een route gelopen. Nu willen we dit jaar weer een lopen maar die willen we zelf regelen. Heb je tips hoe te beginnen? We zouden graag een huttentocht lopen bij de millststtersee
Je kunt dan het beste contact opnemen met het lokale toeristenbureau. Zij kunnen goed inschatten welke hutten of huttentochten goed te doen zijn met kinderen. Daarbij wel zelf er rekening mee houden dat Oostenrijkse kinderen meer bergervaring hebben dan Nederlandse kinderen, dus ga eerder aan de veilige/korte kant zitten.
Hoi! Wij hebben al 2 x een huttentocht gelopen met onze kids. Ze zijn 8 en 9. Is deze versie van de stubaier Hohenweg nog iets te zwaar? Hoor graag tips. Alvast dank. Groet, Barbara
Dat is voor ons altijd lastig in te schatten voor anderen….
Ik lees het volgende in je blog: We vertrekken rond 8 uur vanuit ons hotel richting de bushalte en pakken de reguliere bus richting de parkeerplaats.
Welke parkeerplaats is dit? Kan je me ook aangeven hoe de weg staat aangegeven? Is de volledige route bewegwijzerd?
Beste Co, je kunt hiervoor het beste contact opnemen met de Tourist Office. De blogger die dit artikel heeft geschreven is niet meer actief voor KidsErOpUit
Hoi, super om je reisverslag hier te lezen, het is voor ons inspiratie om ons ook aan een huttendriedaagse te wagen. Wij dachten te starten met nacht 1 in de Sulzenauthutte (stijgen via pad langs de waterval), dan naar de Nurnbergerhutte te gaan en van daar terug af te dalen naar het dal. Die laatste etappe deden jullie in omgekeerde richting. Denk je dat deze ook goed haalbaar is in de dalende richting? We hebben twee kinderen van 10 en 8, ze trekken al elke zomer met ons de bergen in. De afstand lijkt me helemaal geen probleem, ik vraag me alleen af hoe technisch de bijna 1000 meter afdalen is. Kan je me op weg helpen? Dank je wel!
Hoi Isabella, leuk je enthousiaste berichtje! Je kunt hiervoor echter het beste contact opnemen met de Tourist Office. De blogger die dit artikel heeft geschreven is niet meer actief voor KidsErOpUit